สวัสดีค่ะทุกคน... วันนี้มีเรื่องอยากมาชวนคุย แบบอยากรู้ว่ามีใครเป็นเหมือนกันไหม หรือหนูแปลกไปเองคนเดียวหรือเปล่า
ตอนนี้หนูอายุ 25 ค่ะ เป็นวัยที่เพื่อนๆ หลายคนรอบตัวกำลังสนุกกับการอัปเดตชีวิตลง
Facebook หรือลงสตอรี่
IG กันรัวๆ เลย ทั้งไปเที่ยวคาเฟ่ สลัดลุคใหม่ หรือเช็กอินที่ทำงานสวยๆ ซึ่งเมื่อก่อนหนูก็เป็นหนึ่งในนั้นนะคะ ชอบถ่ายรูป ชอบเช็กยอดไลก์ รู้สึกดีเวลาเห็นคนเข้ามาดูสตอรี่เราเยอะๆ
แต่พักหลังมานี้... ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปหน้ามือเป็นหลังมือเลยค่ะ
อยู่ๆ หนูก็รู้สึกว่า ไม่อยากให้คนอื่นมารับรู้ชีวิตเราขนาดนั้นแล้ว เวลาไปเจออะไรสวยๆ หรือไปกินของอร่อย แทนที่จะหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายเพื่อโพสต์ลงโซเชียล หนูกลับรู้สึกว่า... แค่เราได้เห็นด้วยตาตัวเอง ได้นั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศตรงหน้าเงียบๆ มันก็พอแล้วหรือเปล่า? ทำไมเราต้องพยายาม "ป่าวประกาศ" ให้โลกรู้อยู่ตลอดเวลาว่าเรากำลังทำอะไรอยู่?
บางทีหนูก็แอบคิดนะคะว่า
ความสุขเราไม่จำเป็นต้องมีคนเห็นก็ได้มั้ง? การได้ใช้เวลากับตัวเอง หรือกับคนที่อยู่ข้างหน้าจริงๆ โดยไม่มีกล้องมาคั่นกลาง มันรู้สึกสงบกว่าเยอะเลยค่ะ ไม่ต้องมานั่งกังวลว่ารูปนี้จะสวยไหม ยอดไลก์จะถึงเท่าไหร่
เริ่มกลัวการถูกตัดสินจากคนอื่น บางครั้งพอโพสต์อะไรไป ก็แอบกังวลว่าคนจะคิดยังไง จะเอาเราไปพูดต่อไหม หรือต้องคอยมานั่งตอบคำถามคนที่ทักมา ซึ่งบางเรื่องเราก็แค่อยากเก็บไว้เป็นพื้นที่ส่วนตัวจริงๆ
ยิ่งโตยิ่งรู้สึกว่า "ความเป็นส่วนตัว" คือเรื่องสำคัญที่สุด การที่มีคนรู้เรื่องของเราน้อยลง มันกลับทำให้เรารู้สึกเป็นอิสระมากขึ้นอย่างบอกไม่ถูกค่ะ
หนูเลยอยากถามพี่ๆ เพื่อนๆ ชาวพันทิปว่า มีใครเริ่มมีความรู้สึกแบบนี้ตอนช่วงอายุเท่าไหร่กันบ้างคะ?
อะไรคือจุดเปลี่ยนที่ทำให้เลิกโพสต์ หรือลดการเล่นโซเชียลลงคะ?
แล้วการที่เรา "หายไป" จากหน้าฟีดเพื่อนๆ มันส่งผลอะไรกับชีวิตบ้างไหมคะ? (เช่น เพื่อนเลิกคบ หรือคนมองว่าเรามีปัญหาชีวิตหรือเปล่า)
มาแชร์มุมมองกันหน่อยนะคะ หนูอยากรู้จริงๆ ว่าสิ่งที่หนูเป็นอยู่นี้มันคือ สัญญาณของการเติบโต หรือหนูกำลัง ปิดกั้นตัวเอง มากเกินไปกันแน่? ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกคอมเมนต์นะคะ 🙏✨
มีใครเป็นเหมือนกันไหมคะ? เริ่มไม่อยากโพสต์Social Mediaเลยรู้สึกอยากเก็บ"ชีวิตส่วนตัว"ไว้กับตัวเองมากกว่า
ตอนนี้หนูอายุ 25 ค่ะ เป็นวัยที่เพื่อนๆ หลายคนรอบตัวกำลังสนุกกับการอัปเดตชีวิตลง Facebook หรือลงสตอรี่ IG กันรัวๆ เลย ทั้งไปเที่ยวคาเฟ่ สลัดลุคใหม่ หรือเช็กอินที่ทำงานสวยๆ ซึ่งเมื่อก่อนหนูก็เป็นหนึ่งในนั้นนะคะ ชอบถ่ายรูป ชอบเช็กยอดไลก์ รู้สึกดีเวลาเห็นคนเข้ามาดูสตอรี่เราเยอะๆ
แต่พักหลังมานี้... ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปหน้ามือเป็นหลังมือเลยค่ะ
อยู่ๆ หนูก็รู้สึกว่า ไม่อยากให้คนอื่นมารับรู้ชีวิตเราขนาดนั้นแล้ว เวลาไปเจออะไรสวยๆ หรือไปกินของอร่อย แทนที่จะหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายเพื่อโพสต์ลงโซเชียล หนูกลับรู้สึกว่า... แค่เราได้เห็นด้วยตาตัวเอง ได้นั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศตรงหน้าเงียบๆ มันก็พอแล้วหรือเปล่า? ทำไมเราต้องพยายาม "ป่าวประกาศ" ให้โลกรู้อยู่ตลอดเวลาว่าเรากำลังทำอะไรอยู่?
บางทีหนูก็แอบคิดนะคะว่า
ความสุขเราไม่จำเป็นต้องมีคนเห็นก็ได้มั้ง? การได้ใช้เวลากับตัวเอง หรือกับคนที่อยู่ข้างหน้าจริงๆ โดยไม่มีกล้องมาคั่นกลาง มันรู้สึกสงบกว่าเยอะเลยค่ะ ไม่ต้องมานั่งกังวลว่ารูปนี้จะสวยไหม ยอดไลก์จะถึงเท่าไหร่
เริ่มกลัวการถูกตัดสินจากคนอื่น บางครั้งพอโพสต์อะไรไป ก็แอบกังวลว่าคนจะคิดยังไง จะเอาเราไปพูดต่อไหม หรือต้องคอยมานั่งตอบคำถามคนที่ทักมา ซึ่งบางเรื่องเราก็แค่อยากเก็บไว้เป็นพื้นที่ส่วนตัวจริงๆ
ยิ่งโตยิ่งรู้สึกว่า "ความเป็นส่วนตัว" คือเรื่องสำคัญที่สุด การที่มีคนรู้เรื่องของเราน้อยลง มันกลับทำให้เรารู้สึกเป็นอิสระมากขึ้นอย่างบอกไม่ถูกค่ะ
หนูเลยอยากถามพี่ๆ เพื่อนๆ ชาวพันทิปว่า มีใครเริ่มมีความรู้สึกแบบนี้ตอนช่วงอายุเท่าไหร่กันบ้างคะ?
อะไรคือจุดเปลี่ยนที่ทำให้เลิกโพสต์ หรือลดการเล่นโซเชียลลงคะ?
แล้วการที่เรา "หายไป" จากหน้าฟีดเพื่อนๆ มันส่งผลอะไรกับชีวิตบ้างไหมคะ? (เช่น เพื่อนเลิกคบ หรือคนมองว่าเรามีปัญหาชีวิตหรือเปล่า)
มาแชร์มุมมองกันหน่อยนะคะ หนูอยากรู้จริงๆ ว่าสิ่งที่หนูเป็นอยู่นี้มันคือ สัญญาณของการเติบโต หรือหนูกำลัง ปิดกั้นตัวเอง มากเกินไปกันแน่? ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกคอมเมนต์นะคะ 🙏✨