ขอเเค่ชีวิตปดติดลับมาได้มั้ย

สวัสดีเราเป็นเด็กอายุ15กำลังจะ16ในปีนี้เราจะอยากมาเล่าความในใจทุกอย่างที่เราได้เจอมากับชีวิตทุกวันนี้ที่โคตรทรมานเหมือนตกนรกทั้งเป็นพ่อแม่ก็ได้มาทะเลาะกันรายจ่ายก็ยังมามากกว่ารายรับทุกอย่างเเม่งโคตรทรมานต้องมานั่งฟังพ่อแม่ตัวเองทะเลาะกันเรื่องว่าแม่มีชู้หรือเปล่าและใช่ค่ะสิ่งที่พ่อเราคิดมันถูกต้องแม่เรามีชู้ลองคิดดูสิเพราะเราอยู่กับแม่มา 20 เกือบ 30 ปีแม่เราไปหนีไปมีผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ที่แม่ต้องเจอก็ได้ 2-3 เดือนถามว่าทำไมเรารู้ได้หรอเพราะว่าตอนนั้นแม่เราบอกเราแต่ตอนนั้นเราแต่ตกใจมากแล้วเราก็ไม่ได้พูดอะไรด้วยจนผ่านไปได้ไม่นานเราก็เริ่มรู้ว่าแม่เราเริ่มโอนเงินให้ชู้คนนั้นโดยที่ว่าบ้านเราแทบจะไม่มีอะไรเหลืออยู่แล้วเเม่งฮักชู้มากกว่าลูกและครอบครัวตัวเองเราโคตรจะเกลียดแม่ตัวเองเลยโคตรขยะแขยงโคตรน่ารังเกียจเกลียดที่สุดต้องมานั่งฟังพ่อแม่ตัวเองทะเลาะกันอยู่ทุกวันเริ่มไม่ไหวแล้วนะเว้ยอดทนแบบนี้มานานแล้วนะทำไมวะแค่อยากจะได้ชีวิตปกติของตัวเองกลับคืนมายากแค่นั้นเลยหรอวะกูไปทำอะไรให้กูผิดอะไรกูทำอะไรผิดวะข้าวก็ไม่มีจะกินจะโอนตังค์ให้ชู้นะนี่ไม่ห่วงครอบครัวตัวเองเลยใช่ไหมอนาคตกูและอนาคตน้องกูหลานแล้วครอบครัวมาบ้านหลังนี้จะเป็นยังไงต่อไปอ่ะเครียดๆที่สุดกูเกลียดทุกคนชีวิตนี้ทำไมกูต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะกูไม่เคยรอคอยอะไรแบบนี้มาเลยนะเว้ยทำไมอ่ะทำไมอ่ะๆต้องอดทนแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนมันเริ่มทนไม่ไหวแล้วนะมันไม่ไหวแล้วจริงๆทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอมาทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้ยินทุกสิ่งทุกอย่างที่รู้สึกขอเถอะนะขอได้ไหมอยากได้ชีวิตแบบเดิมเมื่อวันวานกลับมาวันที่ไม่มีอะไรอยู่ด้วยกันแบบครอบครัวคนปกติขอแบบนั้นได้ไหมแค่อยากจะมีชีวิตที่ปกติอยากมีครอบครัวผิดปกติรักกันดีไม่ทะเลาะกันทุกวันไม่ได้ร้องขออยากให้ตัวเองร่ำรวยมีเงินมากมายล้นฟ้าเดี๋ยวแช่ให้ชีวิตปกติเหมือนตอนกูเด็กๆกลับมาได้ไหมแล้วตอนนี้แม่เราไปงานศพลูกพี่ลูกน้องเรารู้สึกดีมากที่ไม่มีอยู่มาทำให้รู้สึกว่านี่แหละคือความปกติที่เราหามานานไม่มีเสียงทะเลาะไม่มีเสียงบ่นด่ากันอยากให้เป็นแบบนี้ไปตลอดเลยได้ไหมไม่ต้องกลับมาแล้วได้ไหมไปไกลๆจากบ้านหลังนี้เลยได้ไหมพวกกูอยู่กันเองได้มันก็แค่เศษขยะน่ารังเกียจที่เห็นชีวิตตัวเองดีกว่าครอบครัวที่อยู่มาด้วยกันตั้งนานเมื่อไหร่วะเมื่อไหร่กูจะหลุดพ้นออกจากตรงนี้กูอยากจะไปอยู่ที่เงียบๆอยากไปอยู่ที่ๆไม่มีใครไม่มีเสียงทะเลาะไม่มีอะไรอยากที่จะนั่งโง่ๆไปวันๆเมื่อไหร่เมื่อไหร่ทุกอย่างมันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมเกลียดที่สุดเกลียดที่สุดเกลียดมันไปซะทุกคนเลยทำไมชีวิตกูต้องมาเจออะไรแบบนี้ขอแค่อยากให้ทุกอย่างมันกลับมาเป็นเหมือนเดิมอยากให้วันวานตอนเด็กๆที่ไม่มีเรื่องแบบนี้อยากให้มันกลับมาได้ไหมขอร้องล่ะนะ