ผมอยากถามความเห็นเพื่อนๆที่อาศัยอยู่ตามคอนโดครับ
เจอปัญหาไม่ได้ใช้พื้นที่ส่วนกลางกันบ้างไหม บางที่เป็นห้องแอร์เราก็อยากจะไปใช้บ้างแต่เจอพวกที่ทั้งนั่งยาว วางของ และจอง แถมยังใช้ทั้งวัน เดินผ่านทีไรก็เจอหน้าเดิมๆ ขาประจำทุกวัน ทำอย่างไรกันครับ
ผมจะแชร์ประสบการณ์การเข้าไปแย่งใช้พื้นที่ส่วนกลางมา
หลังจากที่ผมซื้อคอนโดนี้มาได้ 3 ปีค่าส่วนกลาง 25k/ปี (ไม่ได้จะขิงแต่อยากให้นึกภาพออกจากราคาที่จ่ายครับว่าสังคมจะประมาณไหนได้บ้าง) นอกจากจอดรถ กับรับส่งพัสดุ ผมแทบไม่ได้ใช้ Facility เลย จนวันนี้ผมนั่งทำงานในห้องและคิดอะไรไม่ออก เลยอยากลองไปใช้ส่วนกลาง เรียบร้อยครับเจอปัญหาเลย
โต๊ะทำงานมีเก้าอี้ 4 ตัว ทั้งห้อง มี 3 ชุด คงนึกภาพออกเป็นโต๊ะสี่เหลี่ยมส่วนใหญ่คนที่มานั่งจะนั่งเก้าอี้ 1 ตัววางของวางคอมสารพัดสาระเพบนโต๊ะจนเต็มลามไปถึงเก้าอี้อีก 2 ตัวก็ไม่เว้น เท่ากับ 1 ลูกบ้านใช้โต๊ะ 1 ตัวและเก้าอี้ 3 ตัว เป็นอย่างนี้เสมอมาวันนี้ก็เช่นกัน
ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งวัยกลางคนค่อนไปทางมีอายุ ผมจึงเดินเข้าไปแชร์โต๊ะกับเธอ
เธอมองหน้าผมและไม่ยอมขยับสิ่งของที่เกินมาอีกฝั่งให้ผม ซึ่งคือน้ำ 1 ขวดใหญ่ กับแก้วน้ำ Tumbler
ผมจึงเริ่มกาง notebook และนั่งทำงาน ผมกล่าวว่าขอโทษนะครับแล้วผมก็ ใช้นิ้ว เลื่อนสิ่งของที่ไม่ใช่ของผม สีหน้าคือไม่พอใจผมเลยถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เธอตอบว่าเดี๋ยวจะมีคนมานั่งนะ ผมเลยถามว่าส่วนกลางจองได้ด้วยหรอครับ เธอก็หัวเราะและส่ายหน้าบอกว่าก็แล้วแต่คุณเลย
ระหว่างที่ผมทำงานเธอก้มหน้าพิมพ์มือถือส่ายหัว เป็นระยะ ยิ้มและหัวเราะเบาๆ หลายครั้งกับมือถือ
ผมจึงถามเธอว่ามีอะไรหรือเปล่าครับเราคุยกันได้นะผมอยากคุยแบบที่ไม่ทะเลาะกัน อยากทราบความคิด
เธอพูดกับผมว่าไม่มีอะไรเราแค่แปลกใจว่าทำไมคุณไม่ถามเราว่ายินดีจะนั่งกับคุณไหม ทำไมไม่ขออนุญาตเราก่อน
ตอนนั้นผมงงครับ หลังจากที่งงกับคำว่า เดี๋ยวจะมีคนมานั่งนะไปหนึ่งรอบ งงอีกครั้งว่านี่มันพื้นที่ส่วนกลางผมต้องขออนุญาตใครด้วยหรอ เวลาเธอใช้เกินสิทธิ ก็ไม่เคยมีใครไปว่าเธอ และถ้าเธอไม่สะดวกจะนั่งกับคนอื่นทำไมเธอถึงมาใช้พื้นที่ส่วนกลางที่มันจะต้องแชร์กัน ต้องใช้ร่วมกัน
ผมจึงตอบเธอ แบบอธิบายไปว่าปลั๊กมีแค่ 2 จุด และผมจะต้องใช้ปลั๊ก ผมก็เลยเลือกนั่งตรงนี้ เพราะอีกที่หนึ่งเป็นผู้ชายวางของเยอะกว่าโต๊ะของผู้หญิงคนนี้
และเธอก็พูดย้ำกับผมอีกว่าแต่เดี๋ยวจะมีคนมานั่งนะ ผมก็เลยพูดกับเธออีกครั้งว่าอันนี้ผมก็งงครับว่าทำไมส่วนกลางถึงจองกันแบบนี้ได้ เพราะมันไม่มีร่องรอยบนโต๊ะว่ามีคอม หรือของวางแล้วไปห้องน้ำมันโล่งผมจึงมาใช้พื้นที่
เธอก็บอกว่างั้นไม่เป็นไรคุณนั่งไปเลย
ผมเลยพูดว่าผมเห็นคุณเหมือนจะไม่ค่อยพอใจ เขาก็ตอบผมมาว่าไม่มีอะไรเราแค่คุยเรื่องงาน ผมก็โอเคไม่ถามต่อแต่สิ่งที่ติดอยู่ในใจคือคำถามที่เธอถามผม
ผมกับเธอก็เลยนั่งทำงานตรงข้ามกันต่อ ผมตอบงานรุ่นพี่อีกประมาณไม่เกิน 15 นาทีผมก็ลุกขึ้นเก็บสายชาร์จเก็บของ
คำถามเกิดขึ้นในหัวผมเค้าจ่ายส่วนกลาง ผมก็จ่าย แล้วมันมีอะไรผิดพลาดตรงไหน
ขอแยกเป็นประเด็นตามนี้นะครับ
การที่เขาบอกว่า จะมีคนมานั่ง เราจะไม่รู้เลยว่ามันจะมีจริงไหม มีเมื่อไหร่ แต่ผมมองว่าถ้า ณ ตอนนั้นไม่มีคนนั่งนั่นคือผมมีสิทธิ์ เพราะตอนนี้ผมมาถึงและยืนอยู่หน้าเก้าอี้ที่กำลังจะนั่ง และผมนั่งแล้ว นั่นคือผมมาก่อนไหมครับ เหมือนเค้าก็มาก่อน ผมไม่ได้ไปไล่เค้า แต่คนที่เค้าอ้างว่าจะมา ตอนนี้ไม่รู้อยู่ไหนมาเมื่อไหร่และมีจริงไหม อาจจะอ้างเพราะแค่อยากนั่งคนเดียว นั่งคนเดียวในพื้นที่ส่วนรวม
การที่คุณเอากระเป๋าข้าวของจองเก้าอี้ไปแล้วถึง 2 ตัวถ้ามีคนมาและเป็นคนของคุณ คุณก็หยิบของคุณออกสิครับ
แต่ผมก็รอดูอยู่สรุป 1 ชั่วโมงไม่มีคนมาและพอมาก็มาแป๊บเดียวแล้วก็ไป
ส่วนการที่ผมไม่ทำและไม่คิดจะบอกว่าขออนุญาตนั่งด้วย เพราะมันเป็นพื้นที่ส่วนกลางของคอนโดที่ผมก็จ่ายค่าส่วนกลางครับ ไม่ใช่ร้านอาหารที่ผมไปขอร่วมโต๊ะกับใครแล้วต้องไปขออนุญาตร่วมใช้พื้นที่ โต๊ะที่เค้าทานอาหารจ่ายเงินและใช้บริการอยู่ก่อน อันนั้นถือว่ามันเป็นช่วงที่เขาซื้ออยู่ได้ไหมครับ และโอกาสแบบนั้นผมมองว่าสมควรขออนุญาต เพราะมันควรต้องรอ เว้นแต่จะมีคนมีน้ำใจให้ร่วมโต๊ะเพราะเห็นว่ามาคนเดียว แต่ไม่ใช่ในสถานที่ พื้นที่ถูกทำให้เต็มด้วยสัมภาระ หรือความคิดอยากนั่งคนเดียวในที่ส่วนรวม มันไม่ใช่ร้านอาหารครับ คุณไม่ได้ซื้อโต๊ะก่อนผม เราเป็นเจ้าของพื้นที่เท่ากัน ร่วมกันทั้งคุณและผม
ถ้าคุณลำบากใจที่จะต้องนั่งร่วมกับคนอื่นทำไมไม่นั่งในห้องส่วนตัว ทำไมถึงมานั่งในที่ส่วนรวมซึ่งมันต้องใช้ร่วมกัน เพราะทุกคนในคอนโดก็มีสิทธิ์เท่าๆกัน
ผมก็อยากได้ทำงานในพื้นที่ส่วนกลางเหมือนที่เขาก็ทำ
ผมมีมารยาทให้แล้ว กล่าวขอโทษก่อนเลื่อนของที่เค้าไม่ขยับเอง ส่วนเขายังไม่เริ่มมีมันตั้งแต่คิดจะนั่งคนเดียวแล้วนะครับ
ผมไม่อยากได้สังคมแบบนี้ไปให้ลูกให้หลานครับ
ไม่ว่าจะเป็นการจองที่จอดรถโดยให้ญาติลงไปยืนจองตามห้างอย่างที่เราเคยเห็น
หรือไปจอดหน้าบ้าน พื้นที่ส่วนกลาง แบบไม่ยอมเอารถเข้าจอดในบ้าน พอไม่มีใครว่าหรือพูดอะไร ก็ทึกทักเอาว่าที่จอดรถนั้นคือที่จอดรถประจำตระกูลจอดตลอดไปจนกว่าจะสิ้นสุดชาตินี้
หรือการใช้พื้นที่ส่วนกลางคอนโดเพียงคนเดียวทั้งที่มันนั่งได้ถึง 2 - 3 คน
อยากไปใช้แอร์ฟรีไฟฟรี แบบได้เอกสิทธิ์เหมือนว่าที่ส่วนรวมตรงนั้นคือที่ส่วนตัว
มันต้องมีเหตุผลให้กับการกระทำเห็นแก่ตัวเหล่านี้ด้วยหรอครับ แล้วเราจำเป็นต้องวิเคราะห์เพื่อยอมเข้าใจจริงๆหรอว่า "การเห็นแก่ตัวเหล่านี้คือความจำเป็น"
เดือดร้อนเขาเราสบาย นี่คือสังคมที่เราควรเห็น และดำรงให้คงอยู่สืบไปใช่ไหมครับ
ปัญหาเรื่องการใช้พื้นที่ส่วนกลางคอนโด
เจอปัญหาไม่ได้ใช้พื้นที่ส่วนกลางกันบ้างไหม บางที่เป็นห้องแอร์เราก็อยากจะไปใช้บ้างแต่เจอพวกที่ทั้งนั่งยาว วางของ และจอง แถมยังใช้ทั้งวัน เดินผ่านทีไรก็เจอหน้าเดิมๆ ขาประจำทุกวัน ทำอย่างไรกันครับ
ผมจะแชร์ประสบการณ์การเข้าไปแย่งใช้พื้นที่ส่วนกลางมา
หลังจากที่ผมซื้อคอนโดนี้มาได้ 3 ปีค่าส่วนกลาง 25k/ปี (ไม่ได้จะขิงแต่อยากให้นึกภาพออกจากราคาที่จ่ายครับว่าสังคมจะประมาณไหนได้บ้าง) นอกจากจอดรถ กับรับส่งพัสดุ ผมแทบไม่ได้ใช้ Facility เลย จนวันนี้ผมนั่งทำงานในห้องและคิดอะไรไม่ออก เลยอยากลองไปใช้ส่วนกลาง เรียบร้อยครับเจอปัญหาเลย
โต๊ะทำงานมีเก้าอี้ 4 ตัว ทั้งห้อง มี 3 ชุด คงนึกภาพออกเป็นโต๊ะสี่เหลี่ยมส่วนใหญ่คนที่มานั่งจะนั่งเก้าอี้ 1 ตัววางของวางคอมสารพัดสาระเพบนโต๊ะจนเต็มลามไปถึงเก้าอี้อีก 2 ตัวก็ไม่เว้น เท่ากับ 1 ลูกบ้านใช้โต๊ะ 1 ตัวและเก้าอี้ 3 ตัว เป็นอย่างนี้เสมอมาวันนี้ก็เช่นกัน
ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งวัยกลางคนค่อนไปทางมีอายุ ผมจึงเดินเข้าไปแชร์โต๊ะกับเธอ
เธอมองหน้าผมและไม่ยอมขยับสิ่งของที่เกินมาอีกฝั่งให้ผม ซึ่งคือน้ำ 1 ขวดใหญ่ กับแก้วน้ำ Tumbler
ผมจึงเริ่มกาง notebook และนั่งทำงาน ผมกล่าวว่าขอโทษนะครับแล้วผมก็ ใช้นิ้ว เลื่อนสิ่งของที่ไม่ใช่ของผม สีหน้าคือไม่พอใจผมเลยถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เธอตอบว่าเดี๋ยวจะมีคนมานั่งนะ ผมเลยถามว่าส่วนกลางจองได้ด้วยหรอครับ เธอก็หัวเราะและส่ายหน้าบอกว่าก็แล้วแต่คุณเลย
ระหว่างที่ผมทำงานเธอก้มหน้าพิมพ์มือถือส่ายหัว เป็นระยะ ยิ้มและหัวเราะเบาๆ หลายครั้งกับมือถือ
ผมจึงถามเธอว่ามีอะไรหรือเปล่าครับเราคุยกันได้นะผมอยากคุยแบบที่ไม่ทะเลาะกัน อยากทราบความคิด
เธอพูดกับผมว่าไม่มีอะไรเราแค่แปลกใจว่าทำไมคุณไม่ถามเราว่ายินดีจะนั่งกับคุณไหม ทำไมไม่ขออนุญาตเราก่อน
ตอนนั้นผมงงครับ หลังจากที่งงกับคำว่า เดี๋ยวจะมีคนมานั่งนะไปหนึ่งรอบ งงอีกครั้งว่านี่มันพื้นที่ส่วนกลางผมต้องขออนุญาตใครด้วยหรอ เวลาเธอใช้เกินสิทธิ ก็ไม่เคยมีใครไปว่าเธอ และถ้าเธอไม่สะดวกจะนั่งกับคนอื่นทำไมเธอถึงมาใช้พื้นที่ส่วนกลางที่มันจะต้องแชร์กัน ต้องใช้ร่วมกัน
ผมจึงตอบเธอ แบบอธิบายไปว่าปลั๊กมีแค่ 2 จุด และผมจะต้องใช้ปลั๊ก ผมก็เลยเลือกนั่งตรงนี้ เพราะอีกที่หนึ่งเป็นผู้ชายวางของเยอะกว่าโต๊ะของผู้หญิงคนนี้
และเธอก็พูดย้ำกับผมอีกว่าแต่เดี๋ยวจะมีคนมานั่งนะ ผมก็เลยพูดกับเธออีกครั้งว่าอันนี้ผมก็งงครับว่าทำไมส่วนกลางถึงจองกันแบบนี้ได้ เพราะมันไม่มีร่องรอยบนโต๊ะว่ามีคอม หรือของวางแล้วไปห้องน้ำมันโล่งผมจึงมาใช้พื้นที่
เธอก็บอกว่างั้นไม่เป็นไรคุณนั่งไปเลย
ผมเลยพูดว่าผมเห็นคุณเหมือนจะไม่ค่อยพอใจ เขาก็ตอบผมมาว่าไม่มีอะไรเราแค่คุยเรื่องงาน ผมก็โอเคไม่ถามต่อแต่สิ่งที่ติดอยู่ในใจคือคำถามที่เธอถามผม
ผมกับเธอก็เลยนั่งทำงานตรงข้ามกันต่อ ผมตอบงานรุ่นพี่อีกประมาณไม่เกิน 15 นาทีผมก็ลุกขึ้นเก็บสายชาร์จเก็บของ
คำถามเกิดขึ้นในหัวผมเค้าจ่ายส่วนกลาง ผมก็จ่าย แล้วมันมีอะไรผิดพลาดตรงไหน
ขอแยกเป็นประเด็นตามนี้นะครับ
การที่เขาบอกว่า จะมีคนมานั่ง เราจะไม่รู้เลยว่ามันจะมีจริงไหม มีเมื่อไหร่ แต่ผมมองว่าถ้า ณ ตอนนั้นไม่มีคนนั่งนั่นคือผมมีสิทธิ์ เพราะตอนนี้ผมมาถึงและยืนอยู่หน้าเก้าอี้ที่กำลังจะนั่ง และผมนั่งแล้ว นั่นคือผมมาก่อนไหมครับ เหมือนเค้าก็มาก่อน ผมไม่ได้ไปไล่เค้า แต่คนที่เค้าอ้างว่าจะมา ตอนนี้ไม่รู้อยู่ไหนมาเมื่อไหร่และมีจริงไหม อาจจะอ้างเพราะแค่อยากนั่งคนเดียว นั่งคนเดียวในพื้นที่ส่วนรวม
การที่คุณเอากระเป๋าข้าวของจองเก้าอี้ไปแล้วถึง 2 ตัวถ้ามีคนมาและเป็นคนของคุณ คุณก็หยิบของคุณออกสิครับ
แต่ผมก็รอดูอยู่สรุป 1 ชั่วโมงไม่มีคนมาและพอมาก็มาแป๊บเดียวแล้วก็ไป
ส่วนการที่ผมไม่ทำและไม่คิดจะบอกว่าขออนุญาตนั่งด้วย เพราะมันเป็นพื้นที่ส่วนกลางของคอนโดที่ผมก็จ่ายค่าส่วนกลางครับ ไม่ใช่ร้านอาหารที่ผมไปขอร่วมโต๊ะกับใครแล้วต้องไปขออนุญาตร่วมใช้พื้นที่ โต๊ะที่เค้าทานอาหารจ่ายเงินและใช้บริการอยู่ก่อน อันนั้นถือว่ามันเป็นช่วงที่เขาซื้ออยู่ได้ไหมครับ และโอกาสแบบนั้นผมมองว่าสมควรขออนุญาต เพราะมันควรต้องรอ เว้นแต่จะมีคนมีน้ำใจให้ร่วมโต๊ะเพราะเห็นว่ามาคนเดียว แต่ไม่ใช่ในสถานที่ พื้นที่ถูกทำให้เต็มด้วยสัมภาระ หรือความคิดอยากนั่งคนเดียวในที่ส่วนรวม มันไม่ใช่ร้านอาหารครับ คุณไม่ได้ซื้อโต๊ะก่อนผม เราเป็นเจ้าของพื้นที่เท่ากัน ร่วมกันทั้งคุณและผม
ถ้าคุณลำบากใจที่จะต้องนั่งร่วมกับคนอื่นทำไมไม่นั่งในห้องส่วนตัว ทำไมถึงมานั่งในที่ส่วนรวมซึ่งมันต้องใช้ร่วมกัน เพราะทุกคนในคอนโดก็มีสิทธิ์เท่าๆกัน
ผมก็อยากได้ทำงานในพื้นที่ส่วนกลางเหมือนที่เขาก็ทำ
ผมมีมารยาทให้แล้ว กล่าวขอโทษก่อนเลื่อนของที่เค้าไม่ขยับเอง ส่วนเขายังไม่เริ่มมีมันตั้งแต่คิดจะนั่งคนเดียวแล้วนะครับ
ผมไม่อยากได้สังคมแบบนี้ไปให้ลูกให้หลานครับ
ไม่ว่าจะเป็นการจองที่จอดรถโดยให้ญาติลงไปยืนจองตามห้างอย่างที่เราเคยเห็น
หรือไปจอดหน้าบ้าน พื้นที่ส่วนกลาง แบบไม่ยอมเอารถเข้าจอดในบ้าน พอไม่มีใครว่าหรือพูดอะไร ก็ทึกทักเอาว่าที่จอดรถนั้นคือที่จอดรถประจำตระกูลจอดตลอดไปจนกว่าจะสิ้นสุดชาตินี้
หรือการใช้พื้นที่ส่วนกลางคอนโดเพียงคนเดียวทั้งที่มันนั่งได้ถึง 2 - 3 คน
อยากไปใช้แอร์ฟรีไฟฟรี แบบได้เอกสิทธิ์เหมือนว่าที่ส่วนรวมตรงนั้นคือที่ส่วนตัว
มันต้องมีเหตุผลให้กับการกระทำเห็นแก่ตัวเหล่านี้ด้วยหรอครับ แล้วเราจำเป็นต้องวิเคราะห์เพื่อยอมเข้าใจจริงๆหรอว่า "การเห็นแก่ตัวเหล่านี้คือความจำเป็น"
เดือดร้อนเขาเราสบาย นี่คือสังคมที่เราควรเห็น และดำรงให้คงอยู่สืบไปใช่ไหมครับ