มันเกี่ยวกับครอบครัวเราค่ะ เริ่มแรกคือ อาม่ามีลูก 6คน ทุกคนอายุประมาณ 50 - 70 มีครอบครัวมีลูกกันหมดยกเว้นป้า4. คนเดียว
1.ลุง อยู่บ้านลูกชาย แทบไม่พูดถึง
2.ป้า อยู่บ้านสามีมีหลานเลี้ยง ไม่คิดจะรับป้าไปอยู่ด้วย ตอนนี้ก็มีปัญหาพี่น้องผิดใจกัน
3.ป้า พี่สาวคนโตมีฐานะอยู่กับลุงเขย ลูกแยกบ้านไปกันหมดแล้ว รับอาม่าไปดูแลต่อ และเคยชวนป้าแล้ว แต่ป้า4. เคยบอกว่าตัวเองไม่อยากไปอยู่บ้านที่อาม่าอยู่ เพราะกลัวต้องดูแล ทั้งที่ตัวเองไม่เคยดูแลเลยทั้งที่อยู่บ้านเดียวกัน (เคยไปพักที่บ้านป้า3. ตอนผ่าตัดตา แต่บอกว่าอยู่ไม่ได้เพราะมีผี ซึ่งบ้านป้า3. มีพระเยอะมาก)
4.ป้า โสด ชอบทวงบุญคุณคน (ญาติที่เป็นพี่สาวเราเคยป่วย ป้าก็เหมือนไปทำพิธีแบบจีนให้ แล้วบอกว่าเนี่ยพอช่วยรับเคราะห์มาแทนทำให้เป็นกระเพราะปัสสาวะอักเสบ ญาติพี่สาวคนนั้นก็ไม่เห็นมาขอบคุณทั้งที่ไม่ได้ขอ เรากับพี่ซื้อตั๋วเครื่องบินไป-กลับกรุงเทพให้มาเที่ยวที่บ้าน ไปเชียงใหม่ ค่าที่พัก อาหาร อะไรไม่ต้องจ่ายแทบจะมาตัวเปล่าแล้ว ให้มาพร้อมป้า5. โดยที่เราจัดทริปเที่ยวแบบนี้มาให้2ครั้งแล้ว แต่กลับบอกว่าไม่มีบุญคุณ แต่พอเป็นญาติพี่ชายที่เป็นลูกของป้า5. บางเดือนส่งเงินให้500-1,000 กลับบอกเป็นหลานที่ดี) ส่วนตัวคิดว่าพวกเราไม่ได้มีบุญคุณต่อกันเลย เรื่องนี้ป้าเป็นคนพูดกับแม่เราผ่านโทรศัพท์แล้วเราก็ได้ยิน
5. ป้า มีครอบครัวแล้ว ตอนนี้มีปัญหากับสามี จึงไม่สามารถพาไปอยู่ด้วยได้ (บ้านที่อยู่ยังอาศัยร่วมกับสามี)
6. พ่อเราเอง จะย้ายไปอยู่บ้านตั๋วโกวพร้อมอาม่า ไม่ได้มาอยู่กับเราและไม่อยากมาด้วย เพราะเลิกกับแม่แล้ว แต่เรากับพี่ยังส่งเงินเดือนให้
เราอายุ 24 พี่อายุ 29 ทำงานด้วยกันที่บ้าน เงินเดือนเฉลี่ยต่อเดือนรวมกันได้เกือบแสน
เงินเดือนของพ่อเรากับพี่ให้แค่พอใช้จ่าย 10,000 เพราะพ่ออยู่กรุงเทพและยังทำงานอยู่ แต่กับแม่คือเราอยู่บ้านเดียวกันที่ต่างจังหวัด คอยดูแลทุกอย่างในบ้าน เรากับพี่จึงให้ 16,000 เอาไว้ใช้จ่ายในบ้านหากเหลือแม่ก็เก็บไว้เอง ไม่รวมเวลาออกไปข้างนอกซื้อของเรากับพี่จะเป็นคนออกให้เป็นบางรั้งที่ราคาแพง และไม่รวมค่าของอย่างอื่นที่แม่อยากได้ และที่บ้านเราเลี้ยงหมา 2 ตัวด้วย
ก่อนหน้านี้สมัยเด็กๆ เราก้บพี่ได้ไปอยู่กรุงเทพกับอาม่าเป็นเวลา 1 ปี เพราะพ่อกับแม่ต้องทำงานกันทั้ง2คน ระหว่างช่วงเวลานั้น เราจำอะไรไม่ค่อยได้หรอกว่าใครเป็นคนที่ดูแลเรา แต่พ่อกับแม่เล่าให้ฟังว่าตอนนั้นก่อนที่จะพากลับมาดูแลเอง คือไปเยี่ยมเรากับพี่ที่บ้านอาม่า แล้วสภาพพวกเราคือเหมือนเด็กสลัม เสื้อผ้าสกปรก พูดจาหยาบคาย นิสัยไม่ดีเลยแหละ แถมยังโดนพวกพี่ๆ ที่เป็นลูกของลุงใช้ไปซื้อของประจำ ทำให้แม่เราตัดสินใจพาพวกเรากลับมาเลี้ยงเองและเกิดเหตุการณ์อะไรหลายอย่าง
ตอนนี้บ้านอาม่าเราถูกขายออกไปแล้วเพราะเหตุจำเป็น ทำให้ป้า, พ่อและอาม่าต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น และปัญหาของเราคือตอนนี้ดูเหมือนป้าจะต้องมาอยู่กับเราแล้ว ทั้งที่ช่วงเกิดเรื่องและรู้ว่าจะต้องย้ายออก แม่เคยชวนป้าแบบพอเป็นพิธีว่ามีอยู่ด้วยกันก็ได้ แต่ป้าบอกว่าไม่ชอบอยู่ไม่ได้ ต้องอยู่แต่ในบ้าน ไม่ชอบบ้านที่มีต้นไม้เยอะๆ (บ้านเราเป็นพวกเก็บตัวไม่ออกไปข้างนอกถ้าไม่จำเป็น และต้นไม้เยอะมากเพราะแม่ชอบ) ชวนอยู่หลายรอบเลยแหละ แต่ทุกครั้งก็บอกว่าอยู่ไม่ไหว จนกระทั้งวันนี้ที่ป้าป้า2กับ5 ไปเยี่ยมอาม่าที่บ้านก่อนจะพาย้าย ไปคุยกับป้าเรื่องที่อยู่ แล้วทั้ง2คนก็บอกป้าให้มาอยู่ที่บ้านเราสิ พวกเราเนี่ยกตัญญูนะ ให้ป้าที่เลี้ยงดูตอนเด็กไปอยู่ด้วย (ท้งที่ทั้ง2คน ก็เห็นสภาพเราตอนเด็ก แถมยังเคยพูดเลยว่าเราเป็นเด็กพูดจาหยาบคาย) จนป้าเราร้องไห้แล้วบอกว่าเดี๋ยวสิ้นปีนี้จะมาอยู่ด้วย ให้เรากับพี่ซื้อตั๋วเครื่องบินไว้ให้เลย โดยที่จะมีป้า5. มาส่งซึ่งก็คือเรากับพี่เป็นคนออกเงินอีกนั้นแหละ) และยังคุยกันว่าถ้าอยู่ไม่ได้เบื่อ ก็ซื้อตั๋วบินกลับไปเที่ยวอยู่บ้านป็า2 สักพักก็ค่อยกลับมาบ้านเรา โดยที่เราก็ต้อง้ป็นคนออกเงินให้อีก
ปัญหาตอนนี้คือเราไม่ได้อยากให้ป้ามาอยู่ที่บ้านด้วยเลย เพราะมันมีแต่ค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น และเราก็ไม่ต้องการให้แม่เราที่ไม่ได้เกี่ยวข้องทางสายเลือดกับเขามาดูแลเขาตอนแก่ด้วย หากต้องมาอยู่ที่บ้านเราจริงๆ เราไม่รู้จะจัดการกับตัวเองหรือป้ายังไงดี หรือควรจะทำยังไงดี เราคุยเรื่องนี้กับแม่และพี่สาวแล้ว และทั้งคู่ก็ไม่ได้อยากให้มานัก แต่แค่พูดเป็นพิธีเท่านั้น และพี่เราบอกว่าป้าไม่มาหรอกเพราะทนอยู่แบบพวกเราไม่ได้
ปล. ที่บ้านอยู่กัน 4คน แม่ เรา พี่สาวพ่อแม่เดียวกัน พี่สาวคนละพ่อ และหมา2ตัว ตัวบ้านไม่ได้ใหญ่นักเพราะตอนแม่สร้างพวกเราก็เรียนมหาลัยไม่ค่อยได้อยู่แถมพี่สาวก็ไปทำงานต่างจังหวัด พอหลังโควิดถึงได้กลับมาอยู่บ้านกันจนถึงตอนนี้ บ้านมี 2 ห้องนอน ห้องแม่ และห้องพวกเรา3คน
รับญาติมาดูแล
1.ลุง อยู่บ้านลูกชาย แทบไม่พูดถึง
2.ป้า อยู่บ้านสามีมีหลานเลี้ยง ไม่คิดจะรับป้าไปอยู่ด้วย ตอนนี้ก็มีปัญหาพี่น้องผิดใจกัน
3.ป้า พี่สาวคนโตมีฐานะอยู่กับลุงเขย ลูกแยกบ้านไปกันหมดแล้ว รับอาม่าไปดูแลต่อ และเคยชวนป้าแล้ว แต่ป้า4. เคยบอกว่าตัวเองไม่อยากไปอยู่บ้านที่อาม่าอยู่ เพราะกลัวต้องดูแล ทั้งที่ตัวเองไม่เคยดูแลเลยทั้งที่อยู่บ้านเดียวกัน (เคยไปพักที่บ้านป้า3. ตอนผ่าตัดตา แต่บอกว่าอยู่ไม่ได้เพราะมีผี ซึ่งบ้านป้า3. มีพระเยอะมาก)
4.ป้า โสด ชอบทวงบุญคุณคน (ญาติที่เป็นพี่สาวเราเคยป่วย ป้าก็เหมือนไปทำพิธีแบบจีนให้ แล้วบอกว่าเนี่ยพอช่วยรับเคราะห์มาแทนทำให้เป็นกระเพราะปัสสาวะอักเสบ ญาติพี่สาวคนนั้นก็ไม่เห็นมาขอบคุณทั้งที่ไม่ได้ขอ เรากับพี่ซื้อตั๋วเครื่องบินไป-กลับกรุงเทพให้มาเที่ยวที่บ้าน ไปเชียงใหม่ ค่าที่พัก อาหาร อะไรไม่ต้องจ่ายแทบจะมาตัวเปล่าแล้ว ให้มาพร้อมป้า5. โดยที่เราจัดทริปเที่ยวแบบนี้มาให้2ครั้งแล้ว แต่กลับบอกว่าไม่มีบุญคุณ แต่พอเป็นญาติพี่ชายที่เป็นลูกของป้า5. บางเดือนส่งเงินให้500-1,000 กลับบอกเป็นหลานที่ดี) ส่วนตัวคิดว่าพวกเราไม่ได้มีบุญคุณต่อกันเลย เรื่องนี้ป้าเป็นคนพูดกับแม่เราผ่านโทรศัพท์แล้วเราก็ได้ยิน
5. ป้า มีครอบครัวแล้ว ตอนนี้มีปัญหากับสามี จึงไม่สามารถพาไปอยู่ด้วยได้ (บ้านที่อยู่ยังอาศัยร่วมกับสามี)
6. พ่อเราเอง จะย้ายไปอยู่บ้านตั๋วโกวพร้อมอาม่า ไม่ได้มาอยู่กับเราและไม่อยากมาด้วย เพราะเลิกกับแม่แล้ว แต่เรากับพี่ยังส่งเงินเดือนให้
เราอายุ 24 พี่อายุ 29 ทำงานด้วยกันที่บ้าน เงินเดือนเฉลี่ยต่อเดือนรวมกันได้เกือบแสน
เงินเดือนของพ่อเรากับพี่ให้แค่พอใช้จ่าย 10,000 เพราะพ่ออยู่กรุงเทพและยังทำงานอยู่ แต่กับแม่คือเราอยู่บ้านเดียวกันที่ต่างจังหวัด คอยดูแลทุกอย่างในบ้าน เรากับพี่จึงให้ 16,000 เอาไว้ใช้จ่ายในบ้านหากเหลือแม่ก็เก็บไว้เอง ไม่รวมเวลาออกไปข้างนอกซื้อของเรากับพี่จะเป็นคนออกให้เป็นบางรั้งที่ราคาแพง และไม่รวมค่าของอย่างอื่นที่แม่อยากได้ และที่บ้านเราเลี้ยงหมา 2 ตัวด้วย
ก่อนหน้านี้สมัยเด็กๆ เราก้บพี่ได้ไปอยู่กรุงเทพกับอาม่าเป็นเวลา 1 ปี เพราะพ่อกับแม่ต้องทำงานกันทั้ง2คน ระหว่างช่วงเวลานั้น เราจำอะไรไม่ค่อยได้หรอกว่าใครเป็นคนที่ดูแลเรา แต่พ่อกับแม่เล่าให้ฟังว่าตอนนั้นก่อนที่จะพากลับมาดูแลเอง คือไปเยี่ยมเรากับพี่ที่บ้านอาม่า แล้วสภาพพวกเราคือเหมือนเด็กสลัม เสื้อผ้าสกปรก พูดจาหยาบคาย นิสัยไม่ดีเลยแหละ แถมยังโดนพวกพี่ๆ ที่เป็นลูกของลุงใช้ไปซื้อของประจำ ทำให้แม่เราตัดสินใจพาพวกเรากลับมาเลี้ยงเองและเกิดเหตุการณ์อะไรหลายอย่าง
ตอนนี้บ้านอาม่าเราถูกขายออกไปแล้วเพราะเหตุจำเป็น ทำให้ป้า, พ่อและอาม่าต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น และปัญหาของเราคือตอนนี้ดูเหมือนป้าจะต้องมาอยู่กับเราแล้ว ทั้งที่ช่วงเกิดเรื่องและรู้ว่าจะต้องย้ายออก แม่เคยชวนป้าแบบพอเป็นพิธีว่ามีอยู่ด้วยกันก็ได้ แต่ป้าบอกว่าไม่ชอบอยู่ไม่ได้ ต้องอยู่แต่ในบ้าน ไม่ชอบบ้านที่มีต้นไม้เยอะๆ (บ้านเราเป็นพวกเก็บตัวไม่ออกไปข้างนอกถ้าไม่จำเป็น และต้นไม้เยอะมากเพราะแม่ชอบ) ชวนอยู่หลายรอบเลยแหละ แต่ทุกครั้งก็บอกว่าอยู่ไม่ไหว จนกระทั้งวันนี้ที่ป้าป้า2กับ5 ไปเยี่ยมอาม่าที่บ้านก่อนจะพาย้าย ไปคุยกับป้าเรื่องที่อยู่ แล้วทั้ง2คนก็บอกป้าให้มาอยู่ที่บ้านเราสิ พวกเราเนี่ยกตัญญูนะ ให้ป้าที่เลี้ยงดูตอนเด็กไปอยู่ด้วย (ท้งที่ทั้ง2คน ก็เห็นสภาพเราตอนเด็ก แถมยังเคยพูดเลยว่าเราเป็นเด็กพูดจาหยาบคาย) จนป้าเราร้องไห้แล้วบอกว่าเดี๋ยวสิ้นปีนี้จะมาอยู่ด้วย ให้เรากับพี่ซื้อตั๋วเครื่องบินไว้ให้เลย โดยที่จะมีป้า5. มาส่งซึ่งก็คือเรากับพี่เป็นคนออกเงินอีกนั้นแหละ) และยังคุยกันว่าถ้าอยู่ไม่ได้เบื่อ ก็ซื้อตั๋วบินกลับไปเที่ยวอยู่บ้านป็า2 สักพักก็ค่อยกลับมาบ้านเรา โดยที่เราก็ต้อง้ป็นคนออกเงินให้อีก
ปัญหาตอนนี้คือเราไม่ได้อยากให้ป้ามาอยู่ที่บ้านด้วยเลย เพราะมันมีแต่ค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น และเราก็ไม่ต้องการให้แม่เราที่ไม่ได้เกี่ยวข้องทางสายเลือดกับเขามาดูแลเขาตอนแก่ด้วย หากต้องมาอยู่ที่บ้านเราจริงๆ เราไม่รู้จะจัดการกับตัวเองหรือป้ายังไงดี หรือควรจะทำยังไงดี เราคุยเรื่องนี้กับแม่และพี่สาวแล้ว และทั้งคู่ก็ไม่ได้อยากให้มานัก แต่แค่พูดเป็นพิธีเท่านั้น และพี่เราบอกว่าป้าไม่มาหรอกเพราะทนอยู่แบบพวกเราไม่ได้
ปล. ที่บ้านอยู่กัน 4คน แม่ เรา พี่สาวพ่อแม่เดียวกัน พี่สาวคนละพ่อ และหมา2ตัว ตัวบ้านไม่ได้ใหญ่นักเพราะตอนแม่สร้างพวกเราก็เรียนมหาลัยไม่ค่อยได้อยู่แถมพี่สาวก็ไปทำงานต่างจังหวัด พอหลังโควิดถึงได้กลับมาอยู่บ้านกันจนถึงตอนนี้ บ้านมี 2 ห้องนอน ห้องแม่ และห้องพวกเรา3คน