ช่วงนี้คือโหมดฮึบสุดแล้ว…เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องไปต่อ เพราะเป้าหมายมันสำคัญจริงๆ

ช่วงนี้ชีวิตเราแทบจะมีแค่คำว่า “อ่านหนังสือ” เต็มไปหมดเลยค่ะ ตื่นมาก็อ่าน ก่อนนอนก็ยังอ่าน วนอยู่แบบนี้ทุกวัน
จนบางทีก็แอบรู้สึกว่าตัวเองล้าเหมือนกัน แต่พอนึกถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้ มันก็ยังหยุดไม่ได้จริงๆ

ยอมรับเลยว่าไม่ใช่ทุกวันที่มีแรง บางวันก็อยากนอนเฉยๆ ไม่อยากทำอะไรเลย เปิดหนังสือแล้วก็เหม่อ อ่านไปก็ไม่เข้าหัว
แต่สุดท้ายก็ต้องดึงตัวเองกลับมา ฮึบอีกครั้ง บอกตัวเองว่าอีกนิดเดียว อีกแค่ช่วงนี้เท่านั้น

มันมีทั้งความกดดัน ความกลัวว่าจะทำไม่ได้ ความคิดลบๆที่แอบเข้ามาเงียบๆ แต่เราก็พยายามไม่จมอยู่กับมันนานเกินไป
พยายามโฟกัสกับสิ่งที่ทำได้ในวันนี้แทน ถึงจะได้ไม่เยอะ แต่ก็ยังดีกว่าไม่ทำเลย

ช่วงนี้เลยต้องตัดหลายอย่างออกไป ทั้งการเจอเพื่อน การเล่นโซเชียล หรือแม้แต่เวลาพักผ่อนบางส่วน
เพื่อเอาเวลาไปทุ่มกับสิ่งที่สำคัญจริงๆ มันไม่ง่ายเลยนะคะ แต่ก็รู้สึกว่ามันคุ้มที่จะลองเต็มที่ดูสักครั้ง

เราไม่ได้อยากเก่งที่สุดหรือชนะใคร แค่อยากทำให้ตัวเองในอนาคตหันกลับมาแล้วไม่เสียดาย
ว่าอย่างน้อยช่วงเวลานี้ เราเคยพยายามแบบสุดกำลังแล้วจริงๆ

ก็เลยบอกตัวเองทุกวันว่า เหนื่อยก็พักได้ แต่อย่าถอย แล้วก็ฮึบต่อไปอีกนิด เดี๋ยวมันก็ผ่านไปค่ะ