สวัสดีครับผมมีเรื่องจะมาเล่าให้ทุกคนฟังผมเป็นครอบครัวใหญ่มีพี่น้อง6คน ผมเป็นลูกคนที่2 ผมไม่เหมือนกับพี่น้องคนอื่นเพราะผมป่วยเป็นโรคซึมเศร้ามาตั้งแต่เด็กคนรอบข้างเขาก็จะมองว่าผมเป็นเด็กมีปัญหาไม่ให้ลูกมาเล่นกับผมทั้งชีวิตผมมีเพื่อนแค่5-6คนแล้วก็เซฟโซนที่ดีของผมตอนนั้นคือครอบครัวผมทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวมาตลอดหาเงินมาดูแล้วครอบครัวตัวเองไม่ให้มีปัญหาแล้วเรื่องตลกมันก็เกิดขึ้นกับตัวผมในปีนี้ผมได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งผ่านทางอินเตอร์เน็ตที่เป็นผู้หญิงที่ผมเห็นครั้งแรกก็ชอบเลยแต่ยังไม่ได้จีบเพราะผมโสดมา5ปีจนมาเจอเขาผมคิดว่าเขาน่าจะเป็นคนที่ผมเฝ้ารอผมก็รวบรวมความกล้าที่มีทักเธอไปกว่าเธอจะตอบกลับก็3วันเธอเข้ามาเหมือนเป็นโลกทั้บใบของผมทำให้ผมสามารถก้าวออกมาจากสิ่งที่ไม่ใช่เซฟโซนได้ที่ผมคิดว่ามันเป็นเซฟโซนของผมมาตลอดแต่มันไม่ใช่เลยปีนี้ผมตรวจเจอมะเร็งแต่ครอบครัวผมไม่มีใครถามเรื่องนี้กับผมมีแค่แม่ผมกับน้องผมแล้วก็แฟนผมที่รู้พี่น้องคนอื่นๆ เขาจะทักมาหาผมแค่เฉพาะตอนเขาเดือดร้อนมันทำให้ผมรับไม่ไหวกับสิ่งที่มันเกิดขึ้นทุกวันนี้ที่ผมยังสู้อยู่เพราะแฟนผมแม่ผมน้องผมอีกคนแต่ในใจผมแตกสลายไปหมดแล้วค่ารักษาก็ไม่มีใครช่วยผมนอกจากแฟนผมกับน้องผมอีกคนคนอื่นแค่โทรมาถามมาเยี่ยมผมยังไม่มีทุกๆวันนี้แต่ผมทนอยู่ก็เพื่อเขา3คนนี้ทั้งที่ในใจผมอยากฆตตทุกวัน ที่ผมออกมาพูดวันนี้มาระบายเพราะผมถูกเขากล่าวหาอีกต้องมาขึ้นศาลทั้งที่ยังป่วยอยู่สุดท้ายนี้ผมอยากบอกกับแฟนผมแม่แล้วก็น้องผมถ้าผมไม่อยู่แล้วผมรักพวกเขา3คนที่สุดเลยเพราะผมไม่ไหวแล้วกับสิ่งที่พี่น้องคนอื่นทำกับผม ผมช่วยเหลือพวกเขามาตลอดแต่เขากลับไม่เคยรักผมเลย สุดท้ายนี้อยากจะบอกทุกคนว่าบางทีครอบครัวมันก็ไม่ใช่เซฟโซนเสมอไปครับเก็บเงินไว้ทำในสิ่งที่ชอบกับเก็บเงินไว้รักษาตัวเองดีกว่าครับถ้าผิดพลาดแบบผมมาแล้วมันเอากลับมาไม่ได้ครับความรู้สึกที่มันเสียไปกับใจที่แตกสลายกับเงินที่เราเก็บมาแล้วเอามาช่วยเหลือเขาพอเราเดือดร้อนบ้างกลับไม่มีใครยื่นมือมาช่วยรู้ไหมมันทรมานแค่ไหนเวลาเรามาคิดเรื่องพวกนี้คนเดียวมันทำให้เราไม่อยากมีชีวิตอยู่จริงๆ น่ะครับผมก็สู้เท่าที่ผมไหวทุกวันนี้ ถ้าผมไม่ไหวผมก็ไม่รู้จะทนอยู่กับโลกใบนี้ไปทำไมเพราะผมใช้ชีวิตมาได้ขนาดนี้ถือว่าผมเก่งมากแล้ว การที่ผมเพิ่งได้มาเจอกับแฟนผมในช่วงเวลาที่ชีวิตผมแย่ขนาดนี้ผมรู้สึกเสียใจที่สุดที่เขามาเจอผมในช่วงเวลานี้ อยากให้โลกใบนี้ใจดีกับเขาเพราะเขาก็เจอคนแย่ๆ มาเหมือนกันวันที่ผมจากโลกใบนี้ไปผมหวังว่าทุกคนที่อ่านโพสผมจะเข้าใจเธอเหมือนที่ผมเข้าใจเพราะมีบางเรื่องที่เธอเองก็รู้สึกกังวลเหมือนกันขอให้คนที่มาเจอเธอต่อจากผมรักเธอให้มากๆ เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่อ่อนไหวร้องไห้เก่งแต่เธอจะเข้าใจคุณในทุกอย่างเลยน่ะ ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบครับ บางทีคนที่เพิ่งมาเห็นข้อความนี้ใน2-3ปีข้างหน้าผมอาจจะไม่อยู่แล้วแต่ผมอยากเป็นกำลังใจให้คนที่พบเจอปัญหาแบบนี้ผ่านมันไปให้ได้ทุกคนน่ะครับ ✌️✌️
เมื่อครอบครัวไม่ใช่เซฟโซนอีกต่อไป