เรื่อง ก็มีอยู่ว่า เราแต่งงานใช้ชีวิตด้วยกัน ได้9ปีแล้วค่ะ
มีลูกชาย วัย 5ขวบ 1คนค่ะ ช่วงนี้เค้าจะสนใจรถมอเตอร์ไซค์ที่ซื้อมาซ่อมเป็นพิเศษ ทุกเวลาว่างของเค้า จะไปซ่อมรถคันนั้นตลอดเลย เค้าทำงานประจำ คะ เช้ามาล้างหน้าล้างตาเสร็จ ก็ดื่มกาแฟไปดูโทรษัพไป ถึงเวลาก็ไปเข้างาน พอเลิกงานมาก็จะลงไปซ่อมรถ ไม่ขึ้นมาร้านสักที ก็เลยลงไปตาม เราบอกเค้าว่า พ่อ ลูกกได้เวลานอนแล้ว พรุ่งนี้ลูกต้องไปโรงเรียน ลูกได้เวลานอนแล้ว เค้าบอกว่าก็ไปดิ พาลูกลงมานอนเลย เดียวเค้าดูให้ ร้านกับหน้าบ้าน ก็ห่างกัน ประมาณ100เมตรค่ะ เรื่องของเรื่องก็คือ มีลูกค้านั่งกินเบียร์อยู่ 3-4คน เราเลยไม่ไว้ใจ ก็บอกเค้าไปว่า พ่อไม่ต้องรีบซ่อมรถ เดี๋ยววันยึดค่อยซ่อมก็ได้ เค้าก็ยังเฉยอยู่ เราเลยถามไปว่า พ่อคิดว่าอะไรสำคัญที่สุดสำหรับพ่อ เค้าเลยตอบมาว่า ทุกอย่างสำคัญเท่ากัน ไม่มีอะไรสำคัญกว่ากันค่ะ
เลยเกิดความคิดในหัวว่าทุกอย่างคืองานของเราหรอ??
ขอเล่าให้ฟังก่อนว่า เรื่องของเราสองคนมันยุ่งยากนิดหนึ่งค่ะ
ก่อนแต่งงานเราเคยคบกันครั้นหนึ่ง พอเราไปเรียนต่อ 2ปี ขอให้เค้ารอ เค้าบอกว่าจะรอเรา แต่ตอนเรากลับมา เค้าสู่ขอผู้หญิงคนอื่นเรียบร้อยแล้ว เดือนหน้าจะแต่งกันแล้ว เราจักมาก แต่ก็ทำใจไว้บ้างแล้ว แล้วผ่านมาอาทิตย์หนึ่ง ได้ข่าวจากเพื่อนว่า ผู้หญิงที่เค้าจะแต่งงานด้วย หนีตามผู้ชายไป
พอเราได้ยินก็ ตกใจ แอบดีใจนิดหนึ่งค่ะ แต่ก็คิดว่าเรื่องของเราคงเป็นไปไม่ได้ เลยกลับไปเรียนต่อ อีก 2ปี จากนั้น ผ่านมา 1ปี อยู่ๆเค้าก็ติดต่อกลับมา เราก็ไม่ได้อ่ะไร คุยไปคุยมา เราก็ยังไม่มีใคร แล้วเค้าก็เป็นรักแรกของเรา เลยตกลงคบกันจนแต่งงานกันคะ (ตอนนี้เค้า 35เรา 28 อายุห่างกัน 7ปีค่ะ) หลังแต่งงาน เค้าก็เห็นครอบครัวของเค้ามาก่อนเสมอ เราก็รู้สึกน้อยใจ แต่ก็ยังทนอยู่ค่ะ จนวันหนึ่งเรามีปัญหากับพี่สาวเค้า เรื่องลูกของเราค่ะ เหตุก็คือ สามีเราไม่ได้ดูลูกของเราแต่กำลังอุ้มลูกชายของพี่สาวอยู่ ลูกเราก็วิ่งเล่น แล้วมีรถมอเตอร์ไซค์มาเกียบชนลูกของเรา เรามองเห็นจากไกลไกล เพราะอยู่บ้านพี่สาวเค้า ดีที่รถมอเตอร์ไซค์เบร็คทัน เราเลยมีปากเสียงกันกับสามี พี่สาวเค้าเลยพูดกันว่า แม่มันก็เจอ รู้ว่าผัวหมือไม่ว่าง ทำไหมไม่รีบมาดึกลูกตัวเองล่ะ ทั้งๆที่สามีเราก็นั่งอุ้มหลานอยู่ตรงนั้นแท้ๆ เราเลยมีปากเสียงกับพี่สาวเค้า สามีเรไม่เข้าข้างเราเลยแม้แต่น้อย เค้ายังไปมาหาสู่กับพี่สาวเค้าปกติ เค้าบอกว่า การที่เราไม่ถูกกันกับพี่สาวเค้าไม่ได้หมายความว่าเค้า จะต้องไม่ถูกกับพี่สาวเค้าด้วยเราเลยรู้สึกท้อแต่ก็ผ่านมาได้ กลับมานะตอนนี้ คือ เช้ามาเราต้องตื่นเช้า เอาลูกเตรียมตัว ไปส่งที่โรงเรียน กลับมาก็ต้องมาเปิดร้านชำ งานบ้าน,ซักผ้า,จานชาม งานของเราหมด เค้าก็ช่วยเเค่ไปรับลูกตอนเลิกเรียน และพาไปซื้อของเข้าร้านเป็นบางครั้ง เราควรทำไงดี กับสามีเราดี เค้าไม่ได้ให้ความสำคัญกับลูกหรือเราขนาดนั้น เวลาเค้าว่าเค้าก็จะเล่นแต่โทรษัพ คุยกับลูกในแต่ล่ะวันนี้นับครั้งได้เลย ไม่เคยอยู่กับลูกนานเกิน1ชั่วโมงเลยค่ะ เพื่อนๆมีคำแน่นำเพิ่มมั้ยคะ(เราเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สวย แต่ชอบอยู่บ้าน ไม่ดื่ม,ไม่เที่ยว,ไม่ฟุ้งเฟ้อ)
รู้สึกว่าเค้าไม่ค่อยแคร์เราเท่าไรเลย)
รู้สึกสับสนมาก ทำไงดีกับผู้ชายแบบนี้ดีค่ะ หรือเราคิดมากไปเองค่ะ
มีลูกชาย วัย 5ขวบ 1คนค่ะ ช่วงนี้เค้าจะสนใจรถมอเตอร์ไซค์ที่ซื้อมาซ่อมเป็นพิเศษ ทุกเวลาว่างของเค้า จะไปซ่อมรถคันนั้นตลอดเลย เค้าทำงานประจำ คะ เช้ามาล้างหน้าล้างตาเสร็จ ก็ดื่มกาแฟไปดูโทรษัพไป ถึงเวลาก็ไปเข้างาน พอเลิกงานมาก็จะลงไปซ่อมรถ ไม่ขึ้นมาร้านสักที ก็เลยลงไปตาม เราบอกเค้าว่า พ่อ ลูกกได้เวลานอนแล้ว พรุ่งนี้ลูกต้องไปโรงเรียน ลูกได้เวลานอนแล้ว เค้าบอกว่าก็ไปดิ พาลูกลงมานอนเลย เดียวเค้าดูให้ ร้านกับหน้าบ้าน ก็ห่างกัน ประมาณ100เมตรค่ะ เรื่องของเรื่องก็คือ มีลูกค้านั่งกินเบียร์อยู่ 3-4คน เราเลยไม่ไว้ใจ ก็บอกเค้าไปว่า พ่อไม่ต้องรีบซ่อมรถ เดี๋ยววันยึดค่อยซ่อมก็ได้ เค้าก็ยังเฉยอยู่ เราเลยถามไปว่า พ่อคิดว่าอะไรสำคัญที่สุดสำหรับพ่อ เค้าเลยตอบมาว่า ทุกอย่างสำคัญเท่ากัน ไม่มีอะไรสำคัญกว่ากันค่ะ
เลยเกิดความคิดในหัวว่าทุกอย่างคืองานของเราหรอ??
ขอเล่าให้ฟังก่อนว่า เรื่องของเราสองคนมันยุ่งยากนิดหนึ่งค่ะ
ก่อนแต่งงานเราเคยคบกันครั้นหนึ่ง พอเราไปเรียนต่อ 2ปี ขอให้เค้ารอ เค้าบอกว่าจะรอเรา แต่ตอนเรากลับมา เค้าสู่ขอผู้หญิงคนอื่นเรียบร้อยแล้ว เดือนหน้าจะแต่งกันแล้ว เราจักมาก แต่ก็ทำใจไว้บ้างแล้ว แล้วผ่านมาอาทิตย์หนึ่ง ได้ข่าวจากเพื่อนว่า ผู้หญิงที่เค้าจะแต่งงานด้วย หนีตามผู้ชายไป
พอเราได้ยินก็ ตกใจ แอบดีใจนิดหนึ่งค่ะ แต่ก็คิดว่าเรื่องของเราคงเป็นไปไม่ได้ เลยกลับไปเรียนต่อ อีก 2ปี จากนั้น ผ่านมา 1ปี อยู่ๆเค้าก็ติดต่อกลับมา เราก็ไม่ได้อ่ะไร คุยไปคุยมา เราก็ยังไม่มีใคร แล้วเค้าก็เป็นรักแรกของเรา เลยตกลงคบกันจนแต่งงานกันคะ (ตอนนี้เค้า 35เรา 28 อายุห่างกัน 7ปีค่ะ) หลังแต่งงาน เค้าก็เห็นครอบครัวของเค้ามาก่อนเสมอ เราก็รู้สึกน้อยใจ แต่ก็ยังทนอยู่ค่ะ จนวันหนึ่งเรามีปัญหากับพี่สาวเค้า เรื่องลูกของเราค่ะ เหตุก็คือ สามีเราไม่ได้ดูลูกของเราแต่กำลังอุ้มลูกชายของพี่สาวอยู่ ลูกเราก็วิ่งเล่น แล้วมีรถมอเตอร์ไซค์มาเกียบชนลูกของเรา เรามองเห็นจากไกลไกล เพราะอยู่บ้านพี่สาวเค้า ดีที่รถมอเตอร์ไซค์เบร็คทัน เราเลยมีปากเสียงกันกับสามี พี่สาวเค้าเลยพูดกันว่า แม่มันก็เจอ รู้ว่าผัวหมือไม่ว่าง ทำไหมไม่รีบมาดึกลูกตัวเองล่ะ ทั้งๆที่สามีเราก็นั่งอุ้มหลานอยู่ตรงนั้นแท้ๆ เราเลยมีปากเสียงกับพี่สาวเค้า สามีเรไม่เข้าข้างเราเลยแม้แต่น้อย เค้ายังไปมาหาสู่กับพี่สาวเค้าปกติ เค้าบอกว่า การที่เราไม่ถูกกันกับพี่สาวเค้าไม่ได้หมายความว่าเค้า จะต้องไม่ถูกกับพี่สาวเค้าด้วยเราเลยรู้สึกท้อแต่ก็ผ่านมาได้ กลับมานะตอนนี้ คือ เช้ามาเราต้องตื่นเช้า เอาลูกเตรียมตัว ไปส่งที่โรงเรียน กลับมาก็ต้องมาเปิดร้านชำ งานบ้าน,ซักผ้า,จานชาม งานของเราหมด เค้าก็ช่วยเเค่ไปรับลูกตอนเลิกเรียน และพาไปซื้อของเข้าร้านเป็นบางครั้ง เราควรทำไงดี กับสามีเราดี เค้าไม่ได้ให้ความสำคัญกับลูกหรือเราขนาดนั้น เวลาเค้าว่าเค้าก็จะเล่นแต่โทรษัพ คุยกับลูกในแต่ล่ะวันนี้นับครั้งได้เลย ไม่เคยอยู่กับลูกนานเกิน1ชั่วโมงเลยค่ะ เพื่อนๆมีคำแน่นำเพิ่มมั้ยคะ(เราเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สวย แต่ชอบอยู่บ้าน ไม่ดื่ม,ไม่เที่ยว,ไม่ฟุ้งเฟ้อ)
รู้สึกว่าเค้าไม่ค่อยแคร์เราเท่าไรเลย)