กระทู้นี้หนูขอพื้นที่ในการระบายสิ่งที่มันอึกอัดใจนะคะ

ครอบครัวหนูก็เป็นครอบครัวนึงที่มีปัญหามาตั้งแต่รุ่นพี่สาวคนแรกแล้วค่ะ ครอบครัวหนูมีลูก3คนซึ่งพ่อกับแม่หนูก็พยายามเลี้ยงมา แต่แม่หนู(ส่วนใหญ่แบบใหญ่จริงๆ)จะเลี้ยงมากกว่า ทั้งค่ากิน ค่านู้นนี่ พ่อก็ช่วยบ้างแต่มักจะยืมเงินแม่ตลอด หนูเห็นจนชินมาตั้งแต่เด็ก หนูไม่เคยมีความคิดที่ว่าพ่อหนูแบบโครตเป็นผู้นำครอบครัวเลย แล้วพ่อมักจะใช้ความรุนแรงทั้งกับแม่กับพี่สาว2คนและหนู มันมีอยู่ช่วงนึงประมาณหนูป.4-5 หนูร้องไห้แทบทุกวันเลย พ่อชอบมาหยิกมาขึ้นเสียงมาทำให้หนูกลัว หนูก็ไม่เข้าใจว่าหนูผิดอะไร ซึ่งหนูไม่ชอบพ่อมานานแล้ว เพราะหนูเห็นสิ่งที่พ่อทำกับแม่กับทุกคน นี่มันไม่ใช่ลูกผู้ชายอ่ะ พ่อหนูชอบด่าแม่ลับหลัง คือมันแบบหนูได้ยินเพื่อนบ้านเล่าแล้วก็เก็บมาคิดแล้วก็ร้องไห้ทุกที  แต่แม่หนูก็ยอมทนเพราะแค่คำว่า เดี๋ยวลูกไม่มีพ่อ พอย้ายบ้านใหม่ แม่หนูเริ่มพัฒนาตัวเองและพยายามออกมาจากผู้ชายคนนี้แต่พ่อไม่ให้ไป พ่อขู่ต่างๆนาๆว่าบ้านหลังนี้ก็มีสิทธิ์ได้ แต่มันคือชื่อของน้าหนู(น้าฝั่งแม่) เวลาพ่อมีปัญหาก็มาเบียดเบียนญาติฝ่ายแม่ตลอด หนูแค่รู้สึกดีใจมากที่แม่ได้ออกมาทำอะไรที่อยากทำใช้ชีวิตตามใจตัวเอง หนูรักแม่มากจริงๆค่ะ แค่อยากให้แม่ไปเจอคนที่ดีๆไม่ว่าจะเพื่อนหรือแฟนใหม่ อิอิ  ขอบคุณที่รับฟังนะคะ  ขอบคุณค่ะะะ (ที่จริงก็มีเยอะกว่านี้แต่ได้เล่าแค่นี้ก็เหมือนยกภูเขาออกจากอกแล้วค่ะะ)