ไม่อยากกลับบ้าน

เมื่อปีที่แล้วเรายอมรับว่าเราเป็นเด็กเกเรชอบแอบออกจากบ้านตอนกลางคืนกลับบ้านมาก็เกือบเช้า ตอนกลางคืนเราเลยพูดเล่นๆขำๆกับพ่อว่าเราไม่อยากอยู่บ้าน แต่พ่อเราเป็นคนที่โมโหแล้วชอบใช้อารมณ์ เอะอะเรื่องนิดหน่อยก็ตี คืนนั้นเราเลยตัดสินใจออกมาจากบ้านและมาอยู่ที่บ้านของแฟน นานๆทีเราจะเข้าไปที่บ้านและกลับมาที่บ้านแฟนเหมือนเดิม แต่เราสังเกตว่าพ่อไม่เหมือนเดิมแล้ว (ไม่ใช้อารมณ์ ไม่ตี ไม่ด่าไม่ว่า) แต่เรามาอยู่บ้านแฟนนานมากจนไม่อยากกลับบ้านแล้ว วันนี้พ่อเราทักมาถามว่าวันที่ 22 นี้จะกลับตจว.จะกลับด้วยรึป่าว ตอนแรกเราตอบตกลงที่จะกลับด้วย แต่พอคิดไปคิดมาเรากลับรู้สึกว่าเราไม่อยากกลับไปที่บ้านเลย และที่บ้านเราเป็นบ้านสองชั้นห้องนอนจะอยู่ชั้นบน2ห้อง ซึ่งพ่อกับแม่ก็แยกกันนอนคนละห้อง แต่เรานอนชั้นล่างซึ่งไม่มีห้องมีแค่ตู้กั้นไว้ เรารู้สึกไม่มีความเป็นส่วนตัวเลย