ตอนนี้เราอายุ23ปีแล้ว แต่ไม่เคยมีแฟนเลยค่ะ แต่ที่ไม่เคยคบกับใครอาจจะเพราะเรามีพี่สาว2คนที่โตกว่าเรา พี่คนโตอายุเยอะกว่าเรา4ปี พี่คนกลางอายุเยอะกว่าเรา2 ปี เราโตมากับการเห็นพวกพี่มีแฟนหรือคนรัก เห็นตอนพวกนางมีความสุขเพราะคนรัก ร้องไห้ตอนอกหัก หรือตอนที่พวกพี่สาวถูกแฟนทำเรื่องแย่ๆใส่ มีการถูกทำร้ายร่างกายด้วยถึงพี่สาวจะเลิกกับแฟนคนนั้นแล้วเริ่มต้นใหม่กับคนใหม่แต่สำหรับเรากับมีภาพจำที่ไม่ดีกับผู้ชาย หรือจะบอกว่าอคติก็ได้ เรารู้ว่าไม่ใช่ผู้ชายทุกคนที่จะเป็นแบบนั้น แต่สิ่งที่เราเห็นชีวิตรักของพวกพี่สาวที่ผ่านมามันทำให้เรากลายเป็นคนกลัวความรัก กลัวจะเจอคนไม่ดี กลัวว่าหากเผลอใจให้ใครบ้างคนแล้วจะเป็นแบบพี่สาวเพราะงั้นที่ผ่านมาไม่ว่าจะมีคนผ่านมาจีบแค่ไหนเราก็ไม่ได้ตอบรับหรือสานต่อเลยจนตอนนี้คนที่เคยตามจีบก็แทบไม่มีแล้วอาจจะเพราะเราที่มักจะแสดงให้คนรอบตัวเห็นเสมอว่าเราเป็นคนที่หยิ่งแล้วไม่สนใจเรื่องความรัก แต่เพราะแบบนั้นแม่เราเลยเป็นกังวลเพราะท่านมักจะถามอยู่ตลอดว่าถ้าไม่มีแฟนไม่มีคนรักแก่ตัวไปใครจะอยู่เคียงข้าง ทำไมไม่หาแฟนที่จะมาซับพอร์ทชีวิต ผู้หญิงคนเดียวจะอยู่ยังไงตอนแก่ พอเราเถียงว่าทำไมต้องรีบทำไมต้องมีแฟนเราพึ่งอายุ23ปีเองทำไมถึงอยากให้มี แม่เราท่านก็จะเถียงกลับมาว่าเพราะเราไม่เคยมีแฟนเลย แล้วดูไม่สนใจ ไม่มีแววจะมี มันทำให้ท่านคิดมาก จนตอนนี้ท่านก็มักจะพูดเรื่องนี้บ่อยขึ้นจนเราลำบากใจ เราเลยอยากถามว่ามันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอกับการต้องมีแฟน แล้วควรเริ่มหายังไงเราไม่รู้ต้องเริ่มจากจุดไหนต้องคุยยังไงถึงจะเป็นแฟนกันได้
การหาแฟนสำคัญไหมคะ?