โดนเข้าใจผิดทำไงดีคะ

สวัสดีค่ะ เรื่องวันนี้ที่จะมาเล่าคือเกี่ยวกับการโดนเข้าใจผิดค่ะ จริงๆเรื่องก็ค่อนข้างผ่านมานานมากๆแล้ว แต่อยู่ดีๆเราก็นึกขึ้นได้ แล้วก็เก็บเอามาคิดค่ะ เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนเราอยู่ม.ปลายตอนนี้เจ้าของกระทู้อยู่ปี1แล้วค่ะ เรื่องแรกคือเป็นตอนที่เราไปเที่ยวงานประจำจังหวัดค่ะ ตอนนั้นแวะซื้อน้ำมะพร้าวปั่นค่ะ พ่อเป็นคนอยากกินค่ะ เราก็รออยู่ข้างๆ ด้วยความที่เป็นคนที่คิดอะไรชอบเหม่ออะค่ะ แล้วตอนนั้นก่อนที่จะมาซื้อ ชน เบียดกับคนๆนึงมา คืองานคนเยอะมากจริงๆเราเลยไม่ได้ขอโทษ เลยรีบเอาตัวเองออกมาจากตรงนั้น แล้วก็รีบไปหาพ่อค่ะ ระหว่างที่ซื้อน้ำเราก็มองไปเรื่อยแล้วก็ไปสะดุดตาชุดที่แม่ค้าใส่ ขอบรรยายนิดนึงนะคะมันเป็นชุดไทยฟิลเกาะอกค่ะ เรามองเราก็คิดในใจว่าเออสวยดีจังแต่ถ้าใส่คงไม่สวยเหมือนเขา แต่ระหว่างนั้นในหัวเราก็คิดเรื่องเยอะมากเลยค่ะ แล้วเผลอเหม่อ แบบตาเรามันไปจ้องที่ไอ่จุดที่ไม่ควรจะมองของผู้หญิงอะค่ะ แล้วรู้ตัวอีกทีก็โดนมองแรงแล้ว คนอื่นในร้านก็ดูมองเราไม่ดี แต่ตอนนั้นเราก็ไม่ได้รู้สึกคิดอะไรมากขนาดนี้นะคะ แต่ทำไมพอมันผ่านไปนานแล้วต้องเอากลับมาคิดด้วย ตอนไปซื้อของแล้วเจอแม่ค้าอีกครั้ง แล้วก็ผ่านมาจนถึงตอนนี้เค้าก็ยังดูเหมือนระแวงเราอยู่เลยค่ะ รู้สึกไม่ชอบ รู้สึกตัวเองน่าขยะแขยง แล้วก็คิดตลอดเลยว่าเขาจะรู้สึกยังไงค่ะ ต่อมาเรื่องที่ 2 นะคะตอนไปเดินงานประจำจังหวัดเหมือนเดิมค่ะ แต่เป็นปีนี้ปีล่าสุด ไปกับน้องอีกสองคนค่ะ เดินเล่น ช้อปปิ้งมีความสุขมากก เดินไปเดินมา ก็ไปเจออาจารย์ค่ะ เป็นอาจารย์สอนพละ(ซึ่งค่อนข้างมีความสนิทกับเราประมาณนึงค่ะ) จำได้ว่าตอนนั้นแกมากับแฟนเค้า ด้วยความที่เป็นคนชอบแซว สายตาเราตอนนั้นก็แบบยิ้มกรุ่มกริ่มอะค่ะ แล้วก็มองแฟนเค้า ลักษณะการมองของเราก็คือ มองชุดที่ใส่แล้วก็มามองหน้าค่ะ แต่ประเด็นมันอยู่ที่ตรงมองชุดนี่แหละ เราก็มองปกติจนกระทั่งเห็นลายคุ้นๆ เห้ย แบบนี่มันสถาบัน(มหาลัย)ที่พี่เราเรียนนี่หว่าไรงี้ แล้วก็คิดในหัวแบบนู่นนี่นั่น ตาเรามันก็ยิ้มแล้วมองชุดไปด้วยแล้วก็มามองหน้า จำได้ว่าตอนนั้นแฟนเค้ากระซิบอะไรไม่รู้กับอาจารย์สีหน้าแฟนเค้าก็แปลกๆแต่เราก็ไม่ได้คิดอะไร อาจารย์เค้าก็จ้องเรา เราก็"สวัสดีค่ะ" อาจารย์เค้าก็พูดตอบว่า "สวัสดีครับ" เสียงใหญ่ๆแบบไม่ปกติอะค่ะตอนนั้นเราก็คิดในใจขำๆทำไมวันนี้อาจารย์แปลกๆว่ะไรงี้ค่ะ555 แล้วก็แยกกันไป ไปไกลพอมีระยะห่างแล้วแฟนเค้าก็หันมามองเราอีกรอบนึง เราก็คิดเค้ามองเราทำไมดูหงุดหงิดด้วย แล้วก็ปล่อยไปไม่ได้คิดอะไรค่ะ เจออาจารย์ที่รร.ก็ไหว้ทักทายปกติค่ะ ลำพังเราก็คิดมากเรื่องแรกแล้วพอคิดเรื่องแรกมากๆเข้า อ้าวเรื่องที่สองมาไง คือมันอยู่ดีๆมันก็แวบเข้ามาในหัวอะค่ะ แล้วก็เป็นแบบเดียวกันอีก ดูเป็นคนหื่นกามไปเลย แต่ก็นั่นแหละค่ะ ตอนนั้นไม่คิดอะไรแต่ตอนนี้คิด ควรทำไงดีคะ จะไปอธิบายก็คงแปลกๆ ลืมก็ลืมไม่ลง มันรู้สึกผิดในใจอะค่ะ มันน่าอายมากสำหรับเรา ทั้งที่ไม่ได้มีเจตนาแบบจะคุกคามเลย แต่ทั้งการกระทำ ทั้งสายตามันบ่งบอกไปแล้วอะค่ะพูดไปก็ไม่มีใครเชื่อแล้ว🥲
(เพิ่มเติมนะคะ) ตอนช่วงนั้นเราเป็นไบเซ็กชวลค่ะ แต่ตอนนี้กลับมาชอบผู้ชายอย่างเดียวแล้วว555