ไม่ได้มีลูก ไม่ได้มีอะไรหวือหวาในชีวิต แค่บางวันก็อยากบ่นในมุมเล็กๆของตัวเองบ้างเท่านั้นเอง

สวัสดีค่ะ เราแต่งงานแล้ว ไม่มีลูก ใช้ชีวิตทำงานปกติทั่วไปนะคะ ที่เขียนกระทู้นี้ไม่ได้ต้องการให้ใครมาสงสารหรือเห็นใจอะไรเลย
แค่อยากบันทึกความรู้สึกของตัวเองในช่วงนี้ไว้เฉยๆ แบบที่ไม่ต้องปรุงแต่งให้มันดูดีเกินความจริง

ช่วงนี้เวลาเล่นโซเชียลก็ยังเห็นเหมือนเดิมค่ะ คนรอบตัวมีเรื่องราวให้แชร์เต็มไปหมด
ทั้งเรื่องลูก เรื่องครอบครัว เรื่องความสำเร็จต่างๆ ซึ่งมันก็เป็นเรื่องดีของเขา เราไม่ได้รู้สึกติดลบกับใครนะคะ
แต่พอกลับมาดูตัวเอง มันก็แค่รู้สึกว่า ชีวิตเรามันเงียบจริงๆ

ความเงียบในที่นี้ไม่ได้แปลว่าไม่มีความสุขนะคะ จริงๆแล้วมันค่อนข้างโอเคเลยด้วยซ้ำ
เรากับสามีก็อยู่กันสบายๆ ไม่ได้มีปัญหาอะไร งานก็ไม่ได้แย่
แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ไม่มีอะไรที่เรารู้สึกว่า อยากเล่า ออกไปเหมือนกัน

บางวันก็แค่นั่งคิดเล่นๆว่า ถ้ามีใครมาถามว่า ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง
เราอาจจะตอบได้แค่ ก็ปกติดี ซึ่งมันก็จริงทุกอย่าง แต่ก็เป็นคำตอบที่ไม่มีรายละเอียดอะไรเลย

เราไม่ได้รู้สึกว่าชีวิตตัวเองขาดอะไรนะคะ แล้วก็ไม่ได้อยากเปลี่ยนแปลงให้มันเหมือนใครด้วย
แค่บางจังหวะมันก็มีความรู้สึกเล็กๆแทรกขึ้นมาว่า ชีวิตที่เรียบแบบนี้ มันเรียบจนแทบไม่มีอะไรให้หยิบมาพูดถึง

กระทู้นี้เลยเป็นเหมือนที่ระบายเงียบๆของเราเองค่ะ ไม่ต้องมีคนเข้าใจมากก็ได้
แค่อยากเขียนไว้ให้ตัวเองรู้ว่า อย่างน้อยเราก็ยังรับรู้ความรู้สึกพวกนี้อยู่ ไม่ได้ปล่อยให้มันผ่านไปเฉยๆเท่านั้นเองค่ะ