ย้อนวันวานความทรงจำพันทิป กับล็อกอิน jetboat


🙂แนะนำตัวให้เพื่อนๆ พันทิปรู้จักหน่อย 
jetboat : สวัสดีครับ ผมโบ๊ท ล็อกอิน jetboat จากล็อกอินพันทิป กลายเป็นว่าผมใช้ชื่อนี้ในวงการกับทุกเรื่อง ทุกงานเลยครับ ทุกวันนี้ทำงานเกี่ยวกับวงการอินเตอร์เน็ตเหมือนเดิม เป็นวิทยากร เป็นนักเขียน ตอนนี้ทำเพลงลงสตรีมมิ่งอยู่ด้วยครับ

🙂ความสัมพันธ์ระหว่าง jetboat กับเว็บไซต์พันทิป เปรียบเหมือนอะไร
jetboat : ถ้าใช้คำไทยๆ เลย รู้สึกว่าโตมาด้วยกันอะไรอย่างนั้น ถ้าเป็นการศึกษา อย่างเรียนจบม.ต้น ม.ปลาย เข้ามหาลัย พันทิปก็คงทำหน้าที่คล้ายๆ กัน ก็เหมือนเป็นสังคม เป็นโรงเรียนแห่งหนึ่งให้เรามีที่ปล่อยของ มีที่ได้เจอเพื่อนๆ เจอพี่ๆ ที่เขามีประสบการณ์ในสายงานที่หลากหลาย คือพันทิปในยุคหนึ่งเหมือนกับว่าเป็นที่รวมบัณฑิตอะ เราไม่สามารถหาโอกาสที่ดีอย่างนี้ได้ง่ายๆ ในขณะที่พันทิปเนี่ย เราสามารถมาเจอคนเหล่านี้ได้ สามารถเข้ามาตั้งกระทู้ถามตอบได้ สามารถลองปล่อยของได้ โอเคเราอยากทำรีวิวเพลง ก็สามารถเอาสิ่งที่เราคิดมาลองทำ มาโพสต์ลงกระทู้แล้วมาลองดูฟีดแบ็ก ทำให้เราได้มีสนามทดลองจริงๆ มันกลายเป็นว่ามันทำให้เราเป็นเราได้จนถึงทุกวันนี้

🙂ถ้าให้พูดถึงล็อกอินในความทรงจำ
jetboat : ล็อกอินในความทรงจำนี่เยอะมาก แต่ให้หยิบมาสักคนนึง ก็น่าจะเป็นพี่ดี้-นิติพงษ์ ห่อนาค พี่ดี้เขาเป็นบุคลากรแรงบันดาลใจของเราด้วยคนหนึ่ง ณ ตอนนั้น แต่ถ้าถามว่าพี่เขาล็อกอินอะไร อันนี้ก็เก็บเป็นความลับส่วนตัวของพี่ดี้ไว้ดีกว่า ให้รู้ว่าเป็นชาวพันทิปรุ่นแรกแล้วกัน 

🙂แล้วถ้าเป็นกระทู้ในความจำจะนึกถึงกระทู้อะไร 
jetboat : กระทู้ในความทรงจำมันเยอะมากแหละ ถ้าถามตัวเองจะประทับใจเรื่องของโหมโรงในพันทิป ในยุคก่อน การทำให้ไวรัล ให้กลายเป็นกระแสของสังคมได้เนี่ย มันยาก ยากมาก คือเราอยู่ในโลกที่เราไม่ได้มี X ไม่ได้มี Tiktok ไม่ได้มี Youtube เราไม่ได้มี Instagram เรามีกระทู้ 

แล้วลองนึกภาพว่ากฎ กติกา ของค่ายหนังยุคนั้นจนถึงตอนนี้คล้ายกัน ก็คือว่า 3 วัน 7 วัน ถ้ารายได้ไม่ดี จะถูกถอดโปรแกรมทิ้ง แล้วก็จะมีโหมโรงนี่แหละเป็นหนังที่ดีมาก แต่ในช่วงแรกหนังไม่สามารถสร้างรายได้ได้ ก็มีล็อกอินในพันทิปนี่แหละ เหมือนกับว่า เฮ้ย! หนังมันดีมากเลย อยากให้อยู่ในโรงต่อ มันก็เกิดปากต่อปาก แล้วพันทิปเป็นเว็บที่มีชุมชนผู้ใช้กันเหนียวแน่น ทุกคนก็พยายามผลักดัน จนกลายเป็นสิ่งที่ทำให้สื่อมวลชนพูดถึง สามารถทำให้เกิดโหมโรงรอบพิเศษ ทำให้สายตาทุกคู่ต้องมาดูข่าวนี้เพื่อให้หนังเรื่องนี้สามารถอยู่ต่อได้ 

จนทุกวันนี้โหมโรงกลายเป็นหนังที่ผมเชื่อว่าขึ้นหิ้งตลอดกาลของวงการหนังไทย แล้วกระแสเรื่องนี้นอกจากที่อยู่ในพันทิปแล้ว ก็ไปถึงสื่อมวลชนอย่างหนังสือพิมพ์ หรือนิตยสาร ผมก็เคยไปเขียนสกู๊ปเรื่อง พันทิปโหมโรงให้กับนิตยสาร HAMBURGER อยู่เหมือนกัน 

🙂โมเมนต์ที่รู้สึกว่า “นี่แหละเสน่ห์ของพันทิป”
jetboat : อย่างที่บอกช่วงแรก ก็คือเรามีโอกาสได้เจอตัวจริงในวงการยาก อย่างเราได้เจอพี่ดี้ เจอพี่บอย ตรัย เจอพี่ปอย portrait ถ้าเป็นสมัยนี้เราก็แค่ไปคอมเมนต์จากแฟนเพจ แต่เมื่อก่อนก็คือการเล่นเว็บบอร์ด รู้สึกว่าโอเคอันนี้มันก็คือเสน่ห์ในยุคหนึ่ง และอีกหนึ่ง เหมือนกับว่าในยุคนั้นเราไม่ได้มีไอจี ตอนนี้ถ้าเราอยากรู้จักก็ “น้องครับขอไอจีหน่อยครับ ขอไลน์หน่อย” คือเราต้องมาเฝ้ารีเฟรชกด F5 ดูว่าน้องคนนี้จะโพสต์กระทู้มั้ย 

อันนี้เป็นเรื่องส่วนตัวนิดนึงของเล่าหน่อย เมื่อก่อนเล่นพันทิปมีโมเมนต์จีบหญิงห้องสยาม ธรรมดาของคนอายุ 20 กว่า มันก็มีอกหักรักคุดห้องสยามอะเนอะ แล้วผมก็ไปเล่นที่ห้องสวนลุม ก็มีล็อกอิน ‘แม่ปลาช่อน’ เขาอยู่เมืองนอก ผมอยู่เมืองไทย ก็ไปบ่นกับพี่เขา “ผมอกหัก งานก็ไม่มีทำ ชีวิตโคตรแย่เลยพี่” 7 วัน ปุ๊บ มีแอร์เมลมาถึงบ้านจ่าหน้าซองมาแปลกๆ เราไม่เคยมีญาติอยู่อเมริกานี่หว่า ก็เปิดซองมาเป็นจดหมายจากพี่แม่ปลาช่อน ห้องสวนลุม แล้วพี่เขาก็ส่งแบงค์ดอลลาร์มา ลองนึกภาพคนไม่เคยเจอหน้ากันแล้วอยู่ๆ ส่งเงินมาให้ คิดเป็นเงินไทยก็ตกประมาณ 1,000 กว่าบาท เขาก็บอกว่า “น้องโบ๊ทไม่ต้องเสียใจนะ ผู้หญิงเดี๋ยวหาเอาใหม่นะ เดี๋ยวพี่ให้เงินนี้เอาไปมีตติ้งพันทิปนะ” ก็ยังเป็นโมเมนต์ที่เรายังใจฟูทุกวันนี้เลย ว่าเป็นมิตรภาพของคนที่ไม่เคยเจอหน้า อยู่กันคนละซีกโลก แล้วมาเจอกันบนไซเบอร์สเปซ แล้วเขาส่งมาให้ มันเป็นสิ่งที่พูดแล้วยังขนลุก

🙂ในโอกาสครบรอบ 30 ปีของพันทิป ถ้าต้องอธิบายเว็บไซต์พันทิปให้เด็กรุ่นใหม่ฟัง จะอธิบายว่าอย่างไร
jetboat : 30 ปี ถ้าเป็นคนก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควร ซึ่งในความเป็นจริงพันทิปก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ เพราะว่าสามารถพัฒนามาจากห้องแชท เป็นเว็บบอร์ดที่แรกๆ ของประเทศ ฝ่าวิกฤติดอทคอมมาได้ เว็บไซต์ไทยยุคนั้นเหลือนับหัวได้ พันทิปก็ยังอุตส่าห์อยู่ยั้งยืนยงมาจนถึงทุกวันนี้ ผมก็ยังนึกอยู่ว่าการที่พันทิปยืนหยัดอยู่ได้ มันก็เป็นเครื่องหมายอันนึงที่บอกว่า เรายังมีอธิปไตยทางไซเบอร์ของเราอยู่นะ เราไม่ได้ตกอยู่ในระบบแพลตฟอร์มของต่างชาติไปซะทั้งหมด 

อย่างขาข้างหนึ่งผมอยู่ในยุคเอไอ ผมทำงานกับระบบเอไอ พันทิปก็ยังเป็นแหล่งข้อมูลชั้นดี ที่เขาสามารถเก็บข้อมูลดีๆ ได้ เพื่อให้เอไอมีข้อมูลที่ดีของไทยเอาไปตอบได้อยู่ แต่เรื่องพวกนี้มันจะไม่สามารถอยู่ได้เลยถ้าเราไม่ได้ไปป้อนข้อมูลใหม่ๆ ที่เอไอสามารถอ้างอิงได้ 

สิ่งที่ผมพยายามบอกน้องๆ พันทิปว่าพี่ฝากพันทิปไว้กับมือของน้องๆ แล้ว พันทิปก็มีความพยายามเป็นวัยรุ่นตลอดเวลา อยากให้น้องๆ เก็บตรงนี้เอาไว้ เราเข้าใจแหละว่าโลกมันไปเร็ว พันทิปก็ต้องพยายามวิ่งแหละ ในวันที่โลกมันวิ่งไม่รอเรา ส่วนผู้ใช้ไทยๆ ผมก็ฝากเหมือนกันแหละว่าพันทิปอาจจะวิ่งช้าไปบ้าง คือย่างน้อยๆ คนไทยด้วยกัน มันคงไม่มีใครเข้าใจคนไทยด้วยกันทั้งหมดหรอก อย่างน้อยถ้ามีคอนเทนต์ดีๆ ที่เราเคยทำ แล้วเราคิดว่าไม่ได้อยากไปสู้กับอัลกอริทึม ไม่ได้อย่างไปสู้กับเอไอแพลตฟอร์มที่มันสามารถลบเมื่อไหร่ก็ได้

ผมว่าพันทิปก็ยังเป็นพื้นที่เก็บคอนเทนต์สำหรับคนไทยเพื่อคนไทยด้วยกันได้แบบอย่างดีอยู่ เราคงไม่ได้อยากโพสต์อะไรทิ้งๆ ขว้างๆ ผมเลยคิดว่าโอเคนั้นแหละ คือเหตุผลที่ยังอยากให้น้องๆ มองพันทิปในอีกมุมหนึ่ง ไม่ใช่แค่เว็บบอร์ดแต่เป็นที่เก็บความรู้ที่เราส่งไม้ต่อให้กับคนรุ่นถัดไป หรือส่งไม้ต่อให้กับวันที่โลกเรามีเอไอเข้ามากรองข้อมูลเพื่อที่จะเอาไปอ้างอิงกับทั้งโลกได้ 

คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่