มารยาทพื้นฐาน?

รบกวนทุกคนช่วยบอกเราทีค่ะว่ามันคือเรื่องปกติ หรือว่าไม่ปกติ เราควรจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไง เรื่องมีอยู่ว่า เรามีความจำเป็นที่จะต้องเช่าบ้านอยู่กับเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง (มีความจำเป็นจริง ๆ เพราะใกล้ที่ทำงาน จะไปเช่าอีกที่ก็ไกลแสนไกล มาทำงานลำบาก เพราะมีแค่รถมอไซค์คันเก่าๆ แล้วก็เป็นคนต่างบ้านต่างเมืองมาทำงานคนเดียวใช้ชีวิตคนเดียว) ทีนี้เรารู้สึกไม่ดีกับการกระทำของเขา เราอยู่ในบ้านหลังเดียวกันแต่ไม่ค่อยพูดคุยกัน เขาไม่เคยชวนเราพูดคุยเลย มีแค่เราที่ชวนคุยตลอดเพื่อไม่ให้เกิดความห่างเหิน เรื่องอาหารการกิน เราจะถามเขาตลอด กินข้าวไหมคะจะได้หุงข้าวเผื่อ เรียกเขากินข้าวด้วยทุกครั้ง จะไปซื้อของนะคะจะเอาอะไรไหม เราถามเขาตลอดจริงๆ เราทำอะไรเรานึกถึงเขาตลอดเพราะเรารู้สึกว่ามันคือมารยาทพื้นฐานที่ควรทำ ถึงแม้ว่าเขาจะกินหรือไม่กิน เราเองคิดว่าก็ควรถาม แต่กับเขา เขาไม่เคยถามเราสักคำ เขากินคนเดียว หุงข้าวทำกับข้าวกินคนเดียว คือเราไม่ได้จะไปกินด้วยหรืออะไรนะคะ แต่เราแค่รู้สึกว่าทำไมเขาไม่ถามเราบ้าง เคยมีครั้งหนึ่งเขาชวนน้องมากินข้าวที่บ้าน เขาก็ไม่เอ่ยชวนเรากินเลยนะคะ เขาก็กินกันสองคน ทั้งๆที่เราใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนั้น ทำเหมือนคนไม่รู้จักกัน เรารู้ค่ะว่าเราคิดมาก เราควรจัดการความรู้
สึกนี้ยังไงดีคะ