สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาวพันทิป...
วันนี้มีเรื่องที่อัดอั้นตันใจอยากจะมาแชร์ (หรือจะเรียกว่ามาบ่นแกมสงสัยในโชคชะตาก็ได้ค่ะ) เชื่อว่าหลายครอบครัวที่กำลัง "พยายามอย่างหนัก" เพื่อจะมีโซ่ทองคล้องใจ น่าจะเคยรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน คือความย้อนแย้งที่เกิดขึ้นในสังคมเราทุกวันนี้
1. สาย "ตั้งใจ" : มูเตลูทุกวัด ตรวจสุขภาพทุกโรงพยาบาล
ฝั่งคนที่พร้อม ทั้งหน้าที่การงาน การเงิน และความรัก กลับต้องเจอกับกำแพงสูงลิ่ว
ตารางไข่ตก : ต้องนับวันเป๊ะๆ ตรวจอุณหภูมิร่างกาย กินอาหารเสริมบำรุงไข่ (งาดำ, โกจิเบอร์รี่, รากสามสิบ ขนมาหมดครัว)
สายมูต้องมา : วัดไหนว่าดัง พระพรหมที่ไหนว่าเด็ด เดินสายกราบไหว้ขอพรจนทั่วประเทศ
วิทยาศาสตร์ต้องพึ่ง : ฉีดเชื้อ (IUI) ทำหลอดแก้ว (IVF/ICSI) เจ็บตัวไม่รู้กี่รอบ หมดเงินไปกี่แสน แต่ผลตรวจครรภ์ก็ยังขึ้นขีดเดียวจนท้อ
2. สาย "พลาด" : แค่เดินผ่านกันก็ท้องแล้ว? (ประชด)
ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง เรามักจะเห็นข่าวหรือเรื่องราวใกล้ตัวที่ชวนให้ตั้งคำถาม
ไม่ได้เตรียมตัว : บางคนใช้ชีวิตสุดเหวี่ยง ไม่เคยบำรุงร่างกาย แต่อยู่ดีๆ "น้องมาเฉยเลย" ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจหรือไม่ได้พร้อมในด้านต่างๆ
คุมแล้วนะแต่หลุด : ทานยาคุมบ้าง ใส่ถุงยางบ้าง แต่บทจะมี...น้องก็ฝ่าด่านหินมาจนได้ จนกลายเป็นกระทู้ "ท้องทั้งที่คุม ทำไงดีคะ?" ที่เห็นกันบ่อยๆ
3. ความน้อยใจในโชคชะตา
มันน่าแปลกนะคะที่ "ความพร้อม" กับ "โอกาส" มักจะสวนทางกันเสมอ คนที่เตรียมห้องนอนเด็กไว้รอ เตรียมเงินค่าเทอมไว้พร้อม กลับต้องรอคอยอย่างมีความหวังปีแล้วปีเล่า ส่วนคนที่ยังไม่พร้อมกลับต้องเผชิญกับภาวะจำยอม
4. หรือเพราะ "ความเครียด" คือตัวแปรสำคัญ?
นักวิชาการหลายท่านบอกว่า ยิ่งเรา "ตั้งใจ" มาก ความเครียดจะไปรบกวนฮอร์โมน ทำให้มีลูกยากขึ้น ส่วนคนที่ "ไม่คิดอะไรเลย" ร่างกายกลับผ่อนคลายจนติดง่ายกว่าที่คิด แต่มันก็ทำใจยากจริงๆ ใช่ไหมคะที่จะไม่ให้เครียด ในเมื่อเราอยากมีเขาใจจะขาด
สุดท้ายนี้... กระทู้นี้ไม่ได้มีเจตนาจะซ้ำเติมใครนะคะ แค่อยากเป็นพื้นที่ให้เหล่า "คุณแม่/คุณพ่อสายพยายาม" ได้เข้ามาระบายความเหนื่อยล้ากันบ้าง ใครที่กำลังสู้สายมูหรือสายหมออยู่ มาอัปเดตกันได้นะคะว่าถึงขั้นตอนไหนกันแล้ว
สู้ๆ นะคะทุกคน สักวันคงเป็นวันของเรา...
โลกหมุนด้วยความลำเอียง? คนอยากมีลูก "กราบไหว้ทุกวัด" แต่ไม่มา... ส่วนคนพลาด "มาแบบไม่ทันตั้งตัว"
วันนี้มีเรื่องที่อัดอั้นตันใจอยากจะมาแชร์ (หรือจะเรียกว่ามาบ่นแกมสงสัยในโชคชะตาก็ได้ค่ะ) เชื่อว่าหลายครอบครัวที่กำลัง "พยายามอย่างหนัก" เพื่อจะมีโซ่ทองคล้องใจ น่าจะเคยรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน คือความย้อนแย้งที่เกิดขึ้นในสังคมเราทุกวันนี้
1. สาย "ตั้งใจ" : มูเตลูทุกวัด ตรวจสุขภาพทุกโรงพยาบาล
ฝั่งคนที่พร้อม ทั้งหน้าที่การงาน การเงิน และความรัก กลับต้องเจอกับกำแพงสูงลิ่ว
ตารางไข่ตก : ต้องนับวันเป๊ะๆ ตรวจอุณหภูมิร่างกาย กินอาหารเสริมบำรุงไข่ (งาดำ, โกจิเบอร์รี่, รากสามสิบ ขนมาหมดครัว)
สายมูต้องมา : วัดไหนว่าดัง พระพรหมที่ไหนว่าเด็ด เดินสายกราบไหว้ขอพรจนทั่วประเทศ
วิทยาศาสตร์ต้องพึ่ง : ฉีดเชื้อ (IUI) ทำหลอดแก้ว (IVF/ICSI) เจ็บตัวไม่รู้กี่รอบ หมดเงินไปกี่แสน แต่ผลตรวจครรภ์ก็ยังขึ้นขีดเดียวจนท้อ
2. สาย "พลาด" : แค่เดินผ่านกันก็ท้องแล้ว? (ประชด)
ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง เรามักจะเห็นข่าวหรือเรื่องราวใกล้ตัวที่ชวนให้ตั้งคำถาม
ไม่ได้เตรียมตัว : บางคนใช้ชีวิตสุดเหวี่ยง ไม่เคยบำรุงร่างกาย แต่อยู่ดีๆ "น้องมาเฉยเลย" ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจหรือไม่ได้พร้อมในด้านต่างๆ
คุมแล้วนะแต่หลุด : ทานยาคุมบ้าง ใส่ถุงยางบ้าง แต่บทจะมี...น้องก็ฝ่าด่านหินมาจนได้ จนกลายเป็นกระทู้ "ท้องทั้งที่คุม ทำไงดีคะ?" ที่เห็นกันบ่อยๆ
3. ความน้อยใจในโชคชะตา
มันน่าแปลกนะคะที่ "ความพร้อม" กับ "โอกาส" มักจะสวนทางกันเสมอ คนที่เตรียมห้องนอนเด็กไว้รอ เตรียมเงินค่าเทอมไว้พร้อม กลับต้องรอคอยอย่างมีความหวังปีแล้วปีเล่า ส่วนคนที่ยังไม่พร้อมกลับต้องเผชิญกับภาวะจำยอม
4. หรือเพราะ "ความเครียด" คือตัวแปรสำคัญ?
นักวิชาการหลายท่านบอกว่า ยิ่งเรา "ตั้งใจ" มาก ความเครียดจะไปรบกวนฮอร์โมน ทำให้มีลูกยากขึ้น ส่วนคนที่ "ไม่คิดอะไรเลย" ร่างกายกลับผ่อนคลายจนติดง่ายกว่าที่คิด แต่มันก็ทำใจยากจริงๆ ใช่ไหมคะที่จะไม่ให้เครียด ในเมื่อเราอยากมีเขาใจจะขาด
สุดท้ายนี้... กระทู้นี้ไม่ได้มีเจตนาจะซ้ำเติมใครนะคะ แค่อยากเป็นพื้นที่ให้เหล่า "คุณแม่/คุณพ่อสายพยายาม" ได้เข้ามาระบายความเหนื่อยล้ากันบ้าง ใครที่กำลังสู้สายมูหรือสายหมออยู่ มาอัปเดตกันได้นะคะว่าถึงขั้นตอนไหนกันแล้ว
สู้ๆ นะคะทุกคน สักวันคงเป็นวันของเรา...