หนูชื่อเอิงเอยนะอายุ12ปีนี้13จะขึ้นม.1พ่อแม่หนูย้าร้างกันนานแล้วหนูมีพี่แท้ๆผู้หญิงตอนแม่คลอดหนู2-3วันก็ทิ้งหนูแล้วคะคุณย่า(ต้นอ้อ)ภรรยาปู่ให้พี่สาวของปู่ย่า(แดง)นามจริงให้มารับหนูไปเลี้ยงดูหนูไม่รู้นะคะตอนเด็กเป็นไงแต่อนุบาลเป็นช่วงที่ดีสำหรับหนูมากๆช่วงอนุบาลหนูอยู่กับคุณย่าอ้อและปู่เอกที่กรุงเทพกับพี่สาวแท้ๆ1แล้วก็พี่สาวญาติหรือลูกของคุณลุงมันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากในอดีตพอป.1-3เป็นช่วงหนูกำลังโตต้องมาอยู่กับคุณย่า(แดงพี่สาวปู่เอก)
หนูตอนนั้นน่าจะดื้อมากชอบมีแผลตามร่างกายเพราะโดนคุณจ่าแดงตีปล่อยๆมีทั้งไม้บ้างไม่แขวนเสื้อบ้างช่วงเวลาในโรงเรียนก็แน่เหมือนกันหนูไม่มีเพื่อนเพราะมีเพื่อนคนนึงชอบแกล้งชอบหยิกหนูไม่ให้เพื่อนเล่นกับหนูเป็นแบบนี้ถึงป.3เทอม1ป.3เทอม2มีคนย้ายออกเยอะมากคะตอนป.4ก็มีทะเลาะกับรุ่นพี่ป.6บ้างเพราะเหตุผลที่หนูก็ยังไม่เข้าใจขอข้ามไปตอนป.5นะคะตอนนั้นหนูอยู่สนามกีฬากับรุ่นพี่ป.6 2-3คนเป็นคนสนิทคะ มีพี่ม.1-3 ขี่รถเข้ามาโรงเรียนผญ2ผช2 พี่ผญคนนึงเรียกว่าเอนะคะเขาไม่ค่อยชอบหนูพี่เขาตอนนั้นอยู่ม.2หนูทำเป็นนั่งเล่นมือถือเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นครั้งที่2พี่เขาเข้ามาด้านหลังหนูมาแซะหนูอยู่ข้างหลังพี่เขาพูดประมาณว่า”ตีบ่นำกู”บลาๆในใจตอนนั้นหนูยอมรับเลยคะว่ากลัวมากเพราะครั้งแรกพี่เขาก็มาแต่ตอนนั้นมีครูพละอยู่ด้วยพี่เขาแค่มานั่งจ้องหน้าหนูเฉยๆแต่ครั้งที่2เขรมาแซะหรือท้าพอเวลาเลิกเรียนพวกพี่4คนก็กลับไปหนูก็ไปพูดเรื่องนี้กับพี่ๆเพื่อนๆพี่เขาก็ถามโอเคมั้ยได้ยินอันนี้แบบนี้รึป่าว ป.6 อยู่รรหนูมีความสุขมากคะถึงจะเจอเรื่องรุ่นพี่เขามาบ้าง หนูเป็นคนเก่งศิลปะไทยและได้คณิตวิท อังกฤษไม่ค่อยเก่งเลย พอถึงบ้านทุกๆวันหนูต้องโดนตีโดนด่าโดนว่าไม่ว่าจะเรื่องไหนหนูผิดหมดคะ คุณย่าแดงชอบพูดด่าแรงๆเจ็บๆใส่หนูอยู่ตลอดหนูได้แค่ทุกๆคืนพูดคุยกับแค่เพื่อนๆมีเรื่องอะไรหนูไม่อยากบอกแกเลยเพราะเคยบอกแกก็ไม่เคยคิดจะให้กำลังใจหรือช่วยเอาแต่ด่าๆเปรียบเทียบอยู่ตลอดหนูเป็นอะไรแกไม่เคยพาไปหาหมอหนูเคยแขนหักทั้งหักทั้งผิดรูปช่วงจะขึ้นป.4 หลังจากนั้นหนูก็ไม่เคยไปหาหมอเลย ป.6เทอม2หนูคิดเรื่องแบบนั้นหลายรอบมากแต่หนูก็ไม่ทำเพราะยังกลัวย่าแดงเขาบ่นทุกเรื่องด่าหนูทุกอย่างไม่ว่าจะผิดหรือถูกแกไม่เคยฟังเหตุผลของหนูเลยแกเชื่อแค่คนอื่นและตัวแกเอง ง่ายๆนะคะหนูอยากหนีไปไกลๆๆอยากไปที่ๆมีคนรักหนูย่าเขาไม่คิดจะสนใจหนูด้วยซ้ำ หนูต้องทนทุกข์แค่ไหนแกไม่เคยรู้หนูเคยโดนลูกแกด่าด้วยตะและแรงมากๆอิลูกไม่มีพ่อแม่อิลูกกระ*รี่ย่าหนูก็ด่าแรงแบบนั้นแหละคะแต่แรงกว่านี้หนูเลยทนได้ หนูอยากได้คำแนะนำให้หนูมีแรงสู้ต่อขอบคุณล่วงหน้าคะ
ควรทำยังไงกับสถานการณ์แบบนี้คะ
หนูตอนนั้นน่าจะดื้อมากชอบมีแผลตามร่างกายเพราะโดนคุณจ่าแดงตีปล่อยๆมีทั้งไม้บ้างไม่แขวนเสื้อบ้างช่วงเวลาในโรงเรียนก็แน่เหมือนกันหนูไม่มีเพื่อนเพราะมีเพื่อนคนนึงชอบแกล้งชอบหยิกหนูไม่ให้เพื่อนเล่นกับหนูเป็นแบบนี้ถึงป.3เทอม1ป.3เทอม2มีคนย้ายออกเยอะมากคะตอนป.4ก็มีทะเลาะกับรุ่นพี่ป.6บ้างเพราะเหตุผลที่หนูก็ยังไม่เข้าใจขอข้ามไปตอนป.5นะคะตอนนั้นหนูอยู่สนามกีฬากับรุ่นพี่ป.6 2-3คนเป็นคนสนิทคะ มีพี่ม.1-3 ขี่รถเข้ามาโรงเรียนผญ2ผช2 พี่ผญคนนึงเรียกว่าเอนะคะเขาไม่ค่อยชอบหนูพี่เขาตอนนั้นอยู่ม.2หนูทำเป็นนั่งเล่นมือถือเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นครั้งที่2พี่เขาเข้ามาด้านหลังหนูมาแซะหนูอยู่ข้างหลังพี่เขาพูดประมาณว่า”ตีบ่นำกู”บลาๆในใจตอนนั้นหนูยอมรับเลยคะว่ากลัวมากเพราะครั้งแรกพี่เขาก็มาแต่ตอนนั้นมีครูพละอยู่ด้วยพี่เขาแค่มานั่งจ้องหน้าหนูเฉยๆแต่ครั้งที่2เขรมาแซะหรือท้าพอเวลาเลิกเรียนพวกพี่4คนก็กลับไปหนูก็ไปพูดเรื่องนี้กับพี่ๆเพื่อนๆพี่เขาก็ถามโอเคมั้ยได้ยินอันนี้แบบนี้รึป่าว ป.6 อยู่รรหนูมีความสุขมากคะถึงจะเจอเรื่องรุ่นพี่เขามาบ้าง หนูเป็นคนเก่งศิลปะไทยและได้คณิตวิท อังกฤษไม่ค่อยเก่งเลย พอถึงบ้านทุกๆวันหนูต้องโดนตีโดนด่าโดนว่าไม่ว่าจะเรื่องไหนหนูผิดหมดคะ คุณย่าแดงชอบพูดด่าแรงๆเจ็บๆใส่หนูอยู่ตลอดหนูได้แค่ทุกๆคืนพูดคุยกับแค่เพื่อนๆมีเรื่องอะไรหนูไม่อยากบอกแกเลยเพราะเคยบอกแกก็ไม่เคยคิดจะให้กำลังใจหรือช่วยเอาแต่ด่าๆเปรียบเทียบอยู่ตลอดหนูเป็นอะไรแกไม่เคยพาไปหาหมอหนูเคยแขนหักทั้งหักทั้งผิดรูปช่วงจะขึ้นป.4 หลังจากนั้นหนูก็ไม่เคยไปหาหมอเลย ป.6เทอม2หนูคิดเรื่องแบบนั้นหลายรอบมากแต่หนูก็ไม่ทำเพราะยังกลัวย่าแดงเขาบ่นทุกเรื่องด่าหนูทุกอย่างไม่ว่าจะผิดหรือถูกแกไม่เคยฟังเหตุผลของหนูเลยแกเชื่อแค่คนอื่นและตัวแกเอง ง่ายๆนะคะหนูอยากหนีไปไกลๆๆอยากไปที่ๆมีคนรักหนูย่าเขาไม่คิดจะสนใจหนูด้วยซ้ำ หนูต้องทนทุกข์แค่ไหนแกไม่เคยรู้หนูเคยโดนลูกแกด่าด้วยตะและแรงมากๆอิลูกไม่มีพ่อแม่อิลูกกระ*รี่ย่าหนูก็ด่าแรงแบบนั้นแหละคะแต่แรงกว่านี้หนูเลยทนได้ หนูอยากได้คำแนะนำให้หนูมีแรงสู้ต่อขอบคุณล่วงหน้าคะ