เรื่องมีอยู่ว่าเราไปทำธุระข้างนอกมาแล้วจะไปซื้อของก่อนกลับห้องแต่แบตเราเหลือ1%เราสายมีชราจในรถนะคะแต่ว่ามันชราจในรถไม่ได้
เพราะหัวเป็นแบบสายหัวเล็กมันเสียบเข้าในรถไม่ได้ แล้วมีร้านค้า2ร้านค้าติดกันขายของชำเหมือนกันเราเดินไปร้านแรกแล้วถามป้าเขาว่า
ป้าค่ะพอดีนู๋จะซื้อของแต่แบตมือถือเหลือแค่1%ค่ะกลัวมันดับนู๋ขอชราจแบตเพื่อให้สแกนของได้ไหมค่ะป้าเขาบอกไม่ได้ไม่งั้นก็ไปหาเงินสดมา
โอเคเราก็ไม่ได้ว่าไร เราก็ตอบว่าอ่องั้นไม่เป็นไรค่ะแล้วเราก็ยิ้มให้แล้วก็คิดว่ามันคงไม่เหมาะสมแหละที่ไปขอป้าเขาแบบนั้น
แต่พอดีมีร้านที่ติดกับร้านป้าร้านที่2เขาก็คงได้ยินที่เราคุยกับป้ามั่งเขาเลยเรียกเราแล้วบอกว่าน้องถ้าจะซื้อของมาชราจร้านพี่ได้น่ะ
เราก็เลยเลือกไปร้านที่2 เราแค่เสียบชราจแค่ให้มันสแกนของได้ไม่ให้มันดับเฉยๆ เราซื้อของหมดไปพันกว่าๆเป็นของใช้ต่างๆบลาๆ
แล้วก็ยกมือขอบคุณพี่เจ้าของร้าน จังหวะเราเดินผ่านร้านป้าเขา ป้าแกตะโกนมาว่าที่ร้านของก็มีเข้ามาถามแล้วก็ไม่ซื้อแต่ไปซื้อร้านอื่น
แล้วจะเข้ามาถามทำไม เรางงเลยอะไรของป้าแก ก็เข้าใจน่ะว่ามันเป็นสิทของแกที่จะให้ไม่ให้แต่มาว่าเรา คือไรยัยป้า
มนุษย์ป้า
เพราะหัวเป็นแบบสายหัวเล็กมันเสียบเข้าในรถไม่ได้ แล้วมีร้านค้า2ร้านค้าติดกันขายของชำเหมือนกันเราเดินไปร้านแรกแล้วถามป้าเขาว่า
ป้าค่ะพอดีนู๋จะซื้อของแต่แบตมือถือเหลือแค่1%ค่ะกลัวมันดับนู๋ขอชราจแบตเพื่อให้สแกนของได้ไหมค่ะป้าเขาบอกไม่ได้ไม่งั้นก็ไปหาเงินสดมา
โอเคเราก็ไม่ได้ว่าไร เราก็ตอบว่าอ่องั้นไม่เป็นไรค่ะแล้วเราก็ยิ้มให้แล้วก็คิดว่ามันคงไม่เหมาะสมแหละที่ไปขอป้าเขาแบบนั้น
แต่พอดีมีร้านที่ติดกับร้านป้าร้านที่2เขาก็คงได้ยินที่เราคุยกับป้ามั่งเขาเลยเรียกเราแล้วบอกว่าน้องถ้าจะซื้อของมาชราจร้านพี่ได้น่ะ
เราก็เลยเลือกไปร้านที่2 เราแค่เสียบชราจแค่ให้มันสแกนของได้ไม่ให้มันดับเฉยๆ เราซื้อของหมดไปพันกว่าๆเป็นของใช้ต่างๆบลาๆ
แล้วก็ยกมือขอบคุณพี่เจ้าของร้าน จังหวะเราเดินผ่านร้านป้าเขา ป้าแกตะโกนมาว่าที่ร้านของก็มีเข้ามาถามแล้วก็ไม่ซื้อแต่ไปซื้อร้านอื่น
แล้วจะเข้ามาถามทำไม เรางงเลยอะไรของป้าแก ก็เข้าใจน่ะว่ามันเป็นสิทของแกที่จะให้ไม่ให้แต่มาว่าเรา คือไรยัยป้า