โตแล้วทำไมยังหาแฟนยากขนาดนี้นะ ฮ่าๆ

สวัสดีค่ะ ขอมาเมาท์มอยเบาๆในฐานะผู้หญิงธรรมดาที่ชีวิตก็ไม่ได้วุ่นวายอะไร งานก็ทำ บ้านก็กลับ ไม่ได้ปิดใจ
แถมหน้าตาก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น แต่ไม่รู้ทำไมเรื่องแฟนมันเงียบมาก เงียบแบบเหมือนสัญญาณโทรศัพท์ในลิฟต์
ช่วงมหาลัยก็มัวแต่ตั้งใจเรียน พอทำงานก็วนอยู่แค่ที่ทำงานกับบ้าน
เพื่อนก็เริ่มทยอยมีครอบครัวกันไปหมดแล้ว
ส่วนเรายังนั่งไถมือถือก่อนนอนแล้วบอกตัวเองว่า เดี๋ยวสักวันก็คงเจอเองแหละ

บางทีก็แอบขำตัวเองเหมือนกัน ว่าหรือเราพลาดอะไรไประหว่างทาง หรือจริงๆแล้วชีวิตมันก็ไม่ได้เร่งรีบขนาดนั้น
แค่ยังไม่ถึงเวลาของเราเท่านั้นเอง ตอนนี้เลยใช้ชีวิตให้สนุก ทำงาน เก็บเงิน ดูแลตัวเองไปก่อน
อย่างน้อยถ้าวันหนึ่งเขาเดินเข้ามา เราจะได้ยิ้มสวยๆแล้วบอกได้เต็มปากว่า เราพร้อมแล้วนะ