สวัสดีค่ะ เราเป็นนักศึกษาปี 3 ค่ะ ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ กับตัวเองมากเลย
เลยอยากมาลองตั้งกระทู้ถามความคิดเห็นจากทุกคนดู เผื่อจะมีใครเคยผ่านจุดนี้มาแล้วหรือกำลังรู้สึกคล้ายๆ กัน
คือปกติเราก็เรียนไปตามแผนมาตลอดนะคะ ไม่ได้มีปัญหาอะไรใหญ่ๆ เกรดก็โอเค เพื่อนก็มี กิจกรรมก็ทำบ้างตามโอกาส
แต่พอขึ้นปี 3 มันเริ่มมีความคิดเรื่องอนาคตเข้ามาเยอะขึ้นแบบจริงจัง แล้วอยู่ดีๆ เราก็เริ่มไม่แน่ใจในสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่
บางวันนั่งเรียนอยู่ดีๆ ก็แอบคิดว่า “สิ่งที่เราเรียนอยู่ มันใช่สำหรับเราจริงๆ ไหม” หรือ “จบไปแล้วเราจะทำอะไรต่อ”
ทั้งที่เมื่อก่อนเราไม่ค่อยคิดอะไรแบบนี้เลยค่ะ เหมือนอยู่ๆ ความมั่นใจมันลดลงไปเฉยๆ
ยิ่งเห็นเพื่อนบางคนเริ่มมีเป้าหมายชัดเจน มีแพลนฝึกงาน หรือรู้แล้วว่าอยากไปสายไหน
เราก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองยังลอยๆ อยู่ เหมือนกำลังเดินไปข้างหน้า แต่ไม่รู้ปลายทางมันคืออะไร
อีกอย่างคือช่วงนี้รู้สึกหมดไฟนิดๆ ด้วยค่ะ ไม่ได้ถึงกับไม่อยากเรียนเลยนะคะ แต่ความกระตือรือร้นมันหายไปเยอะ
จากเมื่อก่อนที่เคยตั้งใจ ตอนนี้บางทีก็แค่ทำให้มันผ่านๆ ไป
เราเลยเริ่มกังวลว่าแบบนี้มันปกติไหมสำหรับนักศึกษาปี 3 หรือจริงๆ แล้วเราควรต้องรีบหาคำตอบให้ตัวเองได้แล้ว
กลัวว่าถ้าปล่อยไปเรื่อยๆ พอใกล้จบจะยิ่งเครียดหนักกว่าเดิม
เลยอยากมาถามทุกคนค่ะ ว่าเคยมีช่วงที่รู้สึกหลงทางแบบนี้กันไหม
แล้วมีวิธีรับมือหรือค่อยๆ หาทางของตัวเองยังไงกันบ้าง
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและแชร์ประสบการณ์นะคะ 🙏
นักศึกษาปี 3 ที่เริ่มรู้สึกหลงทาง ทั้งที่ใกล้จะจบแล้ว แบบนี้ปกติไหมคะ
เลยอยากมาลองตั้งกระทู้ถามความคิดเห็นจากทุกคนดู เผื่อจะมีใครเคยผ่านจุดนี้มาแล้วหรือกำลังรู้สึกคล้ายๆ กัน
คือปกติเราก็เรียนไปตามแผนมาตลอดนะคะ ไม่ได้มีปัญหาอะไรใหญ่ๆ เกรดก็โอเค เพื่อนก็มี กิจกรรมก็ทำบ้างตามโอกาส
แต่พอขึ้นปี 3 มันเริ่มมีความคิดเรื่องอนาคตเข้ามาเยอะขึ้นแบบจริงจัง แล้วอยู่ดีๆ เราก็เริ่มไม่แน่ใจในสิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่
บางวันนั่งเรียนอยู่ดีๆ ก็แอบคิดว่า “สิ่งที่เราเรียนอยู่ มันใช่สำหรับเราจริงๆ ไหม” หรือ “จบไปแล้วเราจะทำอะไรต่อ”
ทั้งที่เมื่อก่อนเราไม่ค่อยคิดอะไรแบบนี้เลยค่ะ เหมือนอยู่ๆ ความมั่นใจมันลดลงไปเฉยๆ
ยิ่งเห็นเพื่อนบางคนเริ่มมีเป้าหมายชัดเจน มีแพลนฝึกงาน หรือรู้แล้วว่าอยากไปสายไหน
เราก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองยังลอยๆ อยู่ เหมือนกำลังเดินไปข้างหน้า แต่ไม่รู้ปลายทางมันคืออะไร
อีกอย่างคือช่วงนี้รู้สึกหมดไฟนิดๆ ด้วยค่ะ ไม่ได้ถึงกับไม่อยากเรียนเลยนะคะ แต่ความกระตือรือร้นมันหายไปเยอะ
จากเมื่อก่อนที่เคยตั้งใจ ตอนนี้บางทีก็แค่ทำให้มันผ่านๆ ไป
เราเลยเริ่มกังวลว่าแบบนี้มันปกติไหมสำหรับนักศึกษาปี 3 หรือจริงๆ แล้วเราควรต้องรีบหาคำตอบให้ตัวเองได้แล้ว
กลัวว่าถ้าปล่อยไปเรื่อยๆ พอใกล้จบจะยิ่งเครียดหนักกว่าเดิม
เลยอยากมาถามทุกคนค่ะ ว่าเคยมีช่วงที่รู้สึกหลงทางแบบนี้กันไหม
แล้วมีวิธีรับมือหรือค่อยๆ หาทางของตัวเองยังไงกันบ้าง
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและแชร์ประสบการณ์นะคะ 🙏