เลิกกันแล้ว…แต่ยังต้องเจอหน้ากันทุกวัน ใครเคยเป็นบ้าง

สวัสดีค่ะ เราอยากมาแชร์อะไรบางอย่าง
ที่ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องเจอในชีวิต

เราเลิกกับแฟนค่ะ
ไม่ได้เลิกกันแบบทะเลาะหนัก ไม่ได้มีมือที่สาม
มันเป็นการเลิกแบบ…
“เรายังรักกันอยู่ แต่ไปต่อไม่ได้”

มันเลยยิ่งเจ็บกว่าเดิม



ปัญหาคือ…
เรากับเขา “ทำงานที่เดียวกัน”

และไม่ใช่แค่บริษัทเดียวกันนะคะ
แต่คือ “ต้องเจอกันทุกวัน”
เดินผ่านกัน
นั่งประชุมห้องเดียวกัน
บางวันยังต้องคุยงานกันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



ช่วงแรกคือหนักมาก
แค่เห็นหน้าเขา ใจก็หล่นแล้ว

ต้องพยายามทำตัวปกติ
ทั้งที่ข้างในคือพังไปหมด

เขาก็ยังเป็นเขา
ยิ้มได้ หัวเราะได้ คุยกับคนอื่นได้เหมือนเดิม

แต่เรากลับรู้สึกเหมือนโลกมันเงียบลงไปเลย



มีอยู่วันนึง
เราเผลอหันไป แล้วเขากำลังหัวเราะกับใครอีกคน

ตอนนั้นมันจุกมากนะ
แบบ…นี่แหละมั้ง ที่เขาบอกว่า
“เราหมดสิทธิ์ในชีวิตเขาแล้วจริงๆ”



หลายครั้งก็แอบคิดนะคะ
หรือเราควรลาออกไปเลยดี?

แต่พอคิดถึงเรื่องงาน เรื่องเงิน
ก็ต้องกลับมาบอกตัวเองว่า
“เราหนีไม่ได้ตลอดชีวิต”



ตอนนี้พยายามอยู่กับมันให้ได้ค่ะ
ค่อยๆชิน ค่อยๆปล่อย
แต่ก็ยังมีบางวันที่แย่มากๆอยู่



เลยอยากถามทุกคนหน่อยค่ะ

มีใครเคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มั้ย
ใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะโอเคขึ้น
แล้วควรอยู่ต่อ หรือเดินออกมาดี




ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ 🙏
แค่อยากระบาย…แล้วก็อยากรู้ว่า
เรายังไม่ผ่านเรื่องนี้อยู่คนเดียวใช่มั้ย