พี่น้อง ความลับ ความเกลียดชัง ที่เก็บได้ยาวนาน กว่า ครึ่งศตวรรษ

ผมมีญาติ จำนวนหนึ่ง หลายคน อายุ เลย  60  และ พวกเขาก็ยังไม่  80 กัน สุขภาพก็ดีบ้าง ไม่ดีบ้าง เพราะมีหลายคน

เวลาผมไปเยี่ยมญาติ ที่เขาอยู่ลำพัง ไม่ค่อยติดต่อพี่น้อง แต่รู้ว่าอยู่ไหน ผมก็มักจะไปเยี่ยมเขา ตามเทศกาล เช่น ตรุษจีน ที่ผ่านมานี่แหล่ะ

แล้วผมก็ไปเจอ ป้า อายุ  60  ขึ้น คนนึง เนื่องจากแม่ผมเสียไปแล้ว เป็นน้องสาวเขา เขาจึง ไม่ค่อยบ่นอะไรเกี่ยวกับ แม่ผม จะมีแต่คำชมนะ ก็เป็นไปในแนวนั้น แต่ กับ พี่น้อง คนอื่น บรรดา ลุง น้า อา สามคน ป้าแกก็จะคุยกับผม ในทำนองว่า ไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว

และ ป้าก็จะมี หลุดบ่นถึงอดีต ว่า ตา รักลูกไม่เท่ากัน ลุงคนนั้นมักได้อะไรมากกว่า ป้า และ น้าบางคนก็พาให้ลำบาก สรุป ป้า มีความฝังใจ ยาวนานมากว่า  50  ปีเลยว่าไหมครับ ก็อายุเขา 60  ขึ้นแล้วนะ คือ จะว่าไปมันก็เรื่องธรรมดา พี่น้อง พ่อแม่นะ ไม่มีพ่อแม่คนไหน จะรักลูกเท่ากันหมดหรอก ถ้ามีหลายคน
แต่ประเด็นที่ผมรู้สึกคือ  50  ปียังไม่ลืมเลย แล้ว ในหนังที่บอก 10 ปีล้างแค้นไม่สายน่ะ เด็กๆไปเลยนะ

ตอนผมอายุน้อยๆ เป็นวัยรุ่น อะไรย้อนหลังไป 10 ปีนี่ถือว่านานมากโขแล้ว แต่สำหรับคนที่เขาอยู่กันจนถึง  60  70 - 90 อดีตเขาเยอะ บางคนอัลไซเมอร์ ก็ลืมได้ แต่หลายๆคนไม่ลืม จะเรื่องสมัยเด็ก หรืออะไรก็ตาม คนกลุ่มนี้จะขาดก็แต่ ประสบการณ์สงครามโลกครั้งที่ สอง นั่นต้องรุ่น อายุ ร้อยปีละ ถึงเจอ ไม่ก็เก้าสิบกว่าขึ้น แถมเด็กมากๆ

ความรู้สึกของป้าผม ไม่ได้เลวร้ายหรอก แค่น้อยใจ และป้าก็ไม่ได้ทำอะไรใครเลย แกแค่บ่น แต่ เพียงแต่มองกันเล่นๆว่า คนเราสามารถเก็บความลับ อารมณ์เกลียดชังกันได้นานขนาดนั้น ต่อไปจะทำอะไร ก็ตรองกันให้ดีๆแล้วกันนะครับ

เผื่อว่าเขาจะมางานศพเรา และ เสียใจบ้าง ดีกว่า ให้เขาฝังใจไปจนแก่

บางคนอาจมองว่า โอย คิดลบ ปล่อยคนพวกนี้ไป คือ ผมว่า คนธรรมดาน่ะ มันมีคิดบวก คิดลบ นะ จะมีแต่คนที่คิดบวกอย่างเดียว ผมว่า ไม่จริงครับ ใครที่บอกว่า ตัวเองเป็นคนคิดบวก ไม่เกลียดใคร ไม่ฝังใจอะไรใคร ก็ว่าไปเถอะ แต่ คนธรรมดา สามัญอย่างไร ผมว่า ยังไงก็ตองมี

เพียงแต่ มาก หรือ น้อยแค่นั้นเอง ว่าไหม