เราอยากเป็นคนดี แต่ เจตนาในสังขารขันธ์ปรุงแต่งไม่ดี เรารู้ได้แต่ควบคุมไม่ได้ เพราะขันธ์5เป็นอนัตตา=ทำใจ วางเพราะแก้ไม่ได

อรรถกถาเป็นผู้บัญญัติคำว่าไตรลักษณ์ คนอ่านจะเข้าใจผิด ว่า ไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา สังขารทั้งหลาย ไม่เที่ยง สังขารทั้งหลาย เป็นทุกข์ ธรรมทั้หลายเป็น อนัตตา สังขารทั้งหลาย แยกเป็น สังขารในขั

อนัตตาความเห็นว่าไม่ใช่เรา หรือของเรามันก็ถูกอยู่ แต่มันไม่ถูกต้องตามเจสตปของมัน การเห็นอย่างนี้ไม่เรียกว่าเป็นการเห็นธรรมตามความเป็นจริง การเห็นว่า บ้าน รถ ต้นไม้ ช้าง ม้า วัวควาย ไม่ใช่เรา ของเรา มั

เวทนาขันธ์เป็นอนัตตา ควบคุมไม่ได้ เวลาเกิดเรื่องร้ายกับผม-เวทนาขันธ์ของผมเจ็บ(แค้นใจ)มาก สังขารขันธ์(ความคิดของผม)ไม่อาจมองเป็นเรื่องธรรมดา(เข้าใจได้) ไม่ว่าจะอยากลืมยังไง สัญญาขันธ์ของผมก็ไม่ลืม แต่พ

-อนัตตา "สุข ก็ไม่ใช่ของใคร มันเกิดขึ้นมาประเดี๋ยวประด๋าว แล้วมันก็...หายไป เดี๋ยวทุกข์อื่น เกิดขึ้นมาอีก... แล้วมันก็หายไป ไม่ใช่ ของใครทั้งหมด มันเป็นของประจำกาย อยู่...อย่างนั้น จึงว่า.

สงสัยและอยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติคือมีคำสอนบางสำนักเหมือนจะสอนว่าให้พิจารณากายอสุภะจนบรรลุถึงอนาคามีค่อยพิจารณาจิตมันทำแบบนั้นได้จริงเหรอครับเขาให้ทำพร้อมกันนี่ตามหลักคำสอนในศาสนาพุทธทั่วไปเขาให้พิจาร

ความไม่มีตัวตน (อนัตตา) คือการละความเห็นผิดว่ามีตัวตน (สักกายทิฏฐิ) เป็นด่านแรกและหลักสำคัญที่สุดของพระโสดาบัน  โดยพระโสดาบันจะดับความยึดถือว่าร่างกาย ความรู้สึก หรือจิตใจเป็น "เรา"