จากตอนที่แล้ว เรื่อง การนัดกันของวัยรุ่นยุค 90 ในวันที่ยังไม่มีมือถือ
| เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 Ep.2
https://pantip.com/topic/44012927
วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องการฟังเพลงของวัยรุ่น ชาว 90 กันนะครับ
--------------------------
ทุกวันนี้การฟังเพลง เป็นเรื่องง่ายมากครับ ....
แค่พิมพ์ชื่อเพลงลงในแอป ในมือถือ เพลงก็เล่นทันที
แต่ในสำหรับการเพลงในยุค 90s
ถ้าอยากฟังเพลง และเก็บเพลงที่ตัวเองชอบไว้ฟัง ....
หลายคนต้องนั่งเฝ้าเครื่องวิทยุ หลายชั่วโมง
เพื่อรอให้ดีเจเปิดเพลงนั้น
แล้วรีบกดอัดให้ทันก่อนเพลงจะผ่านไป ....
บางคนอาจจะสงสัยว่า....
ถ้าอยากฟังเพลง ก็ไปซื้อเทปมาฟังซิ
แต่สำหรับเด็กนักเรียนในสมัยนั้น ....
การซื้อเทปหนึ่งม้วน ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่เหมือนกัน
ราคาเทปตอนนั้น หลายสิบบาท บางม้วนก็เกือบร้อย
ถ้าจะซื้อบ่อยๆ ก็ต้องคิดหนักพอสมควร
ยิ่งไปกว่านั้น เทปหนึ่งม้วน คือเพลงทั้งอัลบั้ม
แต่ในความเป็นจริง บางทีเราชอบอยู่แค่ไม่กี่เพลงเท่านั้น ...
เพราะแบบนี้แหละ.....
หลายคนเลยเลือกวิธีที่ประหยัดกว่า คือ...
ลงทุนซื้อเทปเปล่ามา 1 ม้วน
แล้วก็นั่งรอหน้าเครื่องวิทยุ
เพื่อกดอัดเฉพาะเพลงที่ตัวเองชอบ....
หลายบ้าน มีวิทยุเทปเครื่องหนึ่ง
พอตกเย็นก็เปิดคลื่นประจำ ไว้คอยท่า...
ปล่อยให้เพลงเล่นไปเรื่อยๆ
คนที่อยากเก็บเพลงไว้ฟัง ต้องเตรียม “เทปเปล่า” ไว้ก่อน
แล้วคอยลุ้นว่า เพลงที่อยากได้จะถูกเปิดตอนไหน ...
พออินโทรเพลงที่คุ้นหูดังขึ้น
มือก็รีบกดปุ่ม REC ทันที !!!
แต่เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด....
เพราะถ้าปล่อยให้อินโทรล่วงเลยนานเกินไป
เพลงนั้น ก็จะไม่สมบูรณ์ทันที
พูดง่ายๆ คือ คนที่อัดเทปจากวิทยุเก่งๆ
จะต้องจำอินโทรของแต่ละเพลงให้ได้อย่างแม่นยำ ....
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยกว่านั้นคือ
ดีเจมักจะพูดทับตอนต้นเพลง - -“
บางครั้ง ก็แนะนำเพลง (ทำไมไม่แนะนำก่อนเปิด ฟร่ะ )
บางครั้งก็ ฝากเพลงให้ใครบางคน
บางครั้ง พูดโฆษณาสินค้า...
สุดท้ายเสียงดีเจก็ติดอยู่ในเทปไปด้วย
เฟลครับ ( กรอเทปกลับ ไปเริ่มต้นใหม่ )
บางจังหวะก็กดไม่ทัน เพลงเล่นไปครึ่งเพลงแล้ว
ก็ต้องรอวันต่อไป เผื่อจะมีโอกาสอีกครั้ง
ย้ำว่า... รออีกวันนะครับ
หรือถ้าโชคดีหน่อย ผู้จัดช่วงต่อไปอาจเปิดซ้ำ
แต่ความจริงคือ เรื่องนี้มันแทบไม่เคยเกิดขึ้นเลย T.T
ถ้าอัดได้ครบเพลงจริงๆ ความรู้สึกมันดีมาก
เรียกได้ว่า เกิดความภาคภูมิใจขั้นสุด เลยก็ว่าได้ครับ .....
หลายคนจะเขียนชื่อเพลงลงบนปกเทป
กลายเป็นเทปรวมเพลงโปรดที่เปิดฟังซ้ำแล้วซ้ำอีก
ทุกวันนี้ เพลงหาฟังง่ายกว่าเดิมมาก
แต่ความรู้สึกตอนลุ้นว่าเพลงจะมาเมื่อไหร่
แล้วรีบกดอัดให้ทัน
มันก็เป็นความสนุกอีกแบบหนึ่ง ของวัยรุ่นยุค 90s
แล้วคุณล่ะ
เคยอัดเพลงจากวิทยุเก็บไว้ฟังแบบนี้บ้างไหม
อัดได้กี่ม้วน และเคยอัดเพลงไปให้คนที่แอบจีบบ้างหรือเปล่า ^^
ถ้ามีคนสนใจ...
ตอนหน้าเดี๋ยวมาชวนคุยเรื่อง เพจเจอร์
อุปกรณ์อิเลคทรอนิค ชิ้นเล็กๆ ที่ติดอยู่กับเข็มขัดหรือกระเป๋ากางเกง
สามารถทำให้คนคนหนึ่งหยุดทุกอย่างที่กำลังทำอยู่ได้ทันที ....
ติดตามกันนะครับ
สมัยก่อน ถ้าอยากได้เพลงที่ชอบ ต้องนั่งรอหน้า “วิทยุ” แล้วอัดเก็บไว้ | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 Ep.3
| เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 Ep.2
https://pantip.com/topic/44012927
วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องการฟังเพลงของวัยรุ่น ชาว 90 กันนะครับ
--------------------------
ทุกวันนี้การฟังเพลง เป็นเรื่องง่ายมากครับ ....
แค่พิมพ์ชื่อเพลงลงในแอป ในมือถือ เพลงก็เล่นทันที
แต่ในสำหรับการเพลงในยุค 90s
ถ้าอยากฟังเพลง และเก็บเพลงที่ตัวเองชอบไว้ฟัง ....
หลายคนต้องนั่งเฝ้าเครื่องวิทยุ หลายชั่วโมง
เพื่อรอให้ดีเจเปิดเพลงนั้น
แล้วรีบกดอัดให้ทันก่อนเพลงจะผ่านไป ....
บางคนอาจจะสงสัยว่า....
ถ้าอยากฟังเพลง ก็ไปซื้อเทปมาฟังซิ
แต่สำหรับเด็กนักเรียนในสมัยนั้น ....
การซื้อเทปหนึ่งม้วน ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่เหมือนกัน
ราคาเทปตอนนั้น หลายสิบบาท บางม้วนก็เกือบร้อย
ถ้าจะซื้อบ่อยๆ ก็ต้องคิดหนักพอสมควร
ยิ่งไปกว่านั้น เทปหนึ่งม้วน คือเพลงทั้งอัลบั้ม
แต่ในความเป็นจริง บางทีเราชอบอยู่แค่ไม่กี่เพลงเท่านั้น ...
เพราะแบบนี้แหละ.....
หลายคนเลยเลือกวิธีที่ประหยัดกว่า คือ...
ลงทุนซื้อเทปเปล่ามา 1 ม้วน
แล้วก็นั่งรอหน้าเครื่องวิทยุ
เพื่อกดอัดเฉพาะเพลงที่ตัวเองชอบ....
หลายบ้าน มีวิทยุเทปเครื่องหนึ่ง
พอตกเย็นก็เปิดคลื่นประจำ ไว้คอยท่า...
ปล่อยให้เพลงเล่นไปเรื่อยๆ
คนที่อยากเก็บเพลงไว้ฟัง ต้องเตรียม “เทปเปล่า” ไว้ก่อน
แล้วคอยลุ้นว่า เพลงที่อยากได้จะถูกเปิดตอนไหน ...
พออินโทรเพลงที่คุ้นหูดังขึ้น
มือก็รีบกดปุ่ม REC ทันที !!!
แต่เรื่องนี้ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด....
เพราะถ้าปล่อยให้อินโทรล่วงเลยนานเกินไป
เพลงนั้น ก็จะไม่สมบูรณ์ทันที
พูดง่ายๆ คือ คนที่อัดเทปจากวิทยุเก่งๆ
จะต้องจำอินโทรของแต่ละเพลงให้ได้อย่างแม่นยำ ....
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยกว่านั้นคือ
ดีเจมักจะพูดทับตอนต้นเพลง - -“
บางครั้ง ก็แนะนำเพลง (ทำไมไม่แนะนำก่อนเปิด ฟร่ะ )
บางครั้งก็ ฝากเพลงให้ใครบางคน
บางครั้ง พูดโฆษณาสินค้า...
สุดท้ายเสียงดีเจก็ติดอยู่ในเทปไปด้วย
เฟลครับ ( กรอเทปกลับ ไปเริ่มต้นใหม่ )
บางจังหวะก็กดไม่ทัน เพลงเล่นไปครึ่งเพลงแล้ว
ก็ต้องรอวันต่อไป เผื่อจะมีโอกาสอีกครั้ง
ย้ำว่า... รออีกวันนะครับ
หรือถ้าโชคดีหน่อย ผู้จัดช่วงต่อไปอาจเปิดซ้ำ
แต่ความจริงคือ เรื่องนี้มันแทบไม่เคยเกิดขึ้นเลย T.T
ถ้าอัดได้ครบเพลงจริงๆ ความรู้สึกมันดีมาก
เรียกได้ว่า เกิดความภาคภูมิใจขั้นสุด เลยก็ว่าได้ครับ .....
หลายคนจะเขียนชื่อเพลงลงบนปกเทป
กลายเป็นเทปรวมเพลงโปรดที่เปิดฟังซ้ำแล้วซ้ำอีก
ทุกวันนี้ เพลงหาฟังง่ายกว่าเดิมมาก
แต่ความรู้สึกตอนลุ้นว่าเพลงจะมาเมื่อไหร่
แล้วรีบกดอัดให้ทัน
มันก็เป็นความสนุกอีกแบบหนึ่ง ของวัยรุ่นยุค 90s
แล้วคุณล่ะ
เคยอัดเพลงจากวิทยุเก็บไว้ฟังแบบนี้บ้างไหม
อัดได้กี่ม้วน และเคยอัดเพลงไปให้คนที่แอบจีบบ้างหรือเปล่า ^^
ถ้ามีคนสนใจ...
ตอนหน้าเดี๋ยวมาชวนคุยเรื่อง เพจเจอร์
อุปกรณ์อิเลคทรอนิค ชิ้นเล็กๆ ที่ติดอยู่กับเข็มขัดหรือกระเป๋ากางเกง
สามารถทำให้คนคนหนึ่งหยุดทุกอย่างที่กำลังทำอยู่ได้ทันที ....
ติดตามกันนะครับ