แม่ทำร้ายร่างกาย

เราเป็นหนึ่งทีา่โดนแม่ทำร้ายมาตั้งแต่เดเราตอนเด็กเราแค่คิดว่าแม่คงรักเราหรือเราดื้อจริง ๆ เขาเลยทุบเลยตีเรา พอเราเริ่มมัธยมความรุนแรงหนักขึ้นเรื่อย ๆ จากตี เป็นทุบ จากทุบ เป็นตบ จากตบเป็นกระทืบ เราเริ่มห่างเหินกับแม่ เราไม่ค่อยคุยกับใคร เก็บตัว พอเราเริ่มมอสองมอสาม มีครั้งหนึ่ง เราต้มมาม่าอยู่ กัรลูกพี่ลูกน้องบ้านเดียวกันอีกคน แม่เดินมาบอกไห้ล้างกระทะด้วย เราก็โอเค เราบอกแม่ว่าเดี๋เสกินเสร็จออกมาล้างพร้อมจาน แม่ก็บอกว่า กูบอกไห้ล้างเลย เราก็เลยบอกว่า ทำไม น้องยังล้างทีหลังได้เลย แแม่ยังพูดคำเดิม จนเรากำลังจะบอกแม่อีกรอบว่าเดี๋ยวเราออกมาล้าง แต่ มือแม่ฟาดมาที่หน้าเราแล้ว ปากเราแตกเลยมั้งตอนนั้น 55แล้วล้วตอนนั้นเราฟิวขาดมาก ๆ เราว่าแม่สารพัด เราแค่คิดว่า เราโดนมาเกือบทั้งชีวิตเเล้ว ในวัย 15 เราต้องมาโดนอะไรแบบนี้อีกหรอ ตั้งแต่จำความได่เคยฺไม่เคยผิดเลยสักครั้ง แล้วก็เรื่องกระทืบ แม่บอกไห้เราไปอาบน้ำ แต่ตอนนั้นเราทำงานออนไลน์ ขายของอยู่เราเลยบอกแม่ว่าเดี๋ยวไปขอขายของก่อแล้วมีแม่ก็บังคับไป เราเลยบอกว่าขอแปปเดียวจริง ๆ แล้ววแม่ก็เอาน้องวัย 7 เดือนวางไว้ แล้วขึ้นเตียงมากระทืบเรา พอเสรก็อุ่ม้มน้องออกไปเลย เราไม่ไดมาเรียกร้องงงอะไเแค่อย๙ษากรู้ว่าเรื่องแบบนี้คือปกติใช่มั้ย เรารักแม่เรามาก แต่เราไมรู้ว่าเแม่รักเรายังไง ทำไมถึงเจ็บหัวใจตลอดเลย เราโคตรเกลียดแม่ตัวเอง โตไปเราสาบานกับตัวเองมาตลอดว่าจะไม่เป็นแบบแม่ ใครจะคิดยังไงก็แล้วแต่นะคะ ใครไม่โดนไม่รู้จริง ๆ