ตามหัวเลยค่ะ เราโดนบอกว่าไม่รู้จักไปหางานทำ เรียนปี1อยู่ค่ะ ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยขอไปทำเลยนะคะ เราเคยได้งานทำที่งานหนังสือ
แต่ที่บ้านไม่ยอมให้ไปเอง เราก็โอเคให้เขาไปส่งก็ได้แต่พอเขารู้ว่าไกลก็ไม่ไปส่งค่ะ แล้วโทรไปยกเลิกกับพี่เขาเองเลย
อีกงานหนึ่งจะไปทำร้านหนังสืออยู่ใกล้ๆนั่งรถไปประมาณ30นาทีก็ไม่ให้ไป
เห็นลูกบ้านคนอื่นทำงานไลฟ์สดแล้วได้เงินดีเลยจะให้เราไปทำด้วยดีกว่าอยู่บ้านแบบนี้
เราเข้าใจนะคะว่าควรฝึกไว้บ้าง แต่เราไม่มีสิทธิ์เลือกเลยหรอคะ
พูดกดดันให้เราตอบตกลงให้ได้ พอเราบอกว่าช่วงนี้เรียนเยอะใกล้สอบแล้ว มาบอกเราทีหลังว่าจะให้ไปทำช่วงปิดเทอม
แต่ตอนคุยกับเราบ่นไม่หยุดบังคับจะให้เราไปทำให้ได้ พอเราเดินหนีก็โทรไปขอโทษเจ้าของร้าน
เพราะไปรับปากไว้แล้ว ว่าลูกไปทำแน่ๆ เราก็ไม่ได้ติดอะไรกับคนที่ทำงานแนวนี้เลย แต่เราไม่ชอบอยู่หน้ากล้อง อยากทำระบบหลังบ้านอะไรแบบนี้มากกว่า
เรื่องเรียนตอนแรกเขาจะไม่ให้เราเรียนคณะวิทย์คอมเพราะกลัวจบมาไม่มีงานทำ เราก็บอกเขาไปเลยว่าอืมให้เรียนอันอื่นไม่รู้นะว่าจะเรียนจบได้ไหม
เขาเลยยอม รวมค่าเทอมตอนนี้ยังไม่ถึง5พันเลยค่ะ เพราะเรียนราม เราเข้าใจค่ะว่าเขาอยากให้เราทำน่าจะดีต่อตัวเราเอง
แต่เราไม่เข้าใจค่ะ ตอนที่เราขอไปทำเองเขาไม่ให้ไป
เราเรียนคณะนี้ คือแค่เรียนอย่างเดียวแต่ไม่ฝึกเลยมันก็จะทำไม่ได้เต็มที่ใช่ไหมคะ
คนเรียนสายนี้น่าจะทราบ แต่เขามองว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ ต้องใช้เวลาขนาดนั้นเลยหรอ อยากไปทำอย่างอื่นที่เห็นผลทันทีเลยดีกว่าไหม
เขาคิดว่าเรานั่งอยู่หน้าคอมทุกวันคือเล่นเกมค่ะ ทำไมไม่อ่านหนังสือบ้าง จะสอบแล้วเอาอะไรไปสอบ
เราอธิบายกับเขาตลอดนะคะว่าที่เราทำอยู่เป็นอย่างไง แต่เขาฟังคนอื่นมากกว่า มีคนรู้จักเป็นรุ่นน้องยังเรียนมปลายอยู่
เขาทำงานเกี่ยวกับเกมของต่างประเทศได้เงินจนซื้อบ้านให้พ่อแม่ได้ เขาก็จะเอามาเปรียบเทียบกับเราตลอด
ประมาณว่าเราทำไปก็เสียเวลา ทำไม่ได้แบบที่ผู้ชายเขาทำได้ ไปทำอะไรที่เหมาะกับยุคนี้หน่อย
เราทะเลาะเรื่องงานstyleนี้กับเขา2รอบแล้วค่ะ ก่อนหน้าก็แฟนคนใกล้ตัวเขาก็ทำแล้วเราเป็นเด็กผู้หญิงทำไมไม่ทำบ้าง
อย่างเช่นงานไลฟ์ขายของลูกสาวบ้านนั้นเขาทำ เราควรจะไปทำแบบเขานะ
พอเราตัดสินใจว่าไม่ไปก็โดนว่า พูดประชดไม่หยุด
คือเราเคารพเส้นทางการทำงานทุกรูปแบบนะคะ
แต่การบอกว่าเราจะไปไม่รุ่งในสายงานที่คนมองว่าไม่เหมาะกับเราแล้วไล่ให้ไปทำแบบที่คนอื่นๆรุ่นเราทำกันจะไม่ดีกว่าหรอ
มันน่าน้อยใจค่ะ คือเราไม่จำเป็นต้องเดินทางเดินเดียวกันหมดก็ได้ไหมคะ ของเราแน่ๆต่อให้ใช้เวลาทำปีหนึ่งคงได้ไม่เท่ากับคนอื่นที่ทำอีกแบบ
อยากน้อยเราก็อยากเลือกทางเดินของตัวเองได้
ถึงมันจะดูไร้สาระสำหรับผู้ใหญ่ว่าเป็นแค่ความเอาแต่ใจของเด็กๆ เราโดนรอบบ้านทุกสารทิศนินทาว่าเป็นเด็กไม่เอาไหนหมดแล้วค่ะ
ถ้าคนเข้ามาอ่านเรายอมรับความคิดเห็นของทุกคนนะคะ ว่าเงินมันเป็นสิ่งที่สำคัญจริงๆ มันต่อชีวิต หาข้าวให้เรากินต่อไปได้
เราไม่มีข้ออ้างเลยค่ะ เพราะมันคือเรื่องจริงทั้งหมด ถ้าตอบแบบเอาแต่ใจคือ หนูไม่อยากทำ
รายได้ต่อวัน ทั้งสามงานได้เท่ากันนะคะ
โดนที่บ้านบังคับให้ทำงานที่ไม่ชอบไปไลฟ์สดขายของ พอขอไปทำงานที่อยากทำไม่ให้ไป
แต่ที่บ้านไม่ยอมให้ไปเอง เราก็โอเคให้เขาไปส่งก็ได้แต่พอเขารู้ว่าไกลก็ไม่ไปส่งค่ะ แล้วโทรไปยกเลิกกับพี่เขาเองเลย
อีกงานหนึ่งจะไปทำร้านหนังสืออยู่ใกล้ๆนั่งรถไปประมาณ30นาทีก็ไม่ให้ไป
เห็นลูกบ้านคนอื่นทำงานไลฟ์สดแล้วได้เงินดีเลยจะให้เราไปทำด้วยดีกว่าอยู่บ้านแบบนี้
เราเข้าใจนะคะว่าควรฝึกไว้บ้าง แต่เราไม่มีสิทธิ์เลือกเลยหรอคะ
พูดกดดันให้เราตอบตกลงให้ได้ พอเราบอกว่าช่วงนี้เรียนเยอะใกล้สอบแล้ว มาบอกเราทีหลังว่าจะให้ไปทำช่วงปิดเทอม
แต่ตอนคุยกับเราบ่นไม่หยุดบังคับจะให้เราไปทำให้ได้ พอเราเดินหนีก็โทรไปขอโทษเจ้าของร้าน
เพราะไปรับปากไว้แล้ว ว่าลูกไปทำแน่ๆ เราก็ไม่ได้ติดอะไรกับคนที่ทำงานแนวนี้เลย แต่เราไม่ชอบอยู่หน้ากล้อง อยากทำระบบหลังบ้านอะไรแบบนี้มากกว่า
เรื่องเรียนตอนแรกเขาจะไม่ให้เราเรียนคณะวิทย์คอมเพราะกลัวจบมาไม่มีงานทำ เราก็บอกเขาไปเลยว่าอืมให้เรียนอันอื่นไม่รู้นะว่าจะเรียนจบได้ไหม
เขาเลยยอม รวมค่าเทอมตอนนี้ยังไม่ถึง5พันเลยค่ะ เพราะเรียนราม เราเข้าใจค่ะว่าเขาอยากให้เราทำน่าจะดีต่อตัวเราเอง
แต่เราไม่เข้าใจค่ะ ตอนที่เราขอไปทำเองเขาไม่ให้ไป
เราเรียนคณะนี้ คือแค่เรียนอย่างเดียวแต่ไม่ฝึกเลยมันก็จะทำไม่ได้เต็มที่ใช่ไหมคะ
คนเรียนสายนี้น่าจะทราบ แต่เขามองว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ ต้องใช้เวลาขนาดนั้นเลยหรอ อยากไปทำอย่างอื่นที่เห็นผลทันทีเลยดีกว่าไหม
เขาคิดว่าเรานั่งอยู่หน้าคอมทุกวันคือเล่นเกมค่ะ ทำไมไม่อ่านหนังสือบ้าง จะสอบแล้วเอาอะไรไปสอบ
เราอธิบายกับเขาตลอดนะคะว่าที่เราทำอยู่เป็นอย่างไง แต่เขาฟังคนอื่นมากกว่า มีคนรู้จักเป็นรุ่นน้องยังเรียนมปลายอยู่
เขาทำงานเกี่ยวกับเกมของต่างประเทศได้เงินจนซื้อบ้านให้พ่อแม่ได้ เขาก็จะเอามาเปรียบเทียบกับเราตลอด
ประมาณว่าเราทำไปก็เสียเวลา ทำไม่ได้แบบที่ผู้ชายเขาทำได้ ไปทำอะไรที่เหมาะกับยุคนี้หน่อย
เราทะเลาะเรื่องงานstyleนี้กับเขา2รอบแล้วค่ะ ก่อนหน้าก็แฟนคนใกล้ตัวเขาก็ทำแล้วเราเป็นเด็กผู้หญิงทำไมไม่ทำบ้าง
อย่างเช่นงานไลฟ์ขายของลูกสาวบ้านนั้นเขาทำ เราควรจะไปทำแบบเขานะ
พอเราตัดสินใจว่าไม่ไปก็โดนว่า พูดประชดไม่หยุด
คือเราเคารพเส้นทางการทำงานทุกรูปแบบนะคะ
แต่การบอกว่าเราจะไปไม่รุ่งในสายงานที่คนมองว่าไม่เหมาะกับเราแล้วไล่ให้ไปทำแบบที่คนอื่นๆรุ่นเราทำกันจะไม่ดีกว่าหรอ
มันน่าน้อยใจค่ะ คือเราไม่จำเป็นต้องเดินทางเดินเดียวกันหมดก็ได้ไหมคะ ของเราแน่ๆต่อให้ใช้เวลาทำปีหนึ่งคงได้ไม่เท่ากับคนอื่นที่ทำอีกแบบ
อยากน้อยเราก็อยากเลือกทางเดินของตัวเองได้
ถึงมันจะดูไร้สาระสำหรับผู้ใหญ่ว่าเป็นแค่ความเอาแต่ใจของเด็กๆ เราโดนรอบบ้านทุกสารทิศนินทาว่าเป็นเด็กไม่เอาไหนหมดแล้วค่ะ
ถ้าคนเข้ามาอ่านเรายอมรับความคิดเห็นของทุกคนนะคะ ว่าเงินมันเป็นสิ่งที่สำคัญจริงๆ มันต่อชีวิต หาข้าวให้เรากินต่อไปได้
เราไม่มีข้ออ้างเลยค่ะ เพราะมันคือเรื่องจริงทั้งหมด ถ้าตอบแบบเอาแต่ใจคือ หนูไม่อยากทำ
รายได้ต่อวัน ทั้งสามงานได้เท่ากันนะคะ