เรื่องมีอยู่ว่าผมคือเด็กม6ที่จบใหม่ซึ่งกำลังซิ่วอยู่1ปี เพราะไม่ได้ตามที่หวัง อ่านหัวข้อเเล้วอาจจะฟังดูว่าผมไร้สาระนะครับ
เเต่ผมเป็นเด็กที่จบม6มาด้วยความทุกข์ล้วนๆ ไม่รู้ว่าคนอื่นจะมองต่างผมยังไง เเต่ช่วงชีวิตมปลายของผมมันไม่มีความสุขต่างจากชีวิตมต้นเเละประถมอย่างสิ้นเชิง ต้องบอกก่อนเลยครับ ว่าผมเป็นคนที่ ชอบเที่ยว ชอบเข้าสังคม เเต่หลังจากผมยัายจากต่างจังหวัด เพื่อมาเรียนในเมือง ในชีวิตมปลาย ตอนม4ชีวิตผมก็ปกติได้เเค่เทอมเดียวมีเพื่อนมีนั้นมีนี้ได้เที่ยวได้อะไร เเต่พอม4เทอม2ยาวไปจนจบม6 ชีวิตของผมเปลี่ยนไปทุกอย่างครับ เหล่าเพื่อนๆในม4เทอมเเรกมันย้ายออกทุกคน เพราะมันเป็นนักบอลทีมยุบ ก็ต้องยัายโรงเรียน ผมต้องอยู่กับกลุ่มเพื่อนที่ไม่รู้อะไรยันจบม6 กลุ่มติดเกม กลุ่มที่วันๆไม่ทำอะไรชวนเที่ยวไม่เที่ยวชวนทำอะไรไม่ทำ เล่นกีฬาก็ไม่เล่นจะเล่นเเต่เกม ซึ่งทำให้ผมเข้ากันไม่ได้เเบบคนละขั้ว ผมต้องอยู่เเบบนั้นเเละต้องพยายามเล่นเกมตามมันเพื่อให้เข้ากันได้อดทนยันจบม6 หลายๆคนอาจคิดว่ามันก็เเค่เรื่องเล็กน้อย ทำไมถึงมีผลต่อชีวิต เเต่สำหรับผม มันทำให้ช่วงชีวิตมปลายไม่มีความสุขเลยครับ ทั้งๆที่ชีวิตก่อนเข้ามหาลัยควรจะได้เพื่อนที่คิดไรได้บ้างมีชีวิตชีวา พอฟังมาถึงตรงนี้หลายคนอาจจะงงมันเกี่ยวกับหัวข้อตรงไหน ที่ผมพูดขึ้นมาก็เพราะว่า ถ้าการที่ผมจะเข้าเรียนต่อมหาลัย เพื่ออยากได้สังคมได้เพื่อนใหม่ที่มันทำให้ผมกลับมามีชีวิตที่ปกติ เเบบตัวผม ที่ไม่ได้อดทนเรียนจบมา3ปีของมปลาย ที่เจอสังคมอะไรไม่รู้ เเต่การเรียนต่อมหาลัยของผม เพื่ออยากที่จะมีสังคมใหม่ เเต่ไม่ได้หวังใบปริญญาผิดมั้ยครับ?
อยากเรียนมหาลัยเเต่ไม่ได้ซีเรียสได้ใบปริญญา?
เเต่ผมเป็นเด็กที่จบม6มาด้วยความทุกข์ล้วนๆ ไม่รู้ว่าคนอื่นจะมองต่างผมยังไง เเต่ช่วงชีวิตมปลายของผมมันไม่มีความสุขต่างจากชีวิตมต้นเเละประถมอย่างสิ้นเชิง ต้องบอกก่อนเลยครับ ว่าผมเป็นคนที่ ชอบเที่ยว ชอบเข้าสังคม เเต่หลังจากผมยัายจากต่างจังหวัด เพื่อมาเรียนในเมือง ในชีวิตมปลาย ตอนม4ชีวิตผมก็ปกติได้เเค่เทอมเดียวมีเพื่อนมีนั้นมีนี้ได้เที่ยวได้อะไร เเต่พอม4เทอม2ยาวไปจนจบม6 ชีวิตของผมเปลี่ยนไปทุกอย่างครับ เหล่าเพื่อนๆในม4เทอมเเรกมันย้ายออกทุกคน เพราะมันเป็นนักบอลทีมยุบ ก็ต้องยัายโรงเรียน ผมต้องอยู่กับกลุ่มเพื่อนที่ไม่รู้อะไรยันจบม6 กลุ่มติดเกม กลุ่มที่วันๆไม่ทำอะไรชวนเที่ยวไม่เที่ยวชวนทำอะไรไม่ทำ เล่นกีฬาก็ไม่เล่นจะเล่นเเต่เกม ซึ่งทำให้ผมเข้ากันไม่ได้เเบบคนละขั้ว ผมต้องอยู่เเบบนั้นเเละต้องพยายามเล่นเกมตามมันเพื่อให้เข้ากันได้อดทนยันจบม6 หลายๆคนอาจคิดว่ามันก็เเค่เรื่องเล็กน้อย ทำไมถึงมีผลต่อชีวิต เเต่สำหรับผม มันทำให้ช่วงชีวิตมปลายไม่มีความสุขเลยครับ ทั้งๆที่ชีวิตก่อนเข้ามหาลัยควรจะได้เพื่อนที่คิดไรได้บ้างมีชีวิตชีวา พอฟังมาถึงตรงนี้หลายคนอาจจะงงมันเกี่ยวกับหัวข้อตรงไหน ที่ผมพูดขึ้นมาก็เพราะว่า ถ้าการที่ผมจะเข้าเรียนต่อมหาลัย เพื่ออยากได้สังคมได้เพื่อนใหม่ที่มันทำให้ผมกลับมามีชีวิตที่ปกติ เเบบตัวผม ที่ไม่ได้อดทนเรียนจบมา3ปีของมปลาย ที่เจอสังคมอะไรไม่รู้ เเต่การเรียนต่อมหาลัยของผม เพื่ออยากที่จะมีสังคมใหม่ เเต่ไม่ได้หวังใบปริญญาผิดมั้ยครับ?