ลมร้อน

แดดแรงแผดเผาไหม้     ระอุไปทั่วพารา
เหงื่อไหลย้อยโทรมกายา  แทบมอดม้วยด้วยเปลวไฟ
เปิดพัดลมหวังคลายร้อน  กลับสะท้อนลมร้อนไป
ไอร้อนพ่นใส่ใบ        ยิ่งเป่าใส่ยิ่งแสบทรวง
เหมือนนึ่งอยู่ในซึ้ง     เหงื่อไหลซึมไหลตกสรวง
แดดแผดเผาทุกทุกช่วง  โอ้ใจดวงจะขาดเอย