สไตลส์นั้นไม่เหมาะกับเชื้อพี่หรอก
คนในสังคมคนเกี่ยวข้องและรู้จักค่าของเงิน ไม่ค่อยมีรายได้แต่มักอยากจะใช้เงิน แม้เหตุผลคือการไม่เป็นคนจิตใจฝืดเคือง
ก็ทำได้วันละหลายๆครั้ง วันๆนึงก็น่าจะใช้เงินเฉลี่ยมากกว่า 5 ครั้งต่อคน ถ้าทำได้มากกว่านั้น เช่นใช้เงินเฉลี่ยวันละ 20 ครั้ง
ความรู้สึกฝืดเคืองก็จะค่อยๆจางลงไปจากจิตใจที่รู้สึกอัตคัตขัดสน แต่จะเพิ่มขึ้นคือสบายใจการได้ใช้อำนาจสำคัญบางอย่าง หากมีเงินให้ใช้ต่อวันพอๆ
หากชีวิตคนก็มักลนลานเอาต้นปลายชีวิตไม่ถูกหากเป็นคนว่างงานหรือเพิ่งตกงานใหม่ๆ ถ้าการแก้ปัญหารายได้เบื้องต้น มาจากการมีอาชีพในตลาดหุ้น
แม้แนวคิดลงทุนยังไม่นานแปบๆอย่าอยากเป็นเซียนหุ้นพันล้าน แต่เอาง่ายๆให้มีรายได้ตามหลักการตั้งหลักไม่เป็นคนจนในประเทศเท่านี้ให้ได้ก่อน
ยังมีคนคิดว่าเสี่ยงมากมั้ยเพราะด้วยความไม่รู้หรือยังไม่มีคนทำได้
คือการมีรายได้อย่างน้อยขั้นต่ำชัวร์ๆ วันละ 300-500 บาท เพื่อการมีสถานะเป็นผู้มีรายได้ประกันตนไม่เป็นคนว่างงานและไม่เป็นคนจน
ด้วยการลงทุนหุ้น ทั้งเก็งกำไร ปันผล และ DW Warant ต่างๆ ถ้าคนมีอาชีพในตลาดหุ้นมั่นคงแล้วมีรายได้ ชัวร์ๆจริงก็คงพอจะมีค่าใช้จ่าย
กับการครองชีพในแต่ละวันในพื้นที่อยู่อาศัย ไม่ต่างจากแรงงานฝีมือหรือคนทำสวนขายผลผลิตเกษตรรายวัน เป็นไปได้หรือไม่ครับ
ในเมื่อทุกวันนี้ในสังคมก็ต่างมีคนมากมายหลากหลาย ทั้งการศึกษาคนละคณะวิชา คนละสถาบัน
ความเข้าใจในสังคมบางคนก็แตกต่างกับอาชีพกับสังคมคนส่วนใหญ่
แล้วการเป็นนายทุนหรือนักลงทุนในตลาดหุ้นที่เป็นอาชีพในระบบรัฐคุ้มครอง
จะมีคนมองว่าเป็นคนว่างงานติดการพนันหรือไม่ครับ
นายทุนที่มีการศึกษาการลงทุนในระบบด้วยความรู้ความเข้าใจมากจริง
กับคนมีรายได้ด้วยการทำงานใช้แรงกาย ธุรกิจและคนมีฝีมือต่างๆ
จะจัดกลุ่มคนให้มีสถานะแตกต่างแต่เข้าใจยอมรับกันได้ในสังคมก็คงปกติทุกอาชีพ แล้วอาชีพนักค้าหุ้นดีมั้ย
ผมก็ศึกษาไปพลางๆ ให้มีความรู้ความเข้าใจจะเป็นนักลงทุนในตลาดหุ้นด้วยทักษะดีขึ้นจนกว่าจะเป็นอาชีพ
ในช่วงขี้เกียจหารายได้ในโลกออฟไลน์กับคนอื่นๆในโลกธุรกิจออนไลน์ครับ
แต่สมัยก่อนคนค้าหุ้นดูมีเกียรติและฐานะอาชีพร่ำรวยกว่าคนระดับอื่นๆในสังคมไทยมากนะครับ
ถ้าการแก้ปัญหารายได้เบื้องต้น มาจากการมีอาชีพในตลาดหุ้น ยังมีคนคิดว่าเสี่ยงมากมั้ยเพราะด้วยความไม่รู้หรือยังไม่มีคนทำได้
คนในสังคมคนเกี่ยวข้องและรู้จักค่าของเงิน ไม่ค่อยมีรายได้แต่มักอยากจะใช้เงิน แม้เหตุผลคือการไม่เป็นคนจิตใจฝืดเคือง
ก็ทำได้วันละหลายๆครั้ง วันๆนึงก็น่าจะใช้เงินเฉลี่ยมากกว่า 5 ครั้งต่อคน ถ้าทำได้มากกว่านั้น เช่นใช้เงินเฉลี่ยวันละ 20 ครั้ง
ความรู้สึกฝืดเคืองก็จะค่อยๆจางลงไปจากจิตใจที่รู้สึกอัตคัตขัดสน แต่จะเพิ่มขึ้นคือสบายใจการได้ใช้อำนาจสำคัญบางอย่าง หากมีเงินให้ใช้ต่อวันพอๆ
หากชีวิตคนก็มักลนลานเอาต้นปลายชีวิตไม่ถูกหากเป็นคนว่างงานหรือเพิ่งตกงานใหม่ๆ ถ้าการแก้ปัญหารายได้เบื้องต้น มาจากการมีอาชีพในตลาดหุ้น
แม้แนวคิดลงทุนยังไม่นานแปบๆอย่าอยากเป็นเซียนหุ้นพันล้าน แต่เอาง่ายๆให้มีรายได้ตามหลักการตั้งหลักไม่เป็นคนจนในประเทศเท่านี้ให้ได้ก่อน
ยังมีคนคิดว่าเสี่ยงมากมั้ยเพราะด้วยความไม่รู้หรือยังไม่มีคนทำได้
คือการมีรายได้อย่างน้อยขั้นต่ำชัวร์ๆ วันละ 300-500 บาท เพื่อการมีสถานะเป็นผู้มีรายได้ประกันตนไม่เป็นคนว่างงานและไม่เป็นคนจน
ด้วยการลงทุนหุ้น ทั้งเก็งกำไร ปันผล และ DW Warant ต่างๆ ถ้าคนมีอาชีพในตลาดหุ้นมั่นคงแล้วมีรายได้ ชัวร์ๆจริงก็คงพอจะมีค่าใช้จ่าย
กับการครองชีพในแต่ละวันในพื้นที่อยู่อาศัย ไม่ต่างจากแรงงานฝีมือหรือคนทำสวนขายผลผลิตเกษตรรายวัน เป็นไปได้หรือไม่ครับ
ในเมื่อทุกวันนี้ในสังคมก็ต่างมีคนมากมายหลากหลาย ทั้งการศึกษาคนละคณะวิชา คนละสถาบัน
ความเข้าใจในสังคมบางคนก็แตกต่างกับอาชีพกับสังคมคนส่วนใหญ่
แล้วการเป็นนายทุนหรือนักลงทุนในตลาดหุ้นที่เป็นอาชีพในระบบรัฐคุ้มครอง
จะมีคนมองว่าเป็นคนว่างงานติดการพนันหรือไม่ครับ
นายทุนที่มีการศึกษาการลงทุนในระบบด้วยความรู้ความเข้าใจมากจริง
กับคนมีรายได้ด้วยการทำงานใช้แรงกาย ธุรกิจและคนมีฝีมือต่างๆ
จะจัดกลุ่มคนให้มีสถานะแตกต่างแต่เข้าใจยอมรับกันได้ในสังคมก็คงปกติทุกอาชีพ แล้วอาชีพนักค้าหุ้นดีมั้ย
ผมก็ศึกษาไปพลางๆ ให้มีความรู้ความเข้าใจจะเป็นนักลงทุนในตลาดหุ้นด้วยทักษะดีขึ้นจนกว่าจะเป็นอาชีพ
ในช่วงขี้เกียจหารายได้ในโลกออฟไลน์กับคนอื่นๆในโลกธุรกิจออนไลน์ครับ
แต่สมัยก่อนคนค้าหุ้นดูมีเกียรติและฐานะอาชีพร่ำรวยกว่าคนระดับอื่นๆในสังคมไทยมากนะครับ