คือเราอยู่หอกับเพื่อนค่ะ ตอนแรกจะแยกกันอยู่คนละห้องแต่คิดว่าอะระยะเวลามันสั้น ก็แบบเออประหยัดก็มาเป็นรูมเมทกัน คือตอนเราอยู่คนเดียวอ่ะไม่ว่าจะเป็นขยะอะไรเราเก็บใส่ถุงดำแล้วเอาไปทิ้งถังขยะหน้าหอตลอดนะคะ คือต่อให้ขี้เกียจไม่เดินไปทิ้งตอนนั้นแต่วันต่อมาต้องเอาไปทิ้งแล้วอะ แต่คือแบบเพื่อนเราตอนเช้าออกจากหอเราเก็บตลอดเลยค่ะมาทิ้งแรกๆหยิบของนางมาบ้าง พอหลังๆเราไม่หยิบแล้วค่ะหยิบแค่ของเรามานางก็ไม่หยิบมาทิ้งนะคะปล่อยไว้งั้น ห้องน้ำเราก็เคยทำความสะอาดไปแล้วเขาก็ไม่ทำค่ะ เราเลยแบบปล่อยสุดท้ายนางก็ไม่ทำ คือไม่คิดว่าจะมีคนแบบนี้อะวันๆคือไม่คิดทำอะไรเลย งานก็เราตลอดต้องรอคอยให้เราทำอะไม่งั้นก็ไม่นึกคิดจะทำ ละเราคือแบบอยู่ที่ทำงานก็ทำ กล้บมาห้องยังทำอีกอะ แต่นางไม่เคยทำไรเลย คือแบบอยากรู้คนแบบนี้คิดไรอยู่อะ ถ้าไม่มีเพื่อนใช้ชีวิตอยู่ยังไงวะ วันๆไม่คิดอะไรเลยนอกจากเลื่อนติ้กตอกหาเพลงลง เราก็นั่งทำงานไปสิ คือแบบฟิวเราอะคือกูทำได้นะแต่แบ่งเบาอย่างอื่นกูได้ป่ะงานเอาของกูส่งทำอะไรก็กูหมด ห้องก็แบบยังกูอีกหรอ แล้วคือเหมือนพอวันศุกร์เราจะกลับบ้านค่ะกลับเกือบทุกอาทิตย์เลย พ่อแม่เราจะมารับแต่นางอะไม่กลับกับเพื่อนก็กลับรถตู้ แต่เราจะพูดเชิงแบบว่าให้เก็บกวาดห้องก่อนกลับอ่ะค่ะ แต่นางจะไม่ทำเลย จนพอนางกลับอ้างว่าต้องรีบกลับ สุดท้ายคนเก็บก็ต้องเราอีกเอาขยะทิ้งกวาดห้อง แม่ต้องเข้ามาช่วยเก็บเพราะรอนานแล้วมันใช่เรื่องไหมที่แม่เราต้องมาทำให้อะ งงกับคนแบบนี้อะ
เพื่อนแบบนี้น่าคบไหม