เราเป็นคนที่เข้าสังคมไม่ได้ค่ะ เคยมีเรื่องที่เกิดขึ้นจนไม่อยากเข้าสังคมอีกเลยตั้งเเต่นั้นมา
เราใช้เงินเพื่อเเก้ปัญหามาตลอด อย่างเช่นเรื่องเรียน เราเรียนกศน. เวลามีเรียนก็เลี่ยงที่จะไม่ไปค่ะ เเต่เลือกเป็นจ่ายเงินชดเชยเวลาเรียน เป็นเเบบนี้มาตลอดค่ะ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ใช้เงินจบปัญหามาตลอด เราไม่ได้มีเงินอะไรนะคะ เเต่เลือกที่จะหาเงินเพื่อมาจบปัญหามาโดยตลอด รึไม่ก็พึ่งเพื่อนมาเป็นเซฟโซนเวลาจำเป็นต้องเข้าสังคมจริงๆ เราคิดว่าเขาเป็นเพื่อนเราจริงๆค่ะ เวลามีปัญหาอะไรก็จะปรึกษาเพื่อนคนนั้นมาตลอด เเต่เพื่อนเราเวลาปกติเธอจะไม่เคยมายุ่งกับเราเลย บางทีพาเราไปเจอสังคม สุดท้ายก็ทิ้งเราไว้คนเดียว เเต่สุดท้ายเหมือนเพื่อนจะไม่ได้คิดเเบบเดียวกับเราค่ะ เธอจะทักหาเราเฉพาะเวลาที่เธอลำบากเรื่องเงินค่ะ พอเราเริ่มรู้ตัวก็เลยห่างจากเพื่อนคนนั้นไป เเต่ว่าเหมือนตอนนี้เซฟโซนที่เคยคิดไว้หายไปใจมันหวิวมากๆเลยค่ะ ไม่รู้จะต้องทำยังไงต่อ
เข้าสังคมไม่ได้ เพื่อนที่เคยมีก็หาย
เราใช้เงินเพื่อเเก้ปัญหามาตลอด อย่างเช่นเรื่องเรียน เราเรียนกศน. เวลามีเรียนก็เลี่ยงที่จะไม่ไปค่ะ เเต่เลือกเป็นจ่ายเงินชดเชยเวลาเรียน เป็นเเบบนี้มาตลอดค่ะ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ใช้เงินจบปัญหามาตลอด เราไม่ได้มีเงินอะไรนะคะ เเต่เลือกที่จะหาเงินเพื่อมาจบปัญหามาโดยตลอด รึไม่ก็พึ่งเพื่อนมาเป็นเซฟโซนเวลาจำเป็นต้องเข้าสังคมจริงๆ เราคิดว่าเขาเป็นเพื่อนเราจริงๆค่ะ เวลามีปัญหาอะไรก็จะปรึกษาเพื่อนคนนั้นมาตลอด เเต่เพื่อนเราเวลาปกติเธอจะไม่เคยมายุ่งกับเราเลย บางทีพาเราไปเจอสังคม สุดท้ายก็ทิ้งเราไว้คนเดียว เเต่สุดท้ายเหมือนเพื่อนจะไม่ได้คิดเเบบเดียวกับเราค่ะ เธอจะทักหาเราเฉพาะเวลาที่เธอลำบากเรื่องเงินค่ะ พอเราเริ่มรู้ตัวก็เลยห่างจากเพื่อนคนนั้นไป เเต่ว่าเหมือนตอนนี้เซฟโซนที่เคยคิดไว้หายไปใจมันหวิวมากๆเลยค่ะ ไม่รู้จะต้องทำยังไงต่อ