ขอเกริ่นก่อนนะคะ เรื่องมีอยู่ว่า เราอยู่กับสามีมา10ปี ไม่ได้แต่งงาน มีลูก1คน ตลอด8ปีที่ผ่านมาแม่สามีดูถูกเรา ทั้งที่เขาก็ไม่มีอะไร เหมือนแม่ผัวลูกสะใภ้ในละคร ด่าลูกชายตลอดกระทบเราทุกครั้งที่ไปหา พูดให้คนเกลียดเราให้เราอยู่ในสังคมลำบาก แม่ลูกไม่คุยกันเป็นเดือนๆ รวมถึง น้องชายเขาแทบไม่คุยกับเรา ไม่คุยกับสามีเรานานๆมาที ไปสนิทคนอื่นมากกว่าสามีเรา ไม่สุงสิงกันแม้ทำงานที่เดียวกัน ตายก็ไม่ไปเผาผี นี้แค่ยกตัวอย่างนะคะ พอเราออกรถกระบะเอง น้องเขากลับมาคุยกับเรา แม่เขาป่วยขอใช้รถเรา ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้นเรื่อยๆ เพราะ (เราไม่เคยเถียงหรือตอบโต้ใครคุยแค่กับสามี) เรามีกันแค่สามคนพ่อแม่ลูกมาตลอด
กว่าจะลืมความเจ็บปวดที่พวกเขาทำไว้ได้ต้องใช้เวลามากๆ เราขีดเส้นบอกกับแฟนว่าคุยถามไถ่กันปกติได้
ช่วยได้ช่วย แต่อย่ามาร่วมธุรกิจหรืออยู่บ้านเดียวกัน เวลาเราพูดเรื่องครอบครัวเขาเราใจสั่นตลอด ไม่โอเครเลย
เข้าเรื่องเลยนะคะ เขาเป็นแม่ลูกพี่น้องกันเขาลืมทุกอย่างง่ายดายเราพอเข้าใจค่ะ มาตอนนี้ก็เกิดเรื่องขึ้นอีก คือ
ปู่เขา บอกให้น้องชายเขาไปทำงานหรือทำธุรกิจร่วมกับเรา บอกให้ดูแลกันพี่น้อง สามีบอกว่าปฎิเสธไปแล้วว่าเราไม่โอเค โยนความผิดให้เราตรงๆ เพราะกลัวทางนั้นว่าเขาไม่เอาน้อง (น้องเขาไม่มีงานทำ อายุ21 ออกมาจากแม่เพราะทะเลาะกันบ่อย รถมอเตอร์ไซค์ผ่อนยังไม่จบก็เอาไปขาย ล่าสุดแฟนเราไปค้ำรถให้เพราะน้องเขาอยากได้)
ส่วนตัวเรานะ เรายังไม่รู้จะเริ่มธุรกิจนี้ได้แค่ไหนเลย แค่ตัวเราเองยังจะเอาตัวไม่รอด ล้มบ้างลุกบ้าง เราเลยพูดว่า "เหมือนผลักภาระมาให้เราเลย" แค่นี้ค่ะ แค่นี้จริงๆ สามีเราก็พูดเชิงโมโหหน่อย แล้วพูดอธิบายว่าปู่เขาไม่ได้หมายถึงแบบนั้น เขาบอกปู่เขาหวังดี เราก็เข้าใจความหมายที่สื่อ แต่ถ้ามองที่มุมเราก็คือแบบนั้นแหละ สามีพูดว่าถ้าเป็นน้องชายเราละ เราจะให้ไปไหม
(ส่วนตัวน้องชายเราช่วยเหลือเราและสามีตลอดอายุแค่16-17ปี ตอนเราทุกข์ที่สุด สิ้นหวังที่สุด ได้น้องชายเราหยิบยื่นให้ตลอด เกือบหมื่น ลุกขึ้นมาได้เพราะน้องเรา) ส่วนน้องเขาอย่างที่บอกมา
เราหยุดพูดทำธุระเสร็จ กลับเข้าบ้าน สามีเขายังพูดอยู่อย่างนั้น พยายามพูดให้น้องเราฟัง พูดไม่ยอมหยุด เราเลยด่าไปว่า อยากให้เป็นเรื่องนักใช่มั้ย กูหยุดพูดแล้วเมื่อไหร่จะหยุด ปากผู้หญิงมาก
สามีเป็นแบบนี้มาตลอด เราอยู่ด้วยแล้วโคตรปสด.ใช้อารมณ์ อารมณ์ร้ายเคยทุบของเสียหาย บางเรื่องนิดเดียวเพราะปากมันไม่หยุด ไม่ยอม เลยเป็นเรื่องทะเลาะกันเป็นประจำ มีดีที่ขยัน ไม่ดื่มไม่สูบ
แค่ความปสด.ยกให้เลย
เราอยากเลิกหลายครั้งมากๆ คุยกับพ่อแม่เรา เขาบอกให้ทนๆๆ กลัวเราไปเจอคนใหม่ที่ไม่ดี
จะทำยังไงดีคะ คนแบบนี้แก้ไขได้ไหม หรือเราควรทำยังไงดีคะ
ขอคำปรึกษาทีค่ะ ปัญหาครอบครัวฝั่งสามี แม่ผัวลูกสะใภ้
กว่าจะลืมความเจ็บปวดที่พวกเขาทำไว้ได้ต้องใช้เวลามากๆ เราขีดเส้นบอกกับแฟนว่าคุยถามไถ่กันปกติได้
ช่วยได้ช่วย แต่อย่ามาร่วมธุรกิจหรืออยู่บ้านเดียวกัน เวลาเราพูดเรื่องครอบครัวเขาเราใจสั่นตลอด ไม่โอเครเลย
เข้าเรื่องเลยนะคะ เขาเป็นแม่ลูกพี่น้องกันเขาลืมทุกอย่างง่ายดายเราพอเข้าใจค่ะ มาตอนนี้ก็เกิดเรื่องขึ้นอีก คือ
ปู่เขา บอกให้น้องชายเขาไปทำงานหรือทำธุรกิจร่วมกับเรา บอกให้ดูแลกันพี่น้อง สามีบอกว่าปฎิเสธไปแล้วว่าเราไม่โอเค โยนความผิดให้เราตรงๆ เพราะกลัวทางนั้นว่าเขาไม่เอาน้อง (น้องเขาไม่มีงานทำ อายุ21 ออกมาจากแม่เพราะทะเลาะกันบ่อย รถมอเตอร์ไซค์ผ่อนยังไม่จบก็เอาไปขาย ล่าสุดแฟนเราไปค้ำรถให้เพราะน้องเขาอยากได้)
ส่วนตัวเรานะ เรายังไม่รู้จะเริ่มธุรกิจนี้ได้แค่ไหนเลย แค่ตัวเราเองยังจะเอาตัวไม่รอด ล้มบ้างลุกบ้าง เราเลยพูดว่า "เหมือนผลักภาระมาให้เราเลย" แค่นี้ค่ะ แค่นี้จริงๆ สามีเราก็พูดเชิงโมโหหน่อย แล้วพูดอธิบายว่าปู่เขาไม่ได้หมายถึงแบบนั้น เขาบอกปู่เขาหวังดี เราก็เข้าใจความหมายที่สื่อ แต่ถ้ามองที่มุมเราก็คือแบบนั้นแหละ สามีพูดว่าถ้าเป็นน้องชายเราละ เราจะให้ไปไหม
(ส่วนตัวน้องชายเราช่วยเหลือเราและสามีตลอดอายุแค่16-17ปี ตอนเราทุกข์ที่สุด สิ้นหวังที่สุด ได้น้องชายเราหยิบยื่นให้ตลอด เกือบหมื่น ลุกขึ้นมาได้เพราะน้องเรา) ส่วนน้องเขาอย่างที่บอกมา
เราหยุดพูดทำธุระเสร็จ กลับเข้าบ้าน สามีเขายังพูดอยู่อย่างนั้น พยายามพูดให้น้องเราฟัง พูดไม่ยอมหยุด เราเลยด่าไปว่า อยากให้เป็นเรื่องนักใช่มั้ย กูหยุดพูดแล้วเมื่อไหร่จะหยุด ปากผู้หญิงมาก
สามีเป็นแบบนี้มาตลอด เราอยู่ด้วยแล้วโคตรปสด.ใช้อารมณ์ อารมณ์ร้ายเคยทุบของเสียหาย บางเรื่องนิดเดียวเพราะปากมันไม่หยุด ไม่ยอม เลยเป็นเรื่องทะเลาะกันเป็นประจำ มีดีที่ขยัน ไม่ดื่มไม่สูบ
แค่ความปสด.ยกให้เลย
เราอยากเลิกหลายครั้งมากๆ คุยกับพ่อแม่เรา เขาบอกให้ทนๆๆ กลัวเราไปเจอคนใหม่ที่ไม่ดี
จะทำยังไงดีคะ คนแบบนี้แก้ไขได้ไหม หรือเราควรทำยังไงดีคะ