แยกออกมา ต่างคนต่างอยู่อีกฝ่ายยังตามระรานไม่เลิก

อยากมาระบายต่อจากเรื่องเพื่อน Toxic ค่ะ หลายคนอาจจะคิดว่าเรื่องมันไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โต แต่จริงๆ มันเริ่มมาจากความใจแคบในบ้านเช่าหลังเดิม

เราถูกเอาไปพูดเสียๆ หายๆ เพียงเพราะเรื่อง 'ไม่ล้างจาน' หรือ 'ไม่อุ่นอาหาร' ทั้งที่เราก็ช่วยทำอย่างอื่น เข่น ช่วยซักถุงเท้าของทุกคน ล้างห้องน้ำ กวาดขยะ ถูพื้น หุงข้าว และที่เจ็บใจที่สุดคือเพื่อนคิดว่าเราแอบเข้าโทรศัพท์ของเขา โดยที่เขาพูดว่าไม่ได้จะเจาะจวนะแต่ในห้องทีแต่เราคนเดียวโทรศัพท์เขาล็อก เหมือนมีคนพยายามพิมพ์รหัสเพื่อเปิด ทั้งๆที่เราไม่ได้ทำอะไรเลย ตอนเรียนงานอะไรเราก็ช่วยทุกอย่าง ทั้งอุปกรณ์หรืออะไรต่างๆ
แต่พอถึงเวลาที่เขาอยากจะขับไล่เรา เขากลับเลือกมองแค่จานที่ไม่ได้ล้าง เพื่อเอามาเป็นเหตุผลในการใส่ร้ายเราจนคนรอบข้างเข้าใจผิดพ่อแม่เราซัพพอร์ตเราดีมาก มักจะหิ้วของกินอร่อย ๆ มาฝากที่บ้านเช่าสม่ำเสมอเพราะอยากให้เพื่อนลูกได้กินด้วย แต่สิ่งที่เพื่อนกลุ่มนี้ทำคือ 'ไม่กิน' แถมยังเอาของที่พ่อแม่เราตั้งใจเอามาให้ ไปแซะไปนินทาลับหลังเหมือนเป็นเรื่องสนุก

แต่พอสลับกัน... ถ้าวันไหนพ่อแม่เขาส่งของมาแล้วเรา 'ไม่กิน' เขาจะด่าเราทันที ทำเหมือนเราเป็นคนผิดมหันต์ที่ปฏิเสธน้ำใจบ้านเขา

นี่หรอคะเพื่อน?

ตอนนี้เราแยกออกมาอยู่กับแฟนแล้ว มีชีวิตที่สบายใจขึ้นมาก แต่พวกเขาก็ยังตามมาระรานถึงที่ทำงานในวันหยุด

ในส่วนที่เราผิดเราก็ยอมรับว่าเราผิดจริงๆ ขอโทษไปแล้ว ไปต่างจังหวัดก็ยังเอาของฝากมาให้ แต่แค่สงสัยว่าทำไมถึงยังตามระรานไม่เลิก เฟส ig ก็บล็อกก็ลบกันไปหมดแล้ว ทุกคนคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้