บางวันก็รู้สึกว่าชีวิตมันเหนื่อยแบบไม่มีเหตุผล ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรหนักเลย

ช่วงนี้รู้สึกว่าชีวิตมันเหนื่อยแปลกๆ ทั้งที่แต่ละวันก็ไม่ได้ทำอะไรหนักมาก ตื่นเช้ามาก็ทำอะไรเดิมๆ วนไปเหมือนเดิมทุกวัน บางทีก็นั่งมองนาฬิกาแล้วคิดว่าทำไมเวลามันเดินช้าจัง แต่พอเผลออีกทีวันก็หมดไปแล้ว เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ โดยที่ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรน่าตื่นเต้นเลย
บางวันก็อยากมีแรงบันดาลใจเหมือนคนอื่นที่ดูขยัน ดูมีเป้าหมายชัดเจน แต่พอมองตัวเองก็ยังรู้สึกว่าทำได้แค่ประคองตัวให้ผ่านแต่ละวันไปเท่านั้น หลายครั้งก็พยายามจะเริ่มทำอะไรใหม่ๆ แต่สุดท้ายก็กลับมารู้สึกหมดแรงอยู่ดี
บางทีก็นั่งเงียบๆ แล้วคิดถึงช่วงเวลาที่เคยรู้สึกมีพลัง มีความหวังกับอะไรบางอย่าง แต่ตอนนี้มันเหมือนความรู้สึกพวกนั้นค่อยๆ เบาลงไปโดยไม่รู้ตัว ไม่ได้เศร้ามากนะ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกสดใสเหมือนเมื่อก่อน
บางทีการใช้ชีวิตแบบเดิมๆ ซ้ำๆ มันก็ทำให้ใจมันล้าแบบบอกไม่ถูก เหมือนร่างกายไม่ได้เหนื่อย แต่ใจมันเหนื่อยมากกว่า เลยอยากมาเขียนระบายไว้เฉยๆ เผื่อวันไหนกลับมาอ่านอีกที อาจจะยิ้มให้ตัวเองได้ว่าอย่างน้อยก็ยังผ่านวันพวกนี้มาได้