งบค่าอาหาร ส.ส. วันละ 1,000 บาท ถ้าลองคำนวณจริงๆ แล้ว มันควรถูกมองว่าเยอะ…หรือยังพอรับได้?

ช่วงนี้มีประเด็นร้อนๆ เรื่องแวดวงการเมือง
ที่ผมคิดว่า พอจะ "แตะ"ได้สักหน่อย

เรื่อง

“งบค่าอาหารของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร วันละประมาณ 1,000 บาท”

หลายคนรู้สึกว่า ตัวเลขนี้.....
 “สูงเกินไป”
เมื่อเทียบกับชีวิตของคนทั่วไป....
โดยเฉพาะในช่วงที่เศรษฐกิจยังไม่ฟื้นเต็มที่

แต่ก่อนจะสรุปว่า “ควรตัด” หรือ “ไม่ควรมี”
ผมลองชวนดูข้อมูลพื้นฐานกันสักนิด
แบบไร้อคติ... นะครับ
 
1. ค่าอาหารนี้ ไม่ได้จ่ายทุกวัน
โดยหลักแล้ว จะผูกกับ “วันที่มีการประชุมสภา” หรือวันที่ต้องปฏิบัติหน้าที่
นั่นแปลว่า ....
-  มีประชุม = มีสิทธิ์ได้
-  ไม่มีประชุม = ไม่ได้
=   ไม่ใช่เงินที่จ่าย 365 วันแบบเหมารวม  
 
2. สภาไม่ได้ประชุมทุกวันทั้งปี
โครงสร้างจริงคือ
-  ปีหนึ่งมี 2 สมัยประชุม
-  รวมทั้งวองสมัย ประมาณ 240 วัน
แต่ในความเป็นจริง
= “วันประชุมจริง” จะอยู่ราวๆ ประมาณ 80–120 วัน/ปี

 
3. ถ้าลองคำนวณคร่าวๆ
สมมติฐานแบบกลางๆนะครับ
- ค่าอาหาร  1,000 บาท/วัน  
- ส.ส.  500 คน
- ประชุม  100 วัน/ปี

จะได้ประมาณว่า
ต่อวัน =  500,000 บาท
ต่อปี =  50 ล้านบาท

=  ตลอดสมัยสภา (4 ปี ) =  200 ล้านบาท


4. แล้วตัวเลขนี้   “เยอะไหม ? ”
ถ้ามองในภาพใหญ่ของงบประมาณประเทศ
ตัวเลขระดับ 50 ล้านบาท/ปี 
"อาจไม่ได้ถือว่าใหญ่ครับ ...." 
 แต่
ถ้ามองในเชิง “ความรู้สึกของสังคม”
มันอาจไม่ใช่แค่เรื่องจำนวนเงิน ....


5.   มุมหนึ่งที่อยากชวนคิดต่อ 
ถ้ามองว่า “งบนี้ไม่ได้มากอะไร” จริงๆ

คำถามต่อมาคือ
เมื่อมันไม่ได้มากอะไร ...... 
“มันจะต้องซัพพอร์ต กันขนาดนี้เลยเหรอ?”
 
ในเมื่อ

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเองก็มีเงินเดือนอยู่แล้ว (เป็นหลักแสนบาท)
มันควรจะ “ครอบคลุม” การดูแลค่าอาหารของตัวเอง หรือไม่ .... ?
อาจเป็นเรื่องที่ “สามารถจัดการได้” เหมือนคนทำงานทั่วไป หรือไม่..... ?

ถ้าจ่ายเอง ....

บางทีอาจไม่จำเป็นต้องถึงระดับ 1,000 บาทต่อวัน ก็ได้นะครับ
ในขณะที่ประชาชนส่วนใหญ่ .... 
กินข้าวต่อมื้อกันอยู่ประมาณ 60–100 บาท เท่านั้น .... ก็อิ่มได้เหมือนกัน .... 

 
6. หรือสุดท้าย มันคือเรื่องของ
“ความรู้สึกความเท่าเทียม”

ในช่วงที่หลายคนต้องประหยัด
ต้องคิดแล้วคิดอีก  กับค่าใช้จ่ายในแต่ละวัน .....

คำถามมันเลยไม่ใช่แค่
“งบนี้เยอะหรือไม่เยอะ”

แต่เป็นว่า

มันรู้สึกแฟร์หรือเปล่า
และในสถานการณ์แบบนี้
 
บางทีสิ่งที่สังคมอยากเห็น
อาจไม่ใช่แค่ตัวเลขที่ลดลง
แต่คือ “ท่าที” หรือ “สปิริต” บางอย่างจากผู้แทนฯ 
 
สุดท้ายนี้


ผมไม่ได้มอง หรือคาดหวังว่าจะมีคำตอบเดียว
แต่อยากชวนคุยกันแบบตรงไปตรงมา

ระหว่างการคงไว้ ปรับลด หรือยกเลิก
แบบไหนที่ทั้ง “สมเหตุสมผล” และ “คนรู้สึกยอมรับได้” มากที่สุด?
 
 
หมายเหตุ 2 ข้อ

..1  ***ตัวเลขตรงนี้เป็นการกะคร่าวๆ เพื่อให้เห็นภาพนะครับ ของจริงในแต่ละปี อาจมากหรือน้อยกว่านี้ได้ แล้วแต่จังหวะงานของสภาในช่วงนั้นๆ ครับ
   และตัวเลขนี้ ยังไม่รวมการประชุมกรรมาธิการและอื่นๆ อีกประมาณ กว่า 30ล้าน/ปี  นะครับ 
 
2    **เกร็ดเล็กๆ จากต่างประเทศ  ลองไปดูหลายๆประเทศ จะพบว่า  ส่วนใหญ่ไม่ได้มี “ค่าอาหารเหมาจ่ายรายวัน” แบบตรงๆ แต่จะใช้วิธีอื่นแทน เช่น    มีโรงอาหารในรัฐสภา ราคาย่อมเยา  และให้จ่ายเองเหมือนคนทำงานทั่วไป
พูดง่ายๆ คือ “ช่วยให้กินได้ในราคาที่เหมาะสม”
 
ส่วนของไทย  จะเป็นรูปแบบงบประมาณแผ่นดิน ที่สภาฯ เอาไปจัดการเรื่องอาหารในวันประชุมให้ สส.


ช่วงจังหวะนี้แหละครับ ที่เราจะเห็นภาพนักการเมืองว่าคนไหน กลุ่มไหน เป็นอย่างไร แสดงท่าทีแบบไหร
ก็ให้ดูใจกันไว้ครับ ......