จากหัวข้อนี้ คุณคิดว่าเมืองหลวงของประเทศต่าง ๆ ในอาเซียนมีการพัฒนาขนส่งสาธารณะพวกรถเมล์ รถไฟฟ้า หรืออื่น ๆ และโครงสร้างพื้นฐานอย่าง
ทางเท้า เป็นต้น ดีแย่มากน้อยแค่ไหน อันนี้กำลังพูดถึง
การเดินทางสาธารณะนะครับ ไม่ใช่ขับรถยนต์ส่วนตัว ทั้งนี้เอาเฉพาะกลุ่ม
ประเทศที่กำลังพัฒนา หรือมี
รายได้ปานกลางระดับต่ำขึ้นไปครับ คิดว่าประเทศไหนดีที่สุด ไล่ลำดับลงมาจนถึงแย่ที่สุดในมุมมองของแต่ละคน สำหรับส่วนตัวผมอิงจากการที่ดูผ่านพวก google street view กับคลิปใน YouTube เอาเองนะ คงมี bias แหละ ถ้าเห็นแย้งยังไงก็แสดงความคิดเห็นได้ แต่ขอให้แสดงความคิดเห็นกันอย่างสร้างสรรค์หน่อยเนาะครับ
1. สิงคโปร์
2. กัวลาลัมเปอร์
3. กรุงเทพ
4. จาการ์ตา
5. ฮานอย
6. มะนิลา
7. บันดาร์เสรี เบกาวัน (บรูไน)
8. นครหลวงเวียงจันทน์ และพนมเปญ
สิงคโปร์ส่วนตัวเคยไปมาแล้วเดินทางสะดวกมากกกกกกกกกแบบตะโกน รถเมล์ครอบคลุมยิ่งกว่า mrt อีก ที่สำคัญตรงเวลาตาม google map เลย มี bike sharing ให้ปั่นทั่วทั้งเมือง
ส่วนกัวลาลัมเปอร์ยังไม่เคยไป มีขนส่งมวลชนครอบคลุมเยอะ การใช้งานระบบตั๋วง่าย แต่เท่าที่ดูใน streetview รู้สึกว่ายังมี painpoint ที่ต้องแก้เรื่องทางเดินเท้ามากกว่า
ส่วนตัวให้กรุงเทพอันดับ 3 เพราะคิดว่าทางเท้ากรุงเทพในปัจจุบันก็ปรับปรุงไปค่อนข้างเยอะแล้วมีการนำสายไฟลงดินทำให้เดินได้สะดวกขึ้น และมีโครงข่ายรถไฟฟ้าเยอะขึ้น ส่วนจาการ์ตาตอนแรกก็ลังเลอันดับกับกรุงเทพ เพราะเขาก็มีโครงข่ายรถไฟฟ้าชานเมืองหลายสาย มี MRT LRT และส่วนของ brt ของจาการ์ตาค่อนข้างดีกว่ากรุงเทพ +กับทางเท้าที่นั่นก็มีการปรับปรุงใหม่อยู่เหมือนกัน แต่ที่มาให้ 4 เพราะส่วนตัวจากที่ดูใน streetview พวกถนนเล็ก ๆ ที่ไม่ใช่ซอยหลายเส้นไม่มีทางเท้า! ไหล่ทางยังแทบจะไม่มี ของกรุงเทพต่อให้แย่แค่ไหนมีเสาไฟ ป้ายกีดขวาง แต่ส่วนใหญ่ก็ยังมีทางเท้าให้เดินอยู่
ส่วนฮานอย กับ มะนิลา นี่ค่อนข้างเลือกยากนะ เพราะพวกรถไฟฟ้าก็มี 2-3 สายพอ ๆ กัน ทางเท้าก็ถูกรถมอไซค์ โต๊ะและแผงลอยตั้งเยอะมากกกยิ่งกว่ากรุงเทพ ถ้าไม่ใช่พวกโซนท่องเที่ยว
แต่ย่าน Makati ของมะนิลาทางเท้าก็ดูดีใช้ได้เลยนะ แต่พอออกนอกโซนที่ดูจาก streetview แล้วรู้สึกว่ายังไม่สู้ฮานอยเท่าไร
ส่วนเวียงจันทน์/กัมพูชา กับ บันดาร์เสรีเบกาวันนี่เลือกอันดับยากนะ เพราะมีลักษณะที่ขนส่งสาธารณะน้อยมาก มะนิลายังมี jeepney มี lrt ฮานอยยังมีรถเมล์และรถไฟฟ้าแล้ว
ส่วนตัวให้บันดาเสรีให้อันดับ 7 เพราะรู้สึกว่ามันน่าเดินกว่าหน่อย มีความร่มรื่นมากกว่าสีเขียวกว่า สงบกว่า แม้ทางเท้าจะแคบ
ส่วนพนมเปญกับนครหลวงเวียงจันทน์ให้อันดับ 8 ร่วมเลยเพราะรู้สึกว่าทั้งสองเมืองนี้คล้าย ๆ กัน เพราะขนส่งสาธารณะก็ค่อนข้างน้อยมีรถเมล์อยู่บ้าง เวียงจันทน์เคยไปมาแล้ว ล่าสุดก็พึ่งมี brt สายแรก รถเมล์ก็มีอยู่เป็น minibus แต่น้อย แต่ทางเท้าเดินแทบไม่ได้โดนรถยนต์ โต๊ะร้านอาหารและอื่นๆ อีกมากมาย ยึดทางเท้าเหมือนเป็นเรื่องปกติ ส่วนพนมเปญนี่ไม่ค่อยรู้เรื่องเลย เคยเห็นว่ามีรถเมล์อยู่แต่น้อยเหมือนกัน ส่วนทางเท้านั้นเท่าที่ดูใน streetview แล้วก็คล้าย ๆ กับเวียงจันทน์
หมายเหตุ : เผื่อท่านไหนสงสัยประเทศลาว ตอนนี้จัดว่าเป็นประเทศรายได้ปานกลางระดับต่ำแล้วนะครับ
คิดว่าประเทศไหนในอาเซียนมีการพัฒนาขนส่งสาธารณะ โครงสร้างพื้นฐานดีที่สุดและแย่ที่สุด
1. สิงคโปร์
2. กัวลาลัมเปอร์
3. กรุงเทพ
4. จาการ์ตา
5. ฮานอย
6. มะนิลา
7. บันดาร์เสรี เบกาวัน (บรูไน)
8. นครหลวงเวียงจันทน์ และพนมเปญ
สิงคโปร์ส่วนตัวเคยไปมาแล้วเดินทางสะดวกมากกกกกกกกกแบบตะโกน รถเมล์ครอบคลุมยิ่งกว่า mrt อีก ที่สำคัญตรงเวลาตาม google map เลย มี bike sharing ให้ปั่นทั่วทั้งเมือง
ส่วนกัวลาลัมเปอร์ยังไม่เคยไป มีขนส่งมวลชนครอบคลุมเยอะ การใช้งานระบบตั๋วง่าย แต่เท่าที่ดูใน streetview รู้สึกว่ายังมี painpoint ที่ต้องแก้เรื่องทางเดินเท้ามากกว่า
ส่วนตัวให้กรุงเทพอันดับ 3 เพราะคิดว่าทางเท้ากรุงเทพในปัจจุบันก็ปรับปรุงไปค่อนข้างเยอะแล้วมีการนำสายไฟลงดินทำให้เดินได้สะดวกขึ้น และมีโครงข่ายรถไฟฟ้าเยอะขึ้น ส่วนจาการ์ตาตอนแรกก็ลังเลอันดับกับกรุงเทพ เพราะเขาก็มีโครงข่ายรถไฟฟ้าชานเมืองหลายสาย มี MRT LRT และส่วนของ brt ของจาการ์ตาค่อนข้างดีกว่ากรุงเทพ +กับทางเท้าที่นั่นก็มีการปรับปรุงใหม่อยู่เหมือนกัน แต่ที่มาให้ 4 เพราะส่วนตัวจากที่ดูใน streetview พวกถนนเล็ก ๆ ที่ไม่ใช่ซอยหลายเส้นไม่มีทางเท้า! ไหล่ทางยังแทบจะไม่มี ของกรุงเทพต่อให้แย่แค่ไหนมีเสาไฟ ป้ายกีดขวาง แต่ส่วนใหญ่ก็ยังมีทางเท้าให้เดินอยู่
ส่วนฮานอย กับ มะนิลา นี่ค่อนข้างเลือกยากนะ เพราะพวกรถไฟฟ้าก็มี 2-3 สายพอ ๆ กัน ทางเท้าก็ถูกรถมอไซค์ โต๊ะและแผงลอยตั้งเยอะมากกกยิ่งกว่ากรุงเทพ ถ้าไม่ใช่พวกโซนท่องเที่ยว
แต่ย่าน Makati ของมะนิลาทางเท้าก็ดูดีใช้ได้เลยนะ แต่พอออกนอกโซนที่ดูจาก streetview แล้วรู้สึกว่ายังไม่สู้ฮานอยเท่าไร
ส่วนเวียงจันทน์/กัมพูชา กับ บันดาร์เสรีเบกาวันนี่เลือกอันดับยากนะ เพราะมีลักษณะที่ขนส่งสาธารณะน้อยมาก มะนิลายังมี jeepney มี lrt ฮานอยยังมีรถเมล์และรถไฟฟ้าแล้ว
ส่วนตัวให้บันดาเสรีให้อันดับ 7 เพราะรู้สึกว่ามันน่าเดินกว่าหน่อย มีความร่มรื่นมากกว่าสีเขียวกว่า สงบกว่า แม้ทางเท้าจะแคบ
ส่วนพนมเปญกับนครหลวงเวียงจันทน์ให้อันดับ 8 ร่วมเลยเพราะรู้สึกว่าทั้งสองเมืองนี้คล้าย ๆ กัน เพราะขนส่งสาธารณะก็ค่อนข้างน้อยมีรถเมล์อยู่บ้าง เวียงจันทน์เคยไปมาแล้ว ล่าสุดก็พึ่งมี brt สายแรก รถเมล์ก็มีอยู่เป็น minibus แต่น้อย แต่ทางเท้าเดินแทบไม่ได้โดนรถยนต์ โต๊ะร้านอาหารและอื่นๆ อีกมากมาย ยึดทางเท้าเหมือนเป็นเรื่องปกติ ส่วนพนมเปญนี่ไม่ค่อยรู้เรื่องเลย เคยเห็นว่ามีรถเมล์อยู่แต่น้อยเหมือนกัน ส่วนทางเท้านั้นเท่าที่ดูใน streetview แล้วก็คล้าย ๆ กับเวียงจันทน์
หมายเหตุ : เผื่อท่านไหนสงสัยประเทศลาว ตอนนี้จัดว่าเป็นประเทศรายได้ปานกลางระดับต่ำแล้วนะครับ