ชีวิตมันนิ่งเกินไปจนเริ่มไม่แน่ใจว่านี่คือความสุขจริงๆ หรือแค่ความเคยชินคะ

สวัสดีค่ะ ปกติเป็นคนที่ไม่ค่อยได้ตั้งกระทู้เอง ส่วนใหญ่จะเป็นสายอ่านมากกว่า
แต่ช่วงนี้มีความรู้สึกบางอย่างมันวนอยู่ในหัวตลอด เลยอยากลองมาเล่าเผื่อมีใครเคยรู้สึกคล้ายกัน

ชีวิตตอนนี้มองจากข้างนอกก็ถือว่าโอเคนะคะ มีงานทำที่มั่นคง รายได้ก็พอใช้ ไม่ได้ลำบากอะไร มีเพื่อน มีครอบครัวที่ดี
ทุกอย่างดูเหมือนจะลงตัวในแบบที่ควรจะเป็น แต่แปลกตรงที่ตัวเราเองกลับไม่ได้รู้สึกมีความสุขแบบเต็มที่
มันเหมือนมีอะไรบางอย่างขาดไปนิดนึงแต่ก็อธิบายไม่ถูก

แต่ละวันมันผ่านไปแบบเดิมๆ ตื่น ทำงาน กลับบ้าน เล่นมือถือ นอน แล้วก็เริ่มใหม่ วนอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรผิดพลาด
แต่ก็ไม่มีอะไรทำให้รู้สึกมีไฟหรืออยากตื่นขึ้นมาแบบตื่นเต้น
ก็เคยคิดนะคะว่าอยากเปลี่ยนอะไรบางอย่าง ลองหางานใหม่ หรือเรียนอะไรเพิ่ม หรือทำอะไรที่ท้าทายขึ้น
แต่พอจะเริ่มจริงๆ ก็กลายเป็นลังเล กลัวว่าถ้าออกจากจุดที่มั่นคงตอนนี้แล้วมันจะไม่ดีเท่าเดิม

พอเห็นเพื่อนๆ หลายคนเริ่มไปข้างหน้า บางคนก้าวหน้าในงาน บางคนมีครอบครัว
บางคนค้นเจอสิ่งที่ตัวเองชอบจริงๆ ก็อดไม่ได้ที่จะเอาตัวเองไปเปรียบเทียบ แล้วก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองยังอยู่ที่เดิม
เลยอยากมาถามทุกคนค่ะ ว่าเคยมีช่วงที่รู้สึกแบบนี้กันไหม แล้วจัดการกับมันยังไงดี ควรลองฝืนตัวเองให้เปลี่ยนอะไรสักอย่างเลย หรือจริงๆ แล้วมันเป็นแค่ช่วงหนึ่งของชีวิตที่เดี๋ยวมันก็จะผ่านไปเอง
ขอบคุณทุกคนมากนะคะที่เข้ามาอ่าน ถ้าใครมีประสบการณ์หรือคำแนะนำอะไร อยากให้ช่วยแชร์กันหน่อยค่ะ