อยู่ดีๆก็รู้สึกว่า “ชีวิตมันไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้มีอะไรให้น่าตื่นเต้น” แบบนี้เหมือนกันไหมครับ

ช่วงนี้ผมรู้สึกว่าชีวิตมันเดินไปแบบเรียบๆ จนบางทีแอบงงว่ามันปกติหรือเปล่า ทุกอย่างในแต่ละวันก็ยังเหมือนเดิม ตื่นเช้าไปทำงาน เจอเรื่องเดิมๆ
กินข้าวร้านเดิม กลับห้องมาก็ใช้ชีวิตกับหน้าจอไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรผิดปกติเลย แต่ก็ไม่มีอะไรที่ทำให้รู้สึก “ว้าว” หรืออยากเล่าให้ใครฟังเป็นพิเศษเหมือนกัน
มันไม่ได้แย่นะครับ ผมยังทำงานได้ ยังหัวเราะได้ ยังใช้ชีวิตตามปกติ เพียงแต่ความรู้สึกข้างในมันเหมือนนิ่งๆ โล่งๆ แบบบอกไม่ถูก
เหมือนเรากำลังใช้ชีวิตไปตามจังหวะที่มันควรจะเป็น โดยไม่ได้ตั้งคำถามอะไรกับมันมากเหมือนเมื่อก่อน

บางวันก็มีความคิดแวบเข้ามาว่า หรือจริงๆแล้วชีวิตคนเรามันก็ประมาณนี้แหละ พอพ้นช่วงที่ต้องดิ้นรนหรือมีอะไรใหม่ๆเข้ามาเยอะๆ
มันก็จะเริ่มนิ่งลง แล้วเราก็แค่ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆแบบไม่ต้องคาดหวังอะไรมาก

ผมเริ่มสังเกตตัวเองมากขึ้นว่า เราไม่ได้เศร้า แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเต็มอิ่มกับชีวิตเท่าไหร่
เหมือนอยู่ตรงกลางระหว่างความพอใจกับความว่างเปล่า ซึ่งมันก็ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้ดีจนอยากรักษามันไว้

สุดท้ายก็ยังใช้ชีวิตต่อไปเหมือนเดิมครับ แค่บางทีก็แอบคิดว่า ถ้าวันนึงมันมีอะไรเล็กๆที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาบ้าง
มันก็คงดีเหมือนกัน แต่ถ้าไม่มีก็...คงไม่เป็นไรเหมือนกันแหละ 🙂