อารมณ์แปรปรวนเพราะความรัก

ผมยังรู้สึกสับสนกับความรู้สึกของตัวเองครับ คือผมเคยมีคนคุยคนนึงที่ผมรักเขามากครับ แต่ตอนคุยมันไม่ต่อยดีสักเท่าไหร่ครับการคุยของเรา ผมคอยแต่ทักหาด้วยคำถามแบบเดิมๆทุกวันซึ่งมันเป็นอะไรที่น่าเบื่อมากแต่ก่อนหน้านั้นผมเข้าใจว่าเขา ไม่ว่างที่จะคุยมาตลอด ด้วยเหตุผลที่เขาบอกมีติวแทบทั้งวันและมีสอบแทบทุกวัน ผมเลยไม่แน่ใจว่าผมนั้นจะไปกวนเขาหรือเปล่าผมเลยได้แค่ถามแต่คำถามเดิม แต่ผมก็ได้เตรียมใจเอาใว้ล่วงหน้าแล้วว่ายังไงเขาก็ต้องบอกเลิกคุย แต่พอวันนั้นมาถึงจริงๆผมรับได้แหละ แต่คำพูดที่ผมได้ผมนั้นไปต่อไม่เป็นเลย เหมือนผมโดนหลอกมาตลอด เขาได้บอกว่าที่คุยๆมาเขาประชดอยู่ ผมก็ได้คิดกับตัวเองว่าผมเชื่อใจเขามาตลอดพยายามไม่ยุ่งกับเวลายุ่งของเขา มันทำให้ผมเสียความรู้สึกมากเพราะผมก็ดูออกว่าเขานั้นคุยไม่เหมือนเดิม แต่สำหรับผมผมคิดว่าการที่ผมใว้ใจใครมากเกินไปจนไม่สนใจตัวเอง พอตัวเองเจ็บมันทำให้เรารู้สึกเสียสุขภาพจิตอย่างมากเหมือนโดนหักหลังจากคนที่ใว้ใจ ตลอดมาที่เขาบอกว่าติวผมก็พอรู้มาตลอดว่าเขาทำอะไรอยู่แค่ผมพยายามหลอกตัวเองมาโดยตลอด คำพูดของเขามันทำให้เรารู้สึกว่าเหมือนโดนด่าว่าโง่ซึ่งอารมณ์ของผมหลังจากนั้นมันสับสนอย่างมาก มันมีทั้งความรู้สึก ไม่อยากปล่อย,แค้น,ยังรักอยู่และมันทำให้ผมน่าจะเกลียดความรักไปหลายปีเลย แต่ครั้งนี้มันทำให้ผมนั้นรู้สึกเข้าใจตัวเองและมีไฟที่จะพัฒนาตัวเองเป็นอย่างมาก ผมอยากที่จะตัดเขาออกไปจากหัวของผมไม่อยากนึกถึงเขาออีกแล้ว (การที่ผมใว้ใจเขาเพราะก่อนหน้านี้เราคุยกันแบบเพื่อนนี่แหละมีการ Deep talk กันและเป็นคนที่ดึงผมออกมาจากความเศร้าต่างๆที่ผมมีในตอนนั้น) ผมจึงอยากจัดการกับอารมณ์ตัวเองตอนนี้ครับ