📌ท่ามกลางวิกฤติงบประมาณที่ตึงตัวของไทย รัฐบาลมักจะพร่ำบอกให้ประชาชน “ประหยัด” และ “เจียมตัว” แต่ในอีกด้านหนึ่ง รัฐกลับรับบทเป็น “ม้าอารีย์” แบกรับภาระ “สวัสดิการ” ให้แก่ประชากรข้ามชาติอย่างไม่มีขีดจำกัด จนถึงเวลาที่เราต้องตั้งคำถามว่า “นี่คือความเมตตาที่ถูกทาง หรือคือความผิดพลาดทางนโยบายที่กำลังสูบเลือดคนไทยกันแน่?”
.
เมื่อปลายปีที่ผ่านมา (วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2568) ได้มี “ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง การรับนักเรียน นักศึกษาที่ไม่มีหลักฐานทะเบียนราษฎรหรือไม่มีสัญชาติไทย” เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาแก่บุคคล (เด็ก) ที่ไม่มีหลักฐานทะเบียนราษฎรหรือไม่มีสัญชาติไทยที่ “อาศัยอยู่ในประเทศไทย”ด้วย
.
นั่นหมายความว่า “เด็กที่ไม่มีสัญชาติไทยทั้งหลาย” จะมีสิทธิในการรับการศึกษาในประเทศไทย “ฟรี” เท่ากับ “เด็ก” ที่เป็นลูกหลานไทย โดยไม่สนใจว่า “การออกประกาศในครั้งนี้” จะเป็นภาระแก่ “งบประมาณ” ของชาติ และ “ภาษี” ที่คนไทยต้องจ่ายเพิ่มอีกเท่าไร
.
ไม่รวมถึงอีก 2-3 ประเด็นที่ประเทศไทย ติดอยู่ใน “กับดักการตีความที่ผิดเพี้ยน” เช่นเรื่องของ“แรงงาน” และการ “รักษาพยาบาล” ที่เป็นภาระของรัฐไทยอีกมหาศาล ทั้งในประเด็นของงบประมาณ การแย่งงาน การแย่งสิทธิ์ การใช้ทรัพยากร และการทำลายสิ่งแวดล้อมต่างๆ
.
รากเหง้าของปัญหาเริ่มจากการที่หน่วยงานรัฐ “หลงทาง” ในการตีความกติการะหว่างประเทศ (เช่น ICCPR และ ICESCR) เรามักถูกทำให้เชื่อว่าการให้สวัสดิการเท่าเทียมกันทุกคนคือหน้าที่ตามหลักสิทธิมนุษยชน แต่ความจริงทางกฎหมายระบุชัดเจนใน ICESCR มาตรา 2 วรรค 3 ว่า ประเทศกำลังพัฒนาสามารถตัดสินใจได้ว่าจะให้สิทธิทางเศรษฐกิจแก่คนต่างด้าวในระดับใด
.
อ่านเนื้อหาฉบับเต็มได้ที่ [คอมเมนต์]
บทความโดย: วิชาญ ศิริชัยเอกวัฒน์
.
เพจ #Thaipublica
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ https://www.facebook.com/story.php?story_fbid=1366583865509499&id=100064736944821&http_ref=eyJ0cyI6MTc3MzEwMDU0MTAwMCwiciI6IiJ9
สิทธิมนุษยชนที่คนไทยไม่ได้เลือก เมื่อภาษีคนในชาติ กลายเป็นสวัสดิการฟรีของคนต่างด้าว😮💨
.
เมื่อปลายปีที่ผ่านมา (วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2568) ได้มี “ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง การรับนักเรียน นักศึกษาที่ไม่มีหลักฐานทะเบียนราษฎรหรือไม่มีสัญชาติไทย” เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาแก่บุคคล (เด็ก) ที่ไม่มีหลักฐานทะเบียนราษฎรหรือไม่มีสัญชาติไทยที่ “อาศัยอยู่ในประเทศไทย”ด้วย
.
นั่นหมายความว่า “เด็กที่ไม่มีสัญชาติไทยทั้งหลาย” จะมีสิทธิในการรับการศึกษาในประเทศไทย “ฟรี” เท่ากับ “เด็ก” ที่เป็นลูกหลานไทย โดยไม่สนใจว่า “การออกประกาศในครั้งนี้” จะเป็นภาระแก่ “งบประมาณ” ของชาติ และ “ภาษี” ที่คนไทยต้องจ่ายเพิ่มอีกเท่าไร
.
ไม่รวมถึงอีก 2-3 ประเด็นที่ประเทศไทย ติดอยู่ใน “กับดักการตีความที่ผิดเพี้ยน” เช่นเรื่องของ“แรงงาน” และการ “รักษาพยาบาล” ที่เป็นภาระของรัฐไทยอีกมหาศาล ทั้งในประเด็นของงบประมาณ การแย่งงาน การแย่งสิทธิ์ การใช้ทรัพยากร และการทำลายสิ่งแวดล้อมต่างๆ
.
รากเหง้าของปัญหาเริ่มจากการที่หน่วยงานรัฐ “หลงทาง” ในการตีความกติการะหว่างประเทศ (เช่น ICCPR และ ICESCR) เรามักถูกทำให้เชื่อว่าการให้สวัสดิการเท่าเทียมกันทุกคนคือหน้าที่ตามหลักสิทธิมนุษยชน แต่ความจริงทางกฎหมายระบุชัดเจนใน ICESCR มาตรา 2 วรรค 3 ว่า ประเทศกำลังพัฒนาสามารถตัดสินใจได้ว่าจะให้สิทธิทางเศรษฐกิจแก่คนต่างด้าวในระดับใด
.
อ่านเนื้อหาฉบับเต็มได้ที่ [คอมเมนต์]
บทความโดย: วิชาญ ศิริชัยเอกวัฒน์
.
เพจ #Thaipublica
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้