(มีคำหยาบคายและคำที่ไม่เหมาะสมและอาจะพิมพ์ผิดบ้างก็ขอโทษล่วงหน้าด้วยนะคะ🙏)
หนูอยู่ป.6นะคะกำลังจะถึงม.1 หนูมีเพื่อนในห้องอยู่คนหนึ่ง เขาเป็นผู้หญิงที่แบบตามเพื่อนเกินไป แล้งเพื่อนเขาก็คือพี่ม.1และก็พากันไปนู้นนี้นั้น หนูกลัเพื่อนก็ไม่ำด้สนใจอะไรก็ปล่อยไป จนวันพุธที่ผ่านมา คาบที่5 หนูต้องไปเรียนการงานอาชีพแล้วต้องลุยแดด หนูก็กะแบบทากันแดดไป ไม่อยากให้ผิวไหม้แดด แต่พอหนูกหากัดแดดที่กระเป๋าหรือก็หาไม่เจอ แลัเพื่อนคนนั้นเลยบอกว่า อยู่ที่บ้านรึป่าว หนูก็บอก ใช่รึป่าวว่ะ เลยไม่ได้คิดอะไรมากนัก ก็ไปเรียนลุยแดดลุยอะไรไป จนหนูเดินผ่านเพื่อนคนเดิมละหนุได้กลิ่นกันแดดตัวเดียวกับที่หนูใช้ (กันแดดที่หนูใช่คือของมิซุมิสีม่วง และพึ่งซื้อมาไม่นานใช้ไม่กี้ครั้ง) หนูได้กลิ่นเลยสงสัยนิดๆแต่ไม่ได้พูด เลยถามเพื่อนคนนั้นไปแบบเชิงว่า เห็นกันแดดกุไหม กันแดดกุหาย" แล้วเพื่อก็ตอบมาในเชิงว่า "กุไม่เห็นนะ อันนี้กุใช้กันแดดของเพื่อน(พี่ม.1)เป็นแบบซอง" และหนูก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ ปล่อยไป จนเอาไปบอกเพื่อนนู้นนี้นั้น เย็นวันนั้นหนูเลยทักไปหาเพื่อนและคุยเรื่องกันแดดหายเนี่ยแหละและก็บอกว่าสงสัยเพื่อนคนนั้น (และก็อะไรต่อก็ไม่รู้หนุจำไม่ได้ล่ะ) วันต่อมา (วันพฤหัส) หนูก็ไปรร. คุยกับเพื่อนตามปกติและก็ทำเวรที่รับผิดชอบและก็บอกเพื่อนเชิงว่า "กุถาม(ชื่อเพื่อน)มันว่า เห่นกันแดดกุไหม และมันบอกว่าไม่เห็น แล้วมันก็บอกอีกว่ากัดแดดที่กุใช้มันคือของ(พี่ม.1) ทั้งที่กูยังไม่ได้ถามอะไรมันเลย ร้อนตัวชิบหา" และก็คุยกับเพื่อนไปเรื่อยๆ หนูก็หาหลักฐานต่างๆ หนูก็บอกครูแล้วนะ ครูเหมือนเชิงแบบปล่อยมันไป แต่หนูก็ไม่ได้ตอบกลับครูหรอก แต่ในใจหนูแบบก็ไม่ยอมอ่ะ ตังหนู หนูซื้อมาเอง เอาไปง่ายๆแบบนี้ได้ไง แต่หลักฐานอีกอย่างที่ยืนยันได้ว่าเพื่อนคนนั้นเอาไปจริงๆ ก็คือ น้องป.5เห็นเพื่อนคนนั้นทาและใช้น้องป.5เก็บใส่กระเป๋าให้ด้วยและน้องป.5ก็สั่งเกตุว่าปริมาณมันยังเยอะอยู่เลย แถมตอนหนูไปถามน้องมันน้องมันก็บอกว่าเห็นกัดแดดอันนั้นอยู่ที่ห้องของมัน(ห้องนอน) หนูเลยมั่นใจว่าเพื่อนคนนั้นเอาไป และแล้วเพื่อนคนนั้นก็ทักมา ขอโทษและบอกว่ามันเอาไปเองและบอกว่าแค่แกล้งและบอกว่าจะไม่ทำแล้วจะเอาคืนให้พรุ่งนี้ (คือวันศุกร์) หนูก็แบบโอเคๆ แต่ก็ไม่ได้หายโกรธหรอก แค่ดีที่มันมายอมรับก่อนที่เรื่องมันจะเเย่ไปกว่านี้ แต่พอวันต่อมา เพื่อนคนนั้นไม่มารร. และเพื่อนหนุกับหนูก็สังเกตว่า ถ้าแกล้งจริงจะเอาไปทาทำไม ก็พูดๆกันไป และเพื่อนคนหนึ่งที่เล่นด้วยกันบอกแบบเชิงว่า กุว่า มันน่าจะเอาไปใช้ในวันหยุดด้วย ปรับเงินมันเลย ใจหนูก็อยากปรับนะ คือโมโหมากๆอ่ะ โกหกแล้วยังจะมาใช้อีก ทำไมไม่ขอกันดีๆ และตอนเย็นวันศุกร์หนูทักไปบอกเชิงว่า "ถ้าไม่อันนี้ๆ(ไม่พูดมันยาว)กุจะปรับเงินเพราะว่าใช้ของกุ" มันบอกว่าวัจันทร์นี้จะเอาคืนให้ และหนูก็รู้จากเพื่อนของหนึ เขามีพี่สาวหนูเลยถามไปว่ามีกันแดดมิซุมิสีม่วงแบบซองไหม พี่สาวเพื่อนหนูก็ตอบว่าไม่มี และหนูก็ไปค้นหาใจกูเกิ้ลว่ากลิ่นกันแดดแต่ละกลิ่นเมหือนกันไหม กูเกิ้ลก็บอกว่าไม่ เลยหนุคิดว่าเขาโกหกแน่ๆ หนูรู้สึกแบบทั้งโกรธทั้งโมโห ทั้งไม่อยากจะเห็นหน้า มันรู้สึกโกรธจริงๆนะ หนูไม่เชื่อใจเพื่อนคนนั้นและแอบมองว่าหน้าด้า*ด้วย ไม่เอาใจอะ ทำไมต้องทำแบบนี้ ถ้าอยากใช้ก็ขอใช้ หนูก็ไม่ได้ว่าไร อันนี้เม่งแบบ ทั้งเอาไป ทัเงโกหก แมใช้เอง ไม่มีปัญญาซื้อเองรึไงก็ไม่รุ้ ปกติก็ไม่ชอบเพื่อนคนนัเนอยู่แล้วนะชอบสร้างปัญหาให้ในห้องเรียรแต่พอทำแบบนี้ยิ่งแบบไม่ชอบเข้าไปใหญ่เลย รู้สึกจะเกลียดๆเลยก็ว่าได้
พี่ๆทุกคนคิดไงคะถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้ จะรู้สึกยังไงและมีวิธีการแก้ยังไง เม้นบอกกันหน่อยนะคะ
หนูมีเรื่องจะถามค่ะ
หนูอยู่ป.6นะคะกำลังจะถึงม.1 หนูมีเพื่อนในห้องอยู่คนหนึ่ง เขาเป็นผู้หญิงที่แบบตามเพื่อนเกินไป แล้งเพื่อนเขาก็คือพี่ม.1และก็พากันไปนู้นนี้นั้น หนูกลัเพื่อนก็ไม่ำด้สนใจอะไรก็ปล่อยไป จนวันพุธที่ผ่านมา คาบที่5 หนูต้องไปเรียนการงานอาชีพแล้วต้องลุยแดด หนูก็กะแบบทากันแดดไป ไม่อยากให้ผิวไหม้แดด แต่พอหนูกหากัดแดดที่กระเป๋าหรือก็หาไม่เจอ แลัเพื่อนคนนั้นเลยบอกว่า อยู่ที่บ้านรึป่าว หนูก็บอก ใช่รึป่าวว่ะ เลยไม่ได้คิดอะไรมากนัก ก็ไปเรียนลุยแดดลุยอะไรไป จนหนูเดินผ่านเพื่อนคนเดิมละหนุได้กลิ่นกันแดดตัวเดียวกับที่หนูใช้ (กันแดดที่หนูใช่คือของมิซุมิสีม่วง และพึ่งซื้อมาไม่นานใช้ไม่กี้ครั้ง) หนูได้กลิ่นเลยสงสัยนิดๆแต่ไม่ได้พูด เลยถามเพื่อนคนนั้นไปแบบเชิงว่า เห็นกันแดดกุไหม กันแดดกุหาย" แล้วเพื่อก็ตอบมาในเชิงว่า "กุไม่เห็นนะ อันนี้กุใช้กันแดดของเพื่อน(พี่ม.1)เป็นแบบซอง" และหนูก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ ปล่อยไป จนเอาไปบอกเพื่อนนู้นนี้นั้น เย็นวันนั้นหนูเลยทักไปหาเพื่อนและคุยเรื่องกันแดดหายเนี่ยแหละและก็บอกว่าสงสัยเพื่อนคนนั้น (และก็อะไรต่อก็ไม่รู้หนุจำไม่ได้ล่ะ) วันต่อมา (วันพฤหัส) หนูก็ไปรร. คุยกับเพื่อนตามปกติและก็ทำเวรที่รับผิดชอบและก็บอกเพื่อนเชิงว่า "กุถาม(ชื่อเพื่อน)มันว่า เห่นกันแดดกุไหม และมันบอกว่าไม่เห็น แล้วมันก็บอกอีกว่ากัดแดดที่กุใช้มันคือของ(พี่ม.1) ทั้งที่กูยังไม่ได้ถามอะไรมันเลย ร้อนตัวชิบหา" และก็คุยกับเพื่อนไปเรื่อยๆ หนูก็หาหลักฐานต่างๆ หนูก็บอกครูแล้วนะ ครูเหมือนเชิงแบบปล่อยมันไป แต่หนูก็ไม่ได้ตอบกลับครูหรอก แต่ในใจหนูแบบก็ไม่ยอมอ่ะ ตังหนู หนูซื้อมาเอง เอาไปง่ายๆแบบนี้ได้ไง แต่หลักฐานอีกอย่างที่ยืนยันได้ว่าเพื่อนคนนั้นเอาไปจริงๆ ก็คือ น้องป.5เห็นเพื่อนคนนั้นทาและใช้น้องป.5เก็บใส่กระเป๋าให้ด้วยและน้องป.5ก็สั่งเกตุว่าปริมาณมันยังเยอะอยู่เลย แถมตอนหนูไปถามน้องมันน้องมันก็บอกว่าเห็นกัดแดดอันนั้นอยู่ที่ห้องของมัน(ห้องนอน) หนูเลยมั่นใจว่าเพื่อนคนนั้นเอาไป และแล้วเพื่อนคนนั้นก็ทักมา ขอโทษและบอกว่ามันเอาไปเองและบอกว่าแค่แกล้งและบอกว่าจะไม่ทำแล้วจะเอาคืนให้พรุ่งนี้ (คือวันศุกร์) หนูก็แบบโอเคๆ แต่ก็ไม่ได้หายโกรธหรอก แค่ดีที่มันมายอมรับก่อนที่เรื่องมันจะเเย่ไปกว่านี้ แต่พอวันต่อมา เพื่อนคนนั้นไม่มารร. และเพื่อนหนุกับหนูก็สังเกตว่า ถ้าแกล้งจริงจะเอาไปทาทำไม ก็พูดๆกันไป และเพื่อนคนหนึ่งที่เล่นด้วยกันบอกแบบเชิงว่า กุว่า มันน่าจะเอาไปใช้ในวันหยุดด้วย ปรับเงินมันเลย ใจหนูก็อยากปรับนะ คือโมโหมากๆอ่ะ โกหกแล้วยังจะมาใช้อีก ทำไมไม่ขอกันดีๆ และตอนเย็นวันศุกร์หนูทักไปบอกเชิงว่า "ถ้าไม่อันนี้ๆ(ไม่พูดมันยาว)กุจะปรับเงินเพราะว่าใช้ของกุ" มันบอกว่าวัจันทร์นี้จะเอาคืนให้ และหนูก็รู้จากเพื่อนของหนึ เขามีพี่สาวหนูเลยถามไปว่ามีกันแดดมิซุมิสีม่วงแบบซองไหม พี่สาวเพื่อนหนูก็ตอบว่าไม่มี และหนูก็ไปค้นหาใจกูเกิ้ลว่ากลิ่นกันแดดแต่ละกลิ่นเมหือนกันไหม กูเกิ้ลก็บอกว่าไม่ เลยหนุคิดว่าเขาโกหกแน่ๆ หนูรู้สึกแบบทั้งโกรธทั้งโมโห ทั้งไม่อยากจะเห็นหน้า มันรู้สึกโกรธจริงๆนะ หนูไม่เชื่อใจเพื่อนคนนั้นและแอบมองว่าหน้าด้า*ด้วย ไม่เอาใจอะ ทำไมต้องทำแบบนี้ ถ้าอยากใช้ก็ขอใช้ หนูก็ไม่ได้ว่าไร อันนี้เม่งแบบ ทั้งเอาไป ทัเงโกหก แมใช้เอง ไม่มีปัญญาซื้อเองรึไงก็ไม่รุ้ ปกติก็ไม่ชอบเพื่อนคนนัเนอยู่แล้วนะชอบสร้างปัญหาให้ในห้องเรียรแต่พอทำแบบนี้ยิ่งแบบไม่ชอบเข้าไปใหญ่เลย รู้สึกจะเกลียดๆเลยก็ว่าได้
พี่ๆทุกคนคิดไงคะถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้ จะรู้สึกยังไงและมีวิธีการแก้ยังไง เม้นบอกกันหน่อยนะคะ