คือตอนนี้ผมสนใจจะสอบเป็นผู้แนะนำการลงทุน (IC) และคงจะเริ่มต้นจากการอยู่ใน บล. ไม่ได้สนใจบริษัทประกัน
พออ่านถึงหมวดจรรยาบรรณ ก็รู้สึกว่ามันละเอียดมากกกกกก
เป็น
หนังสือ 1 เล่มมาตรฐานของ กลต. มี 140 หน้า
การประเมินลูกค้าก็
มีเช็คลิสค์ชัดเจน ลงลึกไปถึงสภาพคล่อง สินทรัพย์ หนี้สิน รายได้ รายจ่าย ฯลฯ ของลูกค้า
เลยนำไปเปรียบเทียบกับการสอบผู้แทนประกัน เห็นว่าในหมวดจรรยาบรรณ มีแค่
10 ข้อ 1 หน้ากระดาษเองหรอครับ
อย่างข้อ 5 ไม่เสนอขายเกินความสามารถในการชำระเบี้ย ก็พูดลอยๆ ไม่มีการคำนวณที่ชัดเจนอะไรเลย
นี่จึงเป็นสาเหตุนึงหรือเปล่าที่การขายประกันมันทำกันง่าย แค่โทรศัพท์ก็ทำได้
สาเหตุที่อยากต้งกระทู้นี้เพราะ
มีญาติผู้ใหญ่ของเรา อายุจะ 80 แล้ว ถูกตัวแทนประกันมาเสนอให้ทำประกันสะสมทรัพย์ให้หลาน
แกก็รักหลานมาก ใครมาเสนออะไรดีๆ ให้หลานแกเอาหมด
และประกันนี้เบี้ยเป็นแสนเลย ทั้ง ๆ ที่แกแทบจะไม่มีเงินสดสำรองฉุกเฉินแล้ว
จนแกเข้าโรงพยาบาล และโทรมาขอเงิน เพราะเงินหมด เราถึงรู้ว่าแกเอาไปจ่ายเบี้ยประกันหมด
เราเลยรู้สึกไม่ดีตั้งแต่ตอนนี้ พอได้มาเตรียมสอบ IC จึงเห็นชัดเลยว่า
การสอบเรื่องจรรยาบรรณ ความละเอียดต่างกันมาก
การสอบตัวแทนประกัน ในหมวดจรรยาบรรณ มีแค่ 10 ข้อ 1 หน้ากระดาษเองหรอครับ
พออ่านถึงหมวดจรรยาบรรณ ก็รู้สึกว่ามันละเอียดมากกกกกก
เป็นหนังสือ 1 เล่มมาตรฐานของ กลต. มี 140 หน้า
การประเมินลูกค้าก็มีเช็คลิสค์ชัดเจน ลงลึกไปถึงสภาพคล่อง สินทรัพย์ หนี้สิน รายได้ รายจ่าย ฯลฯ ของลูกค้า
เลยนำไปเปรียบเทียบกับการสอบผู้แทนประกัน เห็นว่าในหมวดจรรยาบรรณ มีแค่ 10 ข้อ 1 หน้ากระดาษเองหรอครับ
อย่างข้อ 5 ไม่เสนอขายเกินความสามารถในการชำระเบี้ย ก็พูดลอยๆ ไม่มีการคำนวณที่ชัดเจนอะไรเลย
นี่จึงเป็นสาเหตุนึงหรือเปล่าที่การขายประกันมันทำกันง่าย แค่โทรศัพท์ก็ทำได้
สาเหตุที่อยากต้งกระทู้นี้เพราะ
มีญาติผู้ใหญ่ของเรา อายุจะ 80 แล้ว ถูกตัวแทนประกันมาเสนอให้ทำประกันสะสมทรัพย์ให้หลาน
แกก็รักหลานมาก ใครมาเสนออะไรดีๆ ให้หลานแกเอาหมด
และประกันนี้เบี้ยเป็นแสนเลย ทั้ง ๆ ที่แกแทบจะไม่มีเงินสดสำรองฉุกเฉินแล้ว
จนแกเข้าโรงพยาบาล และโทรมาขอเงิน เพราะเงินหมด เราถึงรู้ว่าแกเอาไปจ่ายเบี้ยประกันหมด
เราเลยรู้สึกไม่ดีตั้งแต่ตอนนี้ พอได้มาเตรียมสอบ IC จึงเห็นชัดเลยว่า
การสอบเรื่องจรรยาบรรณ ความละเอียดต่างกันมาก