หลานๆ โสดหมดทุกคนเลย ทั้งที่เราไม่ได้สั่งสอน คิดเองกันหมด

ถ้าเราเป็นหลานคุณเราก็ทำแบบนั้นแหละค่ะคือเข้าห้องแล้วล็อคประตูดีกว่า

เราก็สงสัยนะคะ ตั้งแต่กระทู้เก่าคุณเรื่องความโสดของหลานว่าคุณจะไปอะไรกับเขามากมาย ที่คุณบรรยายมาหลานคุณทุกคนก็โตหมดแล้วมีชีวิตมั่นคงดูแลตัวเองได้หมดแล้ว เค้าจะโสดหรือไม่โสดมันไม่ใช่เรื่องที่คนอื่นต้องไปวุ่นวายกับเค้าเลย แต่คุณถึงกับไปนั่งสัมภาษณ์มา

เราพอเข้าใจเลยว่าทำไมหลานชอบอยู่ในห้องแล้วล็อคประตู แล้วปลีกตัวลงมากินข้าวเองเงียบๆ เพราะถ้าลงมาเจอแล้วต้องถูกถามนั่นนี่ซักไซ้เซ้าซี้ทุกเรื่อง ว่าทำไม อะไร ยังไงกับชีวิตที่เขามีความสุขตามแบบเขา เป็นเราก็คงขี้เกียจคุยค่ะ

ชีวิตทุกวันนี้มันเหนื่อยมากพอแล้วค่ะมากเกินไปที่จะนั่งตอบเหตุผลส่วนตัวให้ใครเข้าใจค่ะ

เราว่า ปัญหาไม่ใช่หลานโสดหรือไม่โสดหรอกค่ะแต่ปัญหาคือคุณเหงา เหงาถึงขนาดเที่ยวเดินหมุนลูกบิดประตูในบ้านว่าห้องไหนล็อก เพื่อดูว่ามีคนอยู่บ้านหรือไม่

ดังนั้น ไม่ต้องห่วงที่หลานโสดหรอกค่ะ คุณห่วงตัวเองเถอะ มายาคติที่ว่าคนเราต้องแต่งงาน มีลูกมีหลาน  แก่ไปจะได้ไม่เหงา ถึงวันนี้คุณเข้าใจหรือยังว่ามันไม่จริง ขนาดคุณมีลูกมีหลานเต็มบ้านเขาทุกคนยังแยกตัวไปใช้ชีวิตตัวเองไม่ได้มายุ่งเกี่ยวอะไรกับคุณมากมาย จนคุณบ่นว่าบ้านเหมือนบ้านผีสิง

นี่แหละค่ะเรื่องจริง จะมีลูกมีหลานหรือไม่มันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอกค่ะ มีแต่คนแก่ๆแหละที่วุ่นวายอยากจะเข้าไปมีส่วนร่วมกับชีวิตลูกหลาน แต่เค้าไม่เอาด้วย

ลองเปิดใจแล้วหากิจกรรมหาสังคมนอกบ้านดูนะคะ คิดซะว่าคุณยังโชคดีที่ไม่ได้มีปัญหาเรื่องฐานะหรือเรื่องการเงินหรือลูกหลานไม่เอาถ่านที่ต้องเป็นห่วง ดังนั้นใช้เวลาช่วงนี้มีความสุขกับชีวิตตัวเองเถอะค่ะ