อยากให้ช่วยเเต่งต่อ เป็นกลอนงานศพยายค่ะ

ห่างครั้งนี้เเม่จากไปไม่หวนกลับ
ถึงเพียงพักครั้งนี้ลูกใจหาย
เเม่เป็นเเม่ที่คอยอยู่เคียงข้างกาย
เเสนสุดท้ายเเม่นี้กลับกายเป็นผุยผง
สิบนิ้วบรรณจงกราบลงบนตักเเม่
ยากจริงเเท้มองหาเเม่เเลไม่เห็น
ร่างกายเเม่วันนี้ชั่งเยือกเย็น
ไม่ทันเห็นเเสงรุ่งเช้าที่เฝ้าดู
เเขนเคยผูกลูกเคยหนุนบนตักเเม่
........(ช่วยเเต่ต่อหน่อยค่ะ )
ขอบคุณร่วงหน้านะคะ