สมเหตุสมผลดี
ไม่ว่าเหตุผลหรือสถานการณ์เลวร้ายขนาดไหน หากผช.ขอสิ่งของออกไปไว้บ้านตัวเองมันก็น่าคิดเน้อะ😢
เรากับสามีอยู่คนละที่กัน ตั้งแต่แต่งงาน ด้วยภาระงานของแต่ละคน สามีทำสวน เราค้าขาย (สามีอยุ่กับพ่อแม่พี่น้องของตัวเอง ส่วนเราก็เหมือนกัน)
เรากับสามีแต่งงานมา12ปีแล้ว ไม่มีลูก เพราะสามีไม่แข็งแรง วิ่งไม่ได้ ไม่ออกกำลังกาย1ปีหลัง สามีเริ่มป่วย ทำงานหนักไม่ได้ สูบยาตลอด ไม่เคยดูแลตัวเอง กินข้าวหนัก สูบยาไม่หยุด หยุดสูบตอนนอนกับกินเท่านั้น เวลาว่างดูหนัง ไม่โรเมนติก อารมณ์ฉุนเฉียวง่าย ตามใจเราก็จริงแต่เราอยากมีอนาคตไม่ใช่อยู่วนลูปเดิมแบบนี้ตลอดชีวิต เราผิดหรอ😥 ตอนไม่สบายเราไปหาบ้าง แต่พ่อเราก็ไม่สบายจนพ่อเสียชีวิต แต่สามีก็หาว่าเราไม่ดูแลเค้าบ้าง ทั้งที่เค้าน่าจะเข้าใจว่าพ่อเสียชีวิต และนั่นมันไม่ใช่เหตุผลที่ดีที่สุดอีกหรอ ตอนนี้สามีเริ่มอาการดีขึ้น เราตัดสินใจขอหย่า เหตุผลที่เราบอกเค้าเพราะความไม่สนใจอะไรของเค้าเลย เค้าไม่ถาม ไม่สนใจอย่าว่าแต่พ่อเรา นึกจะถามและเป็นห่วงเราไม่มีเลย เงินก็ไม่ได้ให้เลย แถมโทรมาขอแก๊ซปิกนิคกับชามตราไก่ที่เค้าเคยซื้อให้กลับไป แม่สามีถามว่าเอากลับทำไม เค้าตอบว่าเราไม่ได้ใช้ เพราะตอนนั้นเราดูพ่อที่ป่วยเลยต้องปิดร้านหลายวัน เค้าหาว่าเราไม่ใช้...😨 ช่างมันเถอะ เราอายแม่และพี่น้องเรามาก ลืมบอกไป ทุกอย่างในบ้านเราๆเป็นคนซื้อ ตู้เย็นใหม่ เครื่องซักผ้าใหม่ ทำร้านขายของ ตู้เตียง ของใช้ในบ้านเราเป็นคนซื้อ นอกจากแก๊ซปิกนิคกับชามและถ้วยตราไก่ที่เค้าซื้อให้เรา เราไม่ใช้ชามเพราะมันหนัก เราเจ็บมือเลยวางไว้เฉยๆ เค้าขอคืน ก็ไม่ว่ากันส่วนแก๊ซก็ช่างมัน ถือซะว่าของเค้า เราไม่มีสิทธิ์
บ้านเราอยู่ร่วมกับพ่อแม่และพี่น้องก็จริง แต่บ้านเป็นสัดส่วนมี2หลัง เรากับสามีอยู่คนละหลังกับพ่อแม่และพี่น้อง ไม่กินพร้อมกันเหมือนบ้านสามี ไม่เหมือนบ้านสามีที่ต้องอยู่และกินพร้อมกันทั้งหมด
พอเสร็จเรื่องพ่อ เราไปหาสามีขอหย่าทันที เค้าคงหาว่าเราทิ้งสามีตอนป่วย แต่เราไม่แคร์ ไม่ว่าเค้าหรือทางบ้านเค้าจะคิดยังไง แต่เรารับไม่ได้จริงๆ เราอายแม่และพี่น้อง แม้ว่าตอนนี้บ้านที่สามีจะทำไว้อยู่กับเรากำลังจะเสร็จแต่เราไม่ไหวจริงๆ ที่บ้านเราไม่ห้ามเลย ทุกคนต่างเห็นด้วยกับเรา 12ปีที่รอทำบ้านได้อยู่ด้วยกัน ตอนนี้มันไม่เหลือเลย...ความอดทนเราไม่พอจริงๆ เลิกกัน โดยไม่เกลียดกันดีกว่าเลิกตอนที่ได้อยู่ด้วยกัน เรากลัวว่าจะเลิกไม่ได้ ตอนนี้คงเหมาะที่สุดแล้ว
แต่งงานมา12ปี ตอนนี้เราเลิกกับสามีแล้ว ด้วยเหตุผล สามีขอแก๊ซปิกนิคและชามตราไก่กลับบ้านตัวเอง🫣
ไม่ว่าเหตุผลหรือสถานการณ์เลวร้ายขนาดไหน หากผช.ขอสิ่งของออกไปไว้บ้านตัวเองมันก็น่าคิดเน้อะ😢
เรากับสามีอยู่คนละที่กัน ตั้งแต่แต่งงาน ด้วยภาระงานของแต่ละคน สามีทำสวน เราค้าขาย (สามีอยุ่กับพ่อแม่พี่น้องของตัวเอง ส่วนเราก็เหมือนกัน)
เรากับสามีแต่งงานมา12ปีแล้ว ไม่มีลูก เพราะสามีไม่แข็งแรง วิ่งไม่ได้ ไม่ออกกำลังกาย1ปีหลัง สามีเริ่มป่วย ทำงานหนักไม่ได้ สูบยาตลอด ไม่เคยดูแลตัวเอง กินข้าวหนัก สูบยาไม่หยุด หยุดสูบตอนนอนกับกินเท่านั้น เวลาว่างดูหนัง ไม่โรเมนติก อารมณ์ฉุนเฉียวง่าย ตามใจเราก็จริงแต่เราอยากมีอนาคตไม่ใช่อยู่วนลูปเดิมแบบนี้ตลอดชีวิต เราผิดหรอ😥 ตอนไม่สบายเราไปหาบ้าง แต่พ่อเราก็ไม่สบายจนพ่อเสียชีวิต แต่สามีก็หาว่าเราไม่ดูแลเค้าบ้าง ทั้งที่เค้าน่าจะเข้าใจว่าพ่อเสียชีวิต และนั่นมันไม่ใช่เหตุผลที่ดีที่สุดอีกหรอ ตอนนี้สามีเริ่มอาการดีขึ้น เราตัดสินใจขอหย่า เหตุผลที่เราบอกเค้าเพราะความไม่สนใจอะไรของเค้าเลย เค้าไม่ถาม ไม่สนใจอย่าว่าแต่พ่อเรา นึกจะถามและเป็นห่วงเราไม่มีเลย เงินก็ไม่ได้ให้เลย แถมโทรมาขอแก๊ซปิกนิคกับชามตราไก่ที่เค้าเคยซื้อให้กลับไป แม่สามีถามว่าเอากลับทำไม เค้าตอบว่าเราไม่ได้ใช้ เพราะตอนนั้นเราดูพ่อที่ป่วยเลยต้องปิดร้านหลายวัน เค้าหาว่าเราไม่ใช้...😨 ช่างมันเถอะ เราอายแม่และพี่น้องเรามาก ลืมบอกไป ทุกอย่างในบ้านเราๆเป็นคนซื้อ ตู้เย็นใหม่ เครื่องซักผ้าใหม่ ทำร้านขายของ ตู้เตียง ของใช้ในบ้านเราเป็นคนซื้อ นอกจากแก๊ซปิกนิคกับชามและถ้วยตราไก่ที่เค้าซื้อให้เรา เราไม่ใช้ชามเพราะมันหนัก เราเจ็บมือเลยวางไว้เฉยๆ เค้าขอคืน ก็ไม่ว่ากันส่วนแก๊ซก็ช่างมัน ถือซะว่าของเค้า เราไม่มีสิทธิ์
บ้านเราอยู่ร่วมกับพ่อแม่และพี่น้องก็จริง แต่บ้านเป็นสัดส่วนมี2หลัง เรากับสามีอยู่คนละหลังกับพ่อแม่และพี่น้อง ไม่กินพร้อมกันเหมือนบ้านสามี ไม่เหมือนบ้านสามีที่ต้องอยู่และกินพร้อมกันทั้งหมด
พอเสร็จเรื่องพ่อ เราไปหาสามีขอหย่าทันที เค้าคงหาว่าเราทิ้งสามีตอนป่วย แต่เราไม่แคร์ ไม่ว่าเค้าหรือทางบ้านเค้าจะคิดยังไง แต่เรารับไม่ได้จริงๆ เราอายแม่และพี่น้อง แม้ว่าตอนนี้บ้านที่สามีจะทำไว้อยู่กับเรากำลังจะเสร็จแต่เราไม่ไหวจริงๆ ที่บ้านเราไม่ห้ามเลย ทุกคนต่างเห็นด้วยกับเรา 12ปีที่รอทำบ้านได้อยู่ด้วยกัน ตอนนี้มันไม่เหลือเลย...ความอดทนเราไม่พอจริงๆ เลิกกัน โดยไม่เกลียดกันดีกว่าเลิกตอนที่ได้อยู่ด้วยกัน เรากลัวว่าจะเลิกไม่ได้ ตอนนี้คงเหมาะที่สุดแล้ว