สวัสดีค่ะ เราเป็นนักศึกษาพยาบาลปี 4 อยู่ในช่วงหาวานทำค่ะ ซึ่งเครียดมากเรื่องรอสมัครงาน ตอนนี้อยู่หอในและไปหอแฟนบ้างค่ะ แต่พอจบเราตั้งใจจะอยู่ที่นี่ก่อนเพื่อหางานทำเพราะกลับบ้านไปก็สภาพแวดล้อมไม่ดีทั้งแม่ที่กดดันเรา และบ้านก็ลำบามาก สภาพบ้านเราคือหมาแมวเยอะ มีขี้แมวขี้ไก่ในบ้าน ซึ่งเรามองว่ามันไม่ใช่ที่ที่เหมาะจะอยู่ โดยแม่เราไม่อนุญาตให้เราอยู่กับแฟนไปก่อน บังคับจะให้แต่งงานให้แฟนเราไปกู้มาโดยที่เราต้องห้ามช่วยแฟน แม่บอกว่าหน้าที่นี้แฟนควรหามาเองคนเดียวถ้าอยากมีเราอยู่จริงๆ ซึ่งทั้งเราและแฟนเครียดมากค่ะ เราที่เครียดเรื่องหางานทำก็อยากอยกับแฟนเพราะเรื่องค่าใช้จ่าย แต่แม่หัวโบราณไม่ยอมให้อยู่ และไม่มีเงินสักบาทที่จะสนับสนุนให้เราทำงานในที่ที่เราชอบ บังคับให้เรากลับบ้านไปทำแถวบ้านเพื่อที่จะได้อวดไปในตัวและอยากให้เราห่างจากแฟนจะได้เลิกกันสมใจแม่ แต่เราดึงดันที่จะไม่กลับบ้านเพราะแม่ทอกซิกมากค่ะ เค้าด่าเราเหมือนหมา ลูกไก่ในกำมือที่จะขยี้ให้ตายวันไหนก็ได้ เคยพูดว่าเราเป็นภาระ ถ้าไม่มีลูกคงจะสบาย เหลือเงินเก็บแล้ง แต่เราไม่โอเคกับการบังคับใก้ทำงาที่นั่นที่นี่ตามอำเภอใจแม่ เพราะเราทำงานพยาบาลอยู่กับความเครียดละกล้บบ้านไปก็ตามสภาพบ้านค่ะ เราอยู่กับอะไรแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว จนตอนนี้มีความคิดอยากตายค่ะ อยากทราบว่าในมุมมองของแต่ละคนคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้คะ
แม่เลี้ยงมาลำบาก บังคับชีวิตทุกอย่าง