นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นด้วยจินตนาการ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆกับบุคคล และสถานที่ใดๆ
Beyond the Goal: ส่งลูกไปที่หัวใจ
บทที่ 1: รูมเมทคู่กัด
ในแคมป์เก็บตัวทีมชาติไทย บรรยากาศตึงเครียดเสมอ แต่ห้องพักหมายเลข 202 กลับระอุยิ่งกว่า "คิว" กองหน้าดาวรุ่งมาดกวน กำลังยืนเท้าเอวเถียงกับ "เจ" กองกลางจอมวางแผนที่เป็นเพื่อนร่วมห้องกันมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย
"เจ บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเอาถุงเท้าใช้แล้วมาวางบนเตียงข้า!" คิวโวยวาย
"แล้วแกดึงผ้าห่มฉันไปทำไมล่ะคิว? หนาวก็เปิดแอร์เบาๆ สิ" เจตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงด้วยความรำคาญ
ทั้งสองสนิทกันจนรู้ไส้รู้พุง แต่ความสนิทนั้นกลับกลายเป็นชนวนให้ทะเลาะกันได้ทุกเรื่อง ตั้งแต่แผนการเล่นในสนาม ไปจนถึงเรื่องสบู่ในห้องน้ำ เพื่อนร่วมทีมต่างส่ายหน้าและเรียกพวกเขาว่า "คู่หูคู่ขัดแย้ง"
บทที่ 2: ความเงียบกลางขุนเขา
ในช่วงพักเบรกจากการซ้อมหนัก โค้ชพาเหล่านักเตะไปพักผ่อนที่รีสอร์ตท่ามกลางขุนเขาในจังหวัดเชียงราย คิวและเจได้รับมอบหมายให้ไปเก็บฟืนและเสบียงด้วยกัน ความเงียบของธรรมชาติทำให้อารมณ์ร้อนๆ เริ่มเย็นลง
ขณะที่นั่งพักริมลำธาร คิวจ้องมองเจที่กำลังล้างหน้า แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านต้นไม้ตกกระทบหยดน้ำบนใบหน้าของเจ คิวเผลอมองค้างอยู่นานจนเจหันมาสบตา
"มองอะไรนักหนา?" เจถาม
"เปล่า... แค่คิดว่าตอนแกไม่บ่นก็น่าดูดีเหมือนกัน" คิวตอบก่อนจะหลบตาด้วยความรู้สึกแปลกๆ ที่แล่นริ้วขึ้นมาในอก
คืนนั้น ในบ้านพักไม้หลังเล็กที่ทั้งคู่นอนเบียดกัน คิวตัดสินใจขยับไปกระซิบข้างหูเจ "เรื่องที่ทะเลาะกันวันก่อน... ขอโทษนะ" เจยิ้มบางๆ แล้วหันมามองตา "อืม ขอบใจนะ" ในจังหวะที่หน้าใกล้กัน คิวเผลอประทับริมฝีปากลงบนแก้มใสของเจเบาๆ ความเงียบปกคลุมห้อง มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวเร็วกว่าจังหวะวิ่งในสนาม
บทที่ 3: ความอบอุ่นที่มาพร้อมความหึงหวง
เมื่อกลับมาซ้อมที่กรุงเทพฯ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มเปลี่ยนไป คิวเริ่มไปรับไปส่งเจที่สนามซ้อมบ่อยขึ้น มีการซื้อน้ำ ซื้อขนมมาฝากกัน จนเพื่อนๆ เริ่มแซว แต่ทว่าความหวานก็มีขมแทรก เมื่อเห็นนักเตะรุ่นน้องมาเกาะแกะเจ คิวจะรู้สึกหงุดหงิดจนเล่นไม่ออก
"เป็นอะไรของแกคิว? วันนี้ส่งบอลพลาดตลอด" เจถามขณะอยู่ในห้องพัก
"ก็แกไปหัวเราะกับไอ้เด็กนั่นทำไมล่ะ!" คิวสวนกลับ
เจชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหลุดยิ้ม "นี่แก... หึงเหรอ?"
คิวไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่กลับคว้าตัวเจเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม เป็นจูบแรกที่ยืนยันความรู้สึกที่สะสมมานานหลายปี "เออ หึง! เพราะรักไปแล้วจะให้ทำไงล่ะ"
บทที่ 4: ความลับใต้เสื้อทีมชาติ
ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งขึ้นทำให้เพื่อนในทีมเริ่มสังเกตเห็นสายตาที่ทั้งคู่มองกัน แซวกันบ่อยเข้าจนคิวและเจต้องตัดสินใจ "ตีตัวออกห่าง" ในที่สาธารณะ เพื่อป้องกันกระแสวิจารณ์ที่อาจกระทบต่อภาพลักษณ์ทีมชาติ พวกเขาแสร้งทำเป็นทะเลาะกันเหมือนเดิมในสนาม แต่พอกลับเข้าห้องพัก กลับโอบกอดกันเพื่อชดเชยเวลาที่ห่างกัน
แต่มันอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว...
บทที่ 5: คำสารภาพกลางสนาม
หลังจบแมตช์สำคัญที่ทีมชาติไทยคว้าชัยชนะ คิวและเจถูกเพื่อนๆ ต้อนให้จนมุมในห้องแต่งตัวเรื่องความสัมพันธ์ที่ดู "เกินเพื่อน" คิวหันไปมองหน้าเจ เจพยักหน้าให้เบาๆ เป็นสัญญาณว่าเขาพร้อมแล้ว
"เออ! พวกเราคบกันอยู่" คิวประกาศก้องห้องแต่งตัว
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วอึดใจ ก่อนที่รุ่นพี่ในทีมจะตะโกนขึ้นมาว่า "โธ่เอ๊ย! ก็นึกว่าเรื่องอะไร พวกกูดูออกตั้งแต่อยู่เชียงรายแล้วโว้ย!" เสียงหัวเราะและคำยินดีดังระงมไปทั่วห้อง
คิวเดินเข้าไปกอดเอวเจ แล้วดึงเข้ามาจูบโชว์เพื่อนๆ หนึ่งทีท่ามกลางเสียงโห่ฮิ้วด้วยความเอ็นดู
ภายใต้แสงไฟของสนามศุภชลาศัย คิวและเจยืนเคียงข้างกันในชุดทีมชาติสีน้ำเงิน มือที่เคยแย่งลูกบอลกัน บัดนี้กุมกันไว้แน่น พวกเขาไม่ได้เป็นเพียงแค่คู่หูในสนามอีกต่อไป แต่เป็นคู่ชีวิตที่จะเตะฟุตบอลและก้าวเดินไปด้วยกันตลอดไป
เรอ่มแต่งเรื่องแรก ถ้ามีอะไร แนะนำกันได้เลยนะ
นิยายเกย์ Beyond the Goal: ส่งลูกไปที่หัวใจ
Beyond the Goal: ส่งลูกไปที่หัวใจ
บทที่ 1: รูมเมทคู่กัด
ในแคมป์เก็บตัวทีมชาติไทย บรรยากาศตึงเครียดเสมอ แต่ห้องพักหมายเลข 202 กลับระอุยิ่งกว่า "คิว" กองหน้าดาวรุ่งมาดกวน กำลังยืนเท้าเอวเถียงกับ "เจ" กองกลางจอมวางแผนที่เป็นเพื่อนร่วมห้องกันมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย
"เจ บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเอาถุงเท้าใช้แล้วมาวางบนเตียงข้า!" คิวโวยวาย
"แล้วแกดึงผ้าห่มฉันไปทำไมล่ะคิว? หนาวก็เปิดแอร์เบาๆ สิ" เจตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงด้วยความรำคาญ
ทั้งสองสนิทกันจนรู้ไส้รู้พุง แต่ความสนิทนั้นกลับกลายเป็นชนวนให้ทะเลาะกันได้ทุกเรื่อง ตั้งแต่แผนการเล่นในสนาม ไปจนถึงเรื่องสบู่ในห้องน้ำ เพื่อนร่วมทีมต่างส่ายหน้าและเรียกพวกเขาว่า "คู่หูคู่ขัดแย้ง"
บทที่ 2: ความเงียบกลางขุนเขา
ในช่วงพักเบรกจากการซ้อมหนัก โค้ชพาเหล่านักเตะไปพักผ่อนที่รีสอร์ตท่ามกลางขุนเขาในจังหวัดเชียงราย คิวและเจได้รับมอบหมายให้ไปเก็บฟืนและเสบียงด้วยกัน ความเงียบของธรรมชาติทำให้อารมณ์ร้อนๆ เริ่มเย็นลง
ขณะที่นั่งพักริมลำธาร คิวจ้องมองเจที่กำลังล้างหน้า แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านต้นไม้ตกกระทบหยดน้ำบนใบหน้าของเจ คิวเผลอมองค้างอยู่นานจนเจหันมาสบตา
"มองอะไรนักหนา?" เจถาม
"เปล่า... แค่คิดว่าตอนแกไม่บ่นก็น่าดูดีเหมือนกัน" คิวตอบก่อนจะหลบตาด้วยความรู้สึกแปลกๆ ที่แล่นริ้วขึ้นมาในอก
คืนนั้น ในบ้านพักไม้หลังเล็กที่ทั้งคู่นอนเบียดกัน คิวตัดสินใจขยับไปกระซิบข้างหูเจ "เรื่องที่ทะเลาะกันวันก่อน... ขอโทษนะ" เจยิ้มบางๆ แล้วหันมามองตา "อืม ขอบใจนะ" ในจังหวะที่หน้าใกล้กัน คิวเผลอประทับริมฝีปากลงบนแก้มใสของเจเบาๆ ความเงียบปกคลุมห้อง มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวเร็วกว่าจังหวะวิ่งในสนาม
บทที่ 3: ความอบอุ่นที่มาพร้อมความหึงหวง
เมื่อกลับมาซ้อมที่กรุงเทพฯ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มเปลี่ยนไป คิวเริ่มไปรับไปส่งเจที่สนามซ้อมบ่อยขึ้น มีการซื้อน้ำ ซื้อขนมมาฝากกัน จนเพื่อนๆ เริ่มแซว แต่ทว่าความหวานก็มีขมแทรก เมื่อเห็นนักเตะรุ่นน้องมาเกาะแกะเจ คิวจะรู้สึกหงุดหงิดจนเล่นไม่ออก
"เป็นอะไรของแกคิว? วันนี้ส่งบอลพลาดตลอด" เจถามขณะอยู่ในห้องพัก
"ก็แกไปหัวเราะกับไอ้เด็กนั่นทำไมล่ะ!" คิวสวนกลับ
เจชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหลุดยิ้ม "นี่แก... หึงเหรอ?"
คิวไม่ได้ตอบเป็นคำพูด แต่กลับคว้าตัวเจเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม เป็นจูบแรกที่ยืนยันความรู้สึกที่สะสมมานานหลายปี "เออ หึง! เพราะรักไปแล้วจะให้ทำไงล่ะ"
บทที่ 4: ความลับใต้เสื้อทีมชาติ
ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งขึ้นทำให้เพื่อนในทีมเริ่มสังเกตเห็นสายตาที่ทั้งคู่มองกัน แซวกันบ่อยเข้าจนคิวและเจต้องตัดสินใจ "ตีตัวออกห่าง" ในที่สาธารณะ เพื่อป้องกันกระแสวิจารณ์ที่อาจกระทบต่อภาพลักษณ์ทีมชาติ พวกเขาแสร้งทำเป็นทะเลาะกันเหมือนเดิมในสนาม แต่พอกลับเข้าห้องพัก กลับโอบกอดกันเพื่อชดเชยเวลาที่ห่างกัน
แต่มันอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว...
บทที่ 5: คำสารภาพกลางสนาม
หลังจบแมตช์สำคัญที่ทีมชาติไทยคว้าชัยชนะ คิวและเจถูกเพื่อนๆ ต้อนให้จนมุมในห้องแต่งตัวเรื่องความสัมพันธ์ที่ดู "เกินเพื่อน" คิวหันไปมองหน้าเจ เจพยักหน้าให้เบาๆ เป็นสัญญาณว่าเขาพร้อมแล้ว
"เออ! พวกเราคบกันอยู่" คิวประกาศก้องห้องแต่งตัว
ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วอึดใจ ก่อนที่รุ่นพี่ในทีมจะตะโกนขึ้นมาว่า "โธ่เอ๊ย! ก็นึกว่าเรื่องอะไร พวกกูดูออกตั้งแต่อยู่เชียงรายแล้วโว้ย!" เสียงหัวเราะและคำยินดีดังระงมไปทั่วห้อง
คิวเดินเข้าไปกอดเอวเจ แล้วดึงเข้ามาจูบโชว์เพื่อนๆ หนึ่งทีท่ามกลางเสียงโห่ฮิ้วด้วยความเอ็นดู
ภายใต้แสงไฟของสนามศุภชลาศัย คิวและเจยืนเคียงข้างกันในชุดทีมชาติสีน้ำเงิน มือที่เคยแย่งลูกบอลกัน บัดนี้กุมกันไว้แน่น พวกเขาไม่ได้เป็นเพียงแค่คู่หูในสนามอีกต่อไป แต่เป็นคู่ชีวิตที่จะเตะฟุตบอลและก้าวเดินไปด้วยกันตลอดไป
เรอ่มแต่งเรื่องแรก ถ้ามีอะไร แนะนำกันได้เลยนะ