สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาว Pantip ปกติชมพู่เป็นคนไม่ค่อยเชื่อเรื่องลี้ลับเท่าไหร่ ออกจะไปทางวิทยาศาสตร์ด้วยซ้ำ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ก่อนทำเอาชมพู่กินไม่ได้นอนไม่หลับมาหลายวัน จนต้องตัดสินใจมาแชร์เพื่อเตือนภัยแม่ลูกอ่อนทุกคนค่ะ
จุดเริ่มต้นของความสยอง
คืนนั้นฝนตกหนัก อากาศเย็นเยือกผิดปกติ ชมพู่พาน้องวินลูกชายวัย 6 เดือนเข้านอนตามปกติ จนกระทั่งเวลาประมาณตี 3 ชมพู่สะดุ้งตื่นเพราะเสียง "แกรก... แกรก..." ดึงมาจากบนหลังคาบ้านไม้ มันเหมือนเสียงเล็บคมๆ ครูดไปตามแผ่นไม้ช้าๆ ชมพู่พยายามคิดว่าเป็นหนูหรือแมว แต่แล้วน้องวินที่หลับอยู่ข้างๆ ก็กรีดร้องขึ้นมาสุดเสียง!
น้องวินไม่ได้ร้องไห้ธรรมดา แต่เขาร้องเหมือนหวาดกลัวอะไรบางอย่างอย่างรุนแรง ตัวเขาสั่นเทาและเย็นเฉียบ ชมพู่รีบอุ้มลูกขึ้นมาแนบอก แต่จังหวะนั้นเองที่สายตาเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มตรงหน้าต่าง...
สิ่งที่เห็นในความมืด
มันคือร่างผอมโซของหญิงแก่คนหนึ่ง หลังโก่งงอ ผิวหนังเหี่ยวแห่นติดกระดูก ดวงตาเบิกโพลงสีแดงก่ำจ้องเขม็งมาที่ท้องของน้องวิน หล่อนไม่ได้ยืนบนพื้น แต่ร่างนั้นลอยเด่นอยู่นอกหน้าต่างชั้นสอง! กลิ่นสาบสางเหมือนซากศพโชยคลุ้งเข้ามาในห้อง ชมพู่จำได้ทันที... นั่นคือยายข้างบ้านที่เพิ่งเสียไปเมื่อสามวันก่อน แต่นี่ไม่ใช่คนแล้ว มันคือ "ปอบ" ที่หิวโหย
มันพยายามเอื้อมมือที่ยาวผิดปกติลอดผ่านซี่กรงหน้าต่างเข้ามา ปากขยับพึมพำว่า "ขอ...กูหิว...ขอไส้มันให้กู..."
วินาทีชีวิตและการสวดมนต์สู้
ชมพู่สติแทบหลุด แต่สัญชาตญาณแม่ทำให้รวบรวมกำลังใจ ประณมมือสั่นๆ แล้วเริ่มสวด "พระคาถาชินบัญชร" เท่าที่จำได้
"ชินะปัญชะระปะริตตัง มัง รักขะตุ สัพพะทา..."
ทุกครั้งที่สวด บทสวดเหมือนมีพลังบางอย่าง บรรยากาศรอบตัวเริ่มกดดัน ร่างนั้นกรีดร้องโหยหวนปานจะขาดใจ ทันใดนั้น "เหรียญพระพุทธ" ที่ห้อยอยู่ที่คอของน้องวินก็เปล่งแสงสีทองสว่างจ้าออกมาปะทะร่างเงานั้นจนกระเด็นหายไปในความมืด พร้อมเสียงหมาหอนรับกันเป็นทอดๆ ทั่วทั้งหมู่บ้าน
บทสรุปที่ยังหาคำตอบไม่ได้
พอน้องวินสงบลง ชมพู่รีบเปิดไฟเช็กดูตามตัวลูก ปรากฏว่าที่บริเวณหน้าท้องมีรอยจ้ำแดงๆ 5 รอย เหมือนโดนนิ้วมือคนบีบไว้แรงๆ แต่รอยนั้นกลับค่อยๆ จางไปเองอย่างน่าอัศจรรย์ เช้าวันรุ่งขึ้นชมพู่ไปทำบุญที่วัด หลวงพ่อทักเพียงว่า "บุญรักษา พระคุ้มครอง แต่อย่าประมาท เพราะเขายังไม่ไปไหน..."
จนถึงวันนี้ ทุกตี 3 ชมพู่ยังได้ยินเสียงเล็บครูดกับผนังบ้านอยู่เลยค่ะ... มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้างไหมคะ? ควรทำอย่างไรดี?
ประสบการณ์ขนหัวลุก... เมื่อลูกชายวัย 6 เดือน ถูก "ปอบ" ตามเอาชีวิตถึงในมุ้ง (เรื่องจริงของชมพู่)
จุดเริ่มต้นของความสยอง
คืนนั้นฝนตกหนัก อากาศเย็นเยือกผิดปกติ ชมพู่พาน้องวินลูกชายวัย 6 เดือนเข้านอนตามปกติ จนกระทั่งเวลาประมาณตี 3 ชมพู่สะดุ้งตื่นเพราะเสียง "แกรก... แกรก..." ดึงมาจากบนหลังคาบ้านไม้ มันเหมือนเสียงเล็บคมๆ ครูดไปตามแผ่นไม้ช้าๆ ชมพู่พยายามคิดว่าเป็นหนูหรือแมว แต่แล้วน้องวินที่หลับอยู่ข้างๆ ก็กรีดร้องขึ้นมาสุดเสียง!
น้องวินไม่ได้ร้องไห้ธรรมดา แต่เขาร้องเหมือนหวาดกลัวอะไรบางอย่างอย่างรุนแรง ตัวเขาสั่นเทาและเย็นเฉียบ ชมพู่รีบอุ้มลูกขึ้นมาแนบอก แต่จังหวะนั้นเองที่สายตาเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มตรงหน้าต่าง...
สิ่งที่เห็นในความมืด
มันคือร่างผอมโซของหญิงแก่คนหนึ่ง หลังโก่งงอ ผิวหนังเหี่ยวแห่นติดกระดูก ดวงตาเบิกโพลงสีแดงก่ำจ้องเขม็งมาที่ท้องของน้องวิน หล่อนไม่ได้ยืนบนพื้น แต่ร่างนั้นลอยเด่นอยู่นอกหน้าต่างชั้นสอง! กลิ่นสาบสางเหมือนซากศพโชยคลุ้งเข้ามาในห้อง ชมพู่จำได้ทันที... นั่นคือยายข้างบ้านที่เพิ่งเสียไปเมื่อสามวันก่อน แต่นี่ไม่ใช่คนแล้ว มันคือ "ปอบ" ที่หิวโหย
มันพยายามเอื้อมมือที่ยาวผิดปกติลอดผ่านซี่กรงหน้าต่างเข้ามา ปากขยับพึมพำว่า "ขอ...กูหิว...ขอไส้มันให้กู..."
วินาทีชีวิตและการสวดมนต์สู้
ชมพู่สติแทบหลุด แต่สัญชาตญาณแม่ทำให้รวบรวมกำลังใจ ประณมมือสั่นๆ แล้วเริ่มสวด "พระคาถาชินบัญชร" เท่าที่จำได้
"ชินะปัญชะระปะริตตัง มัง รักขะตุ สัพพะทา..."
ทุกครั้งที่สวด บทสวดเหมือนมีพลังบางอย่าง บรรยากาศรอบตัวเริ่มกดดัน ร่างนั้นกรีดร้องโหยหวนปานจะขาดใจ ทันใดนั้น "เหรียญพระพุทธ" ที่ห้อยอยู่ที่คอของน้องวินก็เปล่งแสงสีทองสว่างจ้าออกมาปะทะร่างเงานั้นจนกระเด็นหายไปในความมืด พร้อมเสียงหมาหอนรับกันเป็นทอดๆ ทั่วทั้งหมู่บ้าน
บทสรุปที่ยังหาคำตอบไม่ได้
พอน้องวินสงบลง ชมพู่รีบเปิดไฟเช็กดูตามตัวลูก ปรากฏว่าที่บริเวณหน้าท้องมีรอยจ้ำแดงๆ 5 รอย เหมือนโดนนิ้วมือคนบีบไว้แรงๆ แต่รอยนั้นกลับค่อยๆ จางไปเองอย่างน่าอัศจรรย์ เช้าวันรุ่งขึ้นชมพู่ไปทำบุญที่วัด หลวงพ่อทักเพียงว่า "บุญรักษา พระคุ้มครอง แต่อย่าประมาท เพราะเขายังไม่ไปไหน..."
จนถึงวันนี้ ทุกตี 3 ชมพู่ยังได้ยินเสียงเล็บครูดกับผนังบ้านอยู่เลยค่ะ... มีใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้างไหมคะ? ควรทำอย่างไรดี?