เรื่องโปรเจคที่ลงไว้ก่อนหน้านี้ผ่านไปได้ด้วยดีละครับ อจ. ใจดีกว่ากลางภาคเยอะเลยครับ ไม่ได้จี้ถามเหมือนตอนกลางภาค ผมจะสรุปคร่าวๆเลยครับ เพื่อนที่ไม่ทำงานพึ่งมาเริ่มทำวันที่ 18 ช่วงเย็นเลยครับ แล้วก็มีปัญหากันตอนรวมงานเล็กน้อยครับเพราะบางคนก็เอาส่วนที่เก่ามากๆไปทำ แล้วก็ผมก็ได้เจอตัวซีเคร็ทในกลุ่มด้วยครับ คือผมพยายามคุยกับเพื่อนช่วงแรกแล้วครับ ว่าของเพื่อนคนนี้ทำอะไร เพื่อนก็ไม่ตอบ พอผ่านไปสักพัก ผมถามเพื่อนใหม่อีกว่า
ผม: เพื่อนทำอะไร
A: ไม่รู้เลย เราทำ q&a เฉยๆ
ผม: เพื่อนได้งานอะไร
A: ไม่รู้เลย
ผม: อ่าว งั้นเพื่อนช่วยรันงานให้ดูได้ไหม
A: ได้
ผม: อ่าาา เพื่อนได้ทำฐานข้อมูลไหม
A: ไม่รู้เลย เราให้ ai ทำให้
ผม: งั้นเพื่อช่วยโหลด ตัวไว้ดูฐานข้อมูลให้หน่อย
A: ตรงไหนอะ
ผม: ตรงไหนหว่าเพื่อนใช้อะไรทำนิ
A: cursor แล้วสรุปเราต้องทำไร?
ผม: งั้นไม่เป็นไร เพื่อนขอรวมงานมาละกัน เดี๋ยวอ่านหนังสือเสร็จรวมให้
ในหัวตอนนั้นผมปี๊ดมากเลยครับ แบบ ถามไรไปก็ไม่รู้ งานตัวเองที่ทุกคนคุยกันแต่ต้นเทอมกะไม่รู้ ต้องทำอะไรบ้างก็ไม่รู้ ทุกครั้งที่ประชุมกัน อจ. ก็บอกอยู่ว่าให้ทำส่วนของตัวเองที่ลงไว้ให้ แบบในหัวผมตอนนั้นค่อนข้างไม่อยากคุยต่อแล้วครับ แต่ในใจก็คิดว่า คนที่ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรมีฐานข้อมูลไหม จะเอาตังไปจ่ายค่า ai หรือรู้จัก cursor เลยหรอ แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปหรือว่าเพื่อนหรอกครับ
เพราะว่าผมมีความคิดที่ว่าผมไม่ได้เก่งไปกว่าคนอื่น แล้วก็จะคิดว่าคนอื่นที่ไม่ค่อยได้คุยด้วยจะเก่งกว่าผม ต่อมาผมก็เลยไปดูงานที่เพื่อนมาขอรวม มันแก้มา 59 ไฟล์ ง่ายๆคือทุกเกือบทุกไฟล์เลย ผมเลยบอกว่าผมรวมให้ไม่ได้นะมันเยอะเกินไป ทำไมเยอะแบบนี้? เพื่อนตอบ:“นั้นสิเราก็ไม่รู้เหมือนกัน“ เดี๋ยวงานของเพื่อนคนอื่นที่รวมตะกี้มันจะพังไปด้วย เพราะผมก็ไม่ค่อยเก่งเรื่องนี้เท่าไหร่เพราะพึ่งได้เรียน เพื่อนก็เงียบไม่ตอบผมครับ ผมเลยเลือกที่จะปรึกษาเพื่อนคนอื่น ว่าต้องทำไงต่อ เพื่อนบอกว่าก็ไม่อยากคุยด้วยเหมือนกันเพราะเหมือนจะคุยไม่รู้เรื่อง ผมเลยพิมพ์ลงกลุ่มใหญ่บอกไว้อีกทีว่า “เรารวมให้ไม่ได้นะมันแก้มาเยอะเกิน”เพื่อนก็อ่านแต่ไม่ตอบอะไรเลย สักพักพอผ่านไป ผมเลยถามกลับไปใหม่ สรุปเพื่อนรู้ไหมว่าแก้อะไรมั้ง เพื่อนกะบอกไฟล์ที่แก้มาว่ามีอะไรบ้าง อ่าเรียบร้อยครับ มีไฟล์ที่ไม่ได้อยู่ในส่วนของเพื่อนซึ่งผมเป็นคนรับผิดชอบ แล้วมันก็ไม่มีความจำเป็นที่ไฟล์นี้ต้องแก้เลย ก็ยังโดนแก้ แต่ผมก็พยายามลองรวมแล้วครับมันก็ไม่ได้อยู่ดี พอตกเย็นมีประชุม ตอนนั้นผมก็แจ้ง อจ. เรื่องเพื่อนขอรวมงานไปแล้วเพื่อ อจ. จะได้ช่วยดูให้ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเหมือนเดิมครับ เพื่อนเลยถามว่าสรุปของเรายังไง ผมก็บอกเรารวมงานให้ไม่ได้นะ แล้วเพื่อนก็เงียบละหายไปเลย จนมาถึงตอนใกล้นำเสนอ เพื่อนนัดรวมกันเพื่อนเตรียมว่าใครพูดอะไรมั้ง
คนที่ผมไม่ได้รวมงานให้ก้ไม่มีบทพูด เพื่อนในกลุ่มเลยหาทางลงให้โดนกานแบ่งส่วนอื่นให้แทน สรุปตอนพรี อจ.ก็เข้าใจว่างานเพื่อนทับกัน กับคนที่แบ่งบท แต่เพื่อนๆก็ช่วยกันว่าอ่อผมทำแบบนี้ละให้เพื่อน A มาทำต่อ ก็ตามนั้นละครับ ขนาดผมที่อยู่ในกลุ่มฟังละยังเข้าใจว่างานมันทับกัน แล้วสำหรับ อจ. จะเหลือหรอครับ แต่จะบอกว่าตอนพรีผมแอบเผาเพื่อน A ไปนิดนึงด้วยว่า ผมไม่ได้รวมงานให้เพื่อนครับ เพราะเพื่อนพึ่งขอรวมมาเมื่อวานก่อนสอบพรี แล้วก็แก้มา 59 ไฟล์ ผมเลยไม่กล้ารวมเพราะกลัวส่วนของคนอื่นจะพังไปด้วย
ก็ประมาณนี้แหละ สุดท้ายแล้วก็มีประเมินเพื่อน ผมก็ประเมินไปตามรวามจริง เพื่อนที่ทำงานพร้อมผมตอนแรกก็เต็มไป คนที่พึ่งทำวันนัดก็ ครึ่งนึ่ง ไป ส่วนคนที่ไม่รู้อะไร ผมก็ให้คะแนนแบบ ตำ่ๆไป
แล้วก็เรื่องเอกสาร ผมทำเองเกือบ 80% เลย แล้วก็บอกให้เพื่อนรีบช่วยกันทำเอกสารก่อนพรีให้เสร็จ สรุปครับมันมีใครช่วยผมทำเลย ผมนั่งทำอยู่คนเดียวจนกระทั่งถึงตอน นำเสนอ พอนำเสนอเสร็จผมก็ไปแก้ตอนเท่าที่จะทำได้ ผมก็เลื่อนดูส่วนที่ฝากให้เพื่อนทำก็ไม่มีคนทำ ผมเลยเลือกที่จะปล่อยละส่งไปตามที่มี เพราะ อจ.ที่ปรึกษาบอกเอาเท่าที่ไหวเพราะพึ่งปี 1 นี่เลยเป็นอีกเหตุผลที่ผมให้คะแนนเพื่อนๆตามนั้นด้วยคับ
ปล.ผมอาจจะมีส่วนผิดด้วยที่ไม่บอกเพื่อน(A)ที่รวมไฟล์ไม่ได้ว่า เพื่อนช่วยไปแก้งานให้ใหม่หน่อยได้ไหม เอาเฉพาะส่วนที่เพื่อนทำเท่านั้น เพราะตอนนั้นที่ผมคุยกับเพื่อนผมแทบจะไม่อยากพูดด้วยเท่าไหร่ แล้วผมก็คิดว่าเพื่อนควรรู้ตัวหรือป่าวว่าตัวเองต้องทำยังไงหรือว่าสาเหตุมาจากอะไร
ผ่านโปรเจคไปได้ด้วยดีครับ🎉
ผม: เพื่อนทำอะไร
A: ไม่รู้เลย เราทำ q&a เฉยๆ
ผม: เพื่อนได้งานอะไร
A: ไม่รู้เลย
ผม: อ่าว งั้นเพื่อนช่วยรันงานให้ดูได้ไหม
A: ได้
ผม: อ่าาา เพื่อนได้ทำฐานข้อมูลไหม
A: ไม่รู้เลย เราให้ ai ทำให้
ผม: งั้นเพื่อช่วยโหลด ตัวไว้ดูฐานข้อมูลให้หน่อย
A: ตรงไหนอะ
ผม: ตรงไหนหว่าเพื่อนใช้อะไรทำนิ
A: cursor แล้วสรุปเราต้องทำไร?
ผม: งั้นไม่เป็นไร เพื่อนขอรวมงานมาละกัน เดี๋ยวอ่านหนังสือเสร็จรวมให้
ในหัวตอนนั้นผมปี๊ดมากเลยครับ แบบ ถามไรไปก็ไม่รู้ งานตัวเองที่ทุกคนคุยกันแต่ต้นเทอมกะไม่รู้ ต้องทำอะไรบ้างก็ไม่รู้ ทุกครั้งที่ประชุมกัน อจ. ก็บอกอยู่ว่าให้ทำส่วนของตัวเองที่ลงไว้ให้ แบบในหัวผมตอนนั้นค่อนข้างไม่อยากคุยต่อแล้วครับ แต่ในใจก็คิดว่า คนที่ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรมีฐานข้อมูลไหม จะเอาตังไปจ่ายค่า ai หรือรู้จัก cursor เลยหรอ แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปหรือว่าเพื่อนหรอกครับ
เพราะว่าผมมีความคิดที่ว่าผมไม่ได้เก่งไปกว่าคนอื่น แล้วก็จะคิดว่าคนอื่นที่ไม่ค่อยได้คุยด้วยจะเก่งกว่าผม ต่อมาผมก็เลยไปดูงานที่เพื่อนมาขอรวม มันแก้มา 59 ไฟล์ ง่ายๆคือทุกเกือบทุกไฟล์เลย ผมเลยบอกว่าผมรวมให้ไม่ได้นะมันเยอะเกินไป ทำไมเยอะแบบนี้? เพื่อนตอบ:“นั้นสิเราก็ไม่รู้เหมือนกัน“ เดี๋ยวงานของเพื่อนคนอื่นที่รวมตะกี้มันจะพังไปด้วย เพราะผมก็ไม่ค่อยเก่งเรื่องนี้เท่าไหร่เพราะพึ่งได้เรียน เพื่อนก็เงียบไม่ตอบผมครับ ผมเลยเลือกที่จะปรึกษาเพื่อนคนอื่น ว่าต้องทำไงต่อ เพื่อนบอกว่าก็ไม่อยากคุยด้วยเหมือนกันเพราะเหมือนจะคุยไม่รู้เรื่อง ผมเลยพิมพ์ลงกลุ่มใหญ่บอกไว้อีกทีว่า “เรารวมให้ไม่ได้นะมันแก้มาเยอะเกิน”เพื่อนก็อ่านแต่ไม่ตอบอะไรเลย สักพักพอผ่านไป ผมเลยถามกลับไปใหม่ สรุปเพื่อนรู้ไหมว่าแก้อะไรมั้ง เพื่อนกะบอกไฟล์ที่แก้มาว่ามีอะไรบ้าง อ่าเรียบร้อยครับ มีไฟล์ที่ไม่ได้อยู่ในส่วนของเพื่อนซึ่งผมเป็นคนรับผิดชอบ แล้วมันก็ไม่มีความจำเป็นที่ไฟล์นี้ต้องแก้เลย ก็ยังโดนแก้ แต่ผมก็พยายามลองรวมแล้วครับมันก็ไม่ได้อยู่ดี พอตกเย็นมีประชุม ตอนนั้นผมก็แจ้ง อจ. เรื่องเพื่อนขอรวมงานไปแล้วเพื่อ อจ. จะได้ช่วยดูให้ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเหมือนเดิมครับ เพื่อนเลยถามว่าสรุปของเรายังไง ผมก็บอกเรารวมงานให้ไม่ได้นะ แล้วเพื่อนก็เงียบละหายไปเลย จนมาถึงตอนใกล้นำเสนอ เพื่อนนัดรวมกันเพื่อนเตรียมว่าใครพูดอะไรมั้ง
คนที่ผมไม่ได้รวมงานให้ก้ไม่มีบทพูด เพื่อนในกลุ่มเลยหาทางลงให้โดนกานแบ่งส่วนอื่นให้แทน สรุปตอนพรี อจ.ก็เข้าใจว่างานเพื่อนทับกัน กับคนที่แบ่งบท แต่เพื่อนๆก็ช่วยกันว่าอ่อผมทำแบบนี้ละให้เพื่อน A มาทำต่อ ก็ตามนั้นละครับ ขนาดผมที่อยู่ในกลุ่มฟังละยังเข้าใจว่างานมันทับกัน แล้วสำหรับ อจ. จะเหลือหรอครับ แต่จะบอกว่าตอนพรีผมแอบเผาเพื่อน A ไปนิดนึงด้วยว่า ผมไม่ได้รวมงานให้เพื่อนครับ เพราะเพื่อนพึ่งขอรวมมาเมื่อวานก่อนสอบพรี แล้วก็แก้มา 59 ไฟล์ ผมเลยไม่กล้ารวมเพราะกลัวส่วนของคนอื่นจะพังไปด้วย
ก็ประมาณนี้แหละ สุดท้ายแล้วก็มีประเมินเพื่อน ผมก็ประเมินไปตามรวามจริง เพื่อนที่ทำงานพร้อมผมตอนแรกก็เต็มไป คนที่พึ่งทำวันนัดก็ ครึ่งนึ่ง ไป ส่วนคนที่ไม่รู้อะไร ผมก็ให้คะแนนแบบ ตำ่ๆไป
แล้วก็เรื่องเอกสาร ผมทำเองเกือบ 80% เลย แล้วก็บอกให้เพื่อนรีบช่วยกันทำเอกสารก่อนพรีให้เสร็จ สรุปครับมันมีใครช่วยผมทำเลย ผมนั่งทำอยู่คนเดียวจนกระทั่งถึงตอน นำเสนอ พอนำเสนอเสร็จผมก็ไปแก้ตอนเท่าที่จะทำได้ ผมก็เลื่อนดูส่วนที่ฝากให้เพื่อนทำก็ไม่มีคนทำ ผมเลยเลือกที่จะปล่อยละส่งไปตามที่มี เพราะ อจ.ที่ปรึกษาบอกเอาเท่าที่ไหวเพราะพึ่งปี 1 นี่เลยเป็นอีกเหตุผลที่ผมให้คะแนนเพื่อนๆตามนั้นด้วยคับ
ปล.ผมอาจจะมีส่วนผิดด้วยที่ไม่บอกเพื่อน(A)ที่รวมไฟล์ไม่ได้ว่า เพื่อนช่วยไปแก้งานให้ใหม่หน่อยได้ไหม เอาเฉพาะส่วนที่เพื่อนทำเท่านั้น เพราะตอนนั้นที่ผมคุยกับเพื่อนผมแทบจะไม่อยากพูดด้วยเท่าไหร่ แล้วผมก็คิดว่าเพื่อนควรรู้ตัวหรือป่าวว่าตัวเองต้องทำยังไงหรือว่าสาเหตุมาจากอะไร