เมื่อหลายวันก่อน ผมโทรคุยกับน้องสาว
แล้วผมก็ถามถึงหลาน....
คำตอบที่ได้คือ น้องสาวผมบอกว่า หลานผม ค่อนข้างเป็น คน “introvert นะ”
เหตุผลก็ประมาณว่า
- ไม่ค่อยคุยกับใคร
- ไม่ชอบเข้าสังคม
- มีเพื่อน แต่ก็ไม่อยากออกไปเจอ
- วันทั้งวัน อยู่แต่ในห้องตัวเอง แม้แต่คนในครอบครัว ก็เจอตัวได้น้อยมาก
ผมฟังแล้ว ก็อืมม ไม่ได้ถามอะไรต่อ ก็คุยเรื่องอื่นไปตามเรื่องตามราว.....
วางสาย
....
ผมสงสัยขึ้นมาว่า ทุกวันนี้คำว่า “introvert” ผมได้ยินบ่อยจัง
มันหมายถึงแบบนี้ จริงๆ เหรอ.....
หรือมันมีความหมายอะไรมากกว่านี้กันแน่
แล้ววันนี้ เอง ผมก็ไปเจอกระทู้หนึ่ง ....
"เป็น introvert ควรทำอาชีพอะไร"
เนื้อหาคำถามก็ไปในทิศทางเดียวกันกับความคิดเห็น
โดยรวม ก็คล้ายกับ ที่น้องสาว ผมบอกมานั่นแหละ.....
ผมเลยลองไปค้นหาความหมายของคำนี้แบบจริงจัง
ลองไปดูนิยามจากแหล่งทางจิตวิทยาจริงๆ เช่น
American Psychological Association (APA)
หรือสารานุกรมอย่าง Britannica
สิ่งที่เจอ มันไม่ได้พูดถึงเรื่อง
“ไม่อยากคุยกับใคร”
หรือ “ไม่อยากเข้าสังคม” เลย ครับ
แต่เขาพูดถึงเรื่อง “พลังงาน”???
คนที่เป็น introvert คือ คนที่ใช้พลังงานกับโลกภายนอกค่อนข้างมาก
แล้วไปชาร์จกลับตอนอยู่กับตัวเอง
แค่นั้น… จบ แค่นี้ .....
ไม่ได้เกี่ยวอะไรเลยว่า คน introvert จะต้อง...
- เป็นคนเก็บตัว
- ไม่ต้องคุยกับใคร
- หรือปิดตัวเองออกจากสังคม
ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ ....
หลายคนที่เป็น introvert
ก็ทำงานกับคนได้ดี
คุยเก่ง
มีเพื่อน
ใช้ชีวิตปกติทุกอย่าง
เขาเพียงแค่ เป็นคนที่ “หมดพลังเร็วกว่า”
เวลาต้องอยู่กับคนเยอะๆ เท่านั้นเอง
พอมองกลับมา ในสิ่งที่หลายๆ คน ใช้คำนี้กันในปัจจุบัน
หรือว่า มันเริ่มกลายเป็นคำที่ใช้เป็น “เกราะ”
ที่เอาไว้ใช้แทนอะไรหลายๆ อย่างมาก
ตั้งแต่
- ความไม่อยากคุย
- ความไม่มั่นใจ
ไปจนถึงการไม่อยากปรับตัวเข้าหาสังคม
หรือ "หนี" อะไรบางอย่าง....???
แล้วก็ถูกรวมเรียกสั้นๆ ว่า
“ฉันเป็น introvert” ?!!!
((( --- แอบคล้ายๆกับ โรคซึมเศร้า นั่นล่ะครับ หยิบเอามาเล่น
เอามาเป็นกันเกร่อไปหมด -- ))))
ผมไม่ได้บอกว่าใครผิดนะครับ
แต่รู้สึกว่า .....
ความหมาย มันกำลัง “บิดเบี้ยว” ไปมากพอสมควร ....
จากคำที่เคยใช้ในเชิงบุคลิกภาพ
กลายเป็นคำที่ใช้อธิบาย พฤติกรรมแบบกว้างๆ ซะอย่างนั้น....
จนบางที ก็แยกไม่ออกแล้วว่า
อันไหนคือ “นิสัย”
อันไหนคือ “สภาวะ”
หรืออันไหนคือ
“ข้ออ้าง”
สุดท้ายเลยอยากลอง
โยนคำถามตรงๆ
ทุกวันนี้ ....
เราใช้คำว่า introvert กัน “ตรงความหมาย” แค่ไหน ....
หรือจริงๆ แล้ว มันกำลังกลายเป็น คำสุภาพ ที่เอาไว้หลบเลี่ยง
โดยที่ใช้แทนประโยคว่า “ฉันไม่อยากยุ่งกับใคร”
ปล.
แหล่งอ้างอิงความหมาย Introvert (ระดับสากล)
1. American Psychological Association (APA)
https://dictionary.apa.org/introversion
introversion คือแนวโน้มที่จะมุ่งความสนใจไปที่โลกภายใน (inner thoughts/feelings) มากกว่าสิ่งเร้าภายนอก
2 Verywell Mind
https://www.verywellmind.com/introvert-vs-extrovert-2795995
introverts รู้สึก “drained” (หมดพลัง) จาก social interaction มาก
และต้องการเวลาอยู่คนเดียวเพื่อฟื้นพลัง
Introvert ไม่ได้แปลว่า "ไม่อยากคุยกับใคร" และตอนนี้ สังคมกำลังใช้คำนี้ผิดกันทั้งระบบ
แล้วผมก็ถามถึงหลาน....
คำตอบที่ได้คือ น้องสาวผมบอกว่า หลานผม ค่อนข้างเป็น คน “introvert นะ”
เหตุผลก็ประมาณว่า
- ไม่ค่อยคุยกับใคร
- ไม่ชอบเข้าสังคม
- มีเพื่อน แต่ก็ไม่อยากออกไปเจอ
- วันทั้งวัน อยู่แต่ในห้องตัวเอง แม้แต่คนในครอบครัว ก็เจอตัวได้น้อยมาก
ผมฟังแล้ว ก็อืมม ไม่ได้ถามอะไรต่อ ก็คุยเรื่องอื่นไปตามเรื่องตามราว.....
วางสาย
....
ผมสงสัยขึ้นมาว่า ทุกวันนี้คำว่า “introvert” ผมได้ยินบ่อยจัง
มันหมายถึงแบบนี้ จริงๆ เหรอ.....
หรือมันมีความหมายอะไรมากกว่านี้กันแน่
แล้ววันนี้ เอง ผมก็ไปเจอกระทู้หนึ่ง ....
"เป็น introvert ควรทำอาชีพอะไร"
เนื้อหาคำถามก็ไปในทิศทางเดียวกันกับความคิดเห็น
โดยรวม ก็คล้ายกับ ที่น้องสาว ผมบอกมานั่นแหละ.....
ผมเลยลองไปค้นหาความหมายของคำนี้แบบจริงจัง
ลองไปดูนิยามจากแหล่งทางจิตวิทยาจริงๆ เช่น
American Psychological Association (APA)
หรือสารานุกรมอย่าง Britannica
สิ่งที่เจอ มันไม่ได้พูดถึงเรื่อง
“ไม่อยากคุยกับใคร”
หรือ “ไม่อยากเข้าสังคม” เลย ครับ
แต่เขาพูดถึงเรื่อง “พลังงาน”???
คนที่เป็น introvert คือ คนที่ใช้พลังงานกับโลกภายนอกค่อนข้างมาก
แล้วไปชาร์จกลับตอนอยู่กับตัวเอง
แค่นั้น… จบ แค่นี้ .....
ไม่ได้เกี่ยวอะไรเลยว่า คน introvert จะต้อง...
- เป็นคนเก็บตัว
- ไม่ต้องคุยกับใคร
- หรือปิดตัวเองออกจากสังคม
ตรงกันข้ามด้วยซ้ำ ....
หลายคนที่เป็น introvert
ก็ทำงานกับคนได้ดี
คุยเก่ง
มีเพื่อน
ใช้ชีวิตปกติทุกอย่าง
เขาเพียงแค่ เป็นคนที่ “หมดพลังเร็วกว่า”
เวลาต้องอยู่กับคนเยอะๆ เท่านั้นเอง
พอมองกลับมา ในสิ่งที่หลายๆ คน ใช้คำนี้กันในปัจจุบัน
หรือว่า มันเริ่มกลายเป็นคำที่ใช้เป็น “เกราะ”
ที่เอาไว้ใช้แทนอะไรหลายๆ อย่างมาก
ตั้งแต่
- ความไม่อยากคุย
- ความไม่มั่นใจ
ไปจนถึงการไม่อยากปรับตัวเข้าหาสังคม
หรือ "หนี" อะไรบางอย่าง....???
แล้วก็ถูกรวมเรียกสั้นๆ ว่า
“ฉันเป็น introvert” ?!!!
((( --- แอบคล้ายๆกับ โรคซึมเศร้า นั่นล่ะครับ หยิบเอามาเล่น
เอามาเป็นกันเกร่อไปหมด -- ))))
ผมไม่ได้บอกว่าใครผิดนะครับ
แต่รู้สึกว่า .....
ความหมาย มันกำลัง “บิดเบี้ยว” ไปมากพอสมควร ....
จากคำที่เคยใช้ในเชิงบุคลิกภาพ
กลายเป็นคำที่ใช้อธิบาย พฤติกรรมแบบกว้างๆ ซะอย่างนั้น....
จนบางที ก็แยกไม่ออกแล้วว่า
อันไหนคือ “นิสัย”
อันไหนคือ “สภาวะ”
หรืออันไหนคือ “ข้ออ้าง”
สุดท้ายเลยอยากลอง โยนคำถามตรงๆ
ทุกวันนี้ ....
เราใช้คำว่า introvert กัน “ตรงความหมาย” แค่ไหน ....
หรือจริงๆ แล้ว มันกำลังกลายเป็น คำสุภาพ ที่เอาไว้หลบเลี่ยง
โดยที่ใช้แทนประโยคว่า “ฉันไม่อยากยุ่งกับใคร”
ปล.
แหล่งอ้างอิงความหมาย Introvert (ระดับสากล)
1. American Psychological Association (APA)
https://dictionary.apa.org/introversion
introversion คือแนวโน้มที่จะมุ่งความสนใจไปที่โลกภายใน (inner thoughts/feelings) มากกว่าสิ่งเร้าภายนอก
2 Verywell Mind
https://www.verywellmind.com/introvert-vs-extrovert-2795995
introverts รู้สึก “drained” (หมดพลัง) จาก social interaction มาก
และต้องการเวลาอยู่คนเดียวเพื่อฟื้นพลัง