สวัสดีค่ะ ขอคำปรึกษาหน่อยนะคะ
พ่อกับแม่เราแยกทางกันตั้งแต่เรายังเด็กค่ะ แม่เป็นคนเลี้ยงเรากับน้องสองคน โดยพ่อส่งเงินมาให้บ้างแต่ก็ไม่ได้สม่ำเสมอ
ตอนเราอยู่ช่วงประถมปลาย แม่เคยพาผู้ชายคนหนึ่งมาที่บ้าน และเรามาเห็นตอนที่เขาผูกข้อไม้ข้อมือให้แม่โดยที่แม่ไม่ได้บอกอะไรเราก่อนเลย ตอนนั้นเรารู้สึกเสียใจมาก ร้องไห้หนัก เพราะเหมือนทุกอย่างเกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้เรื่องเลย
ช่วงแรกที่แฟนแม่มาอยู่บ้าน เราร้องไห้แทบทุกคืน เพราะแม่จะแอบออกไปนอนกับเขา เรานอนไม่หลับเลย และตั้งแต่นั้นมาก็ไม่เคยนอนกอดแม่อีกเลย ความรู้สึกมันเหมือนเราถูกผลักออกมาโดยไม่ตั้งตัว
พอโตขึ้น เรากับแม่ก็ไม่ได้สนิทกันมากพอที่จะเล่าอะไรได้ทุกเรื่อง เราเองก็ยังมีความน้อยใจอยู่ลึก ๆ เรื่องที่แม่ไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมกับเรา
ต่อมาประมาณ 4 ปี แฟนแม่เสียชีวิตจากโรคประจำตัว แม่เสียใจมาก เราก็เห็นใจแม่และเสียใจด้วย ถึงแม้จะไม่ได้สนิทกับเขามาก แต่เขาก็ช่วยแม่ทำงานหาเงินเลี้ยงดูเรา
หลังจากนั้นประมาณ 1 ปี เราเริ่มได้ยินว่ามีคนมาจีบแม่ และล่าสุดเพิ่งเห็นข้อความว่าแม่มีคนใหม่แล้ว แต่แม่ก็ไม่ได้บอกอะไรเราเหมือนเดิม เราเลยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เพราะเคยคิดว่าแม่คงจะไม่มีใครอีกแล้ว
ตอนนี้เราอยู่ ม.5 อายุ 17 ปี แม่อายุ 45 ปี เรารู้ลึก ๆ ว่าแม่มีสิทธิ์มีความสุข มีคนดูแล และเราอยากยินดีกับแม่จริง ๆ แต่ความรู้สึกในใจมันยังยอมรับไม่ได้ ยังน้อยใจ และกลัวว่าจะรู้สึกเหมือนเดิมอีก
เราไม่รู้จะจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงดี ควรเริ่มจากตรงไหน หรือควรคุยกับแม่ดีไหม
ขอบคุณทุกความคิดเห็นล่วงหน้าค่ะ
ไม่อยากให้แม่มีแฟนใหม่ แต่ก็รู้ว่าควรยินดี เราควรจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงดีคะ